III SA/Kr 1739/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania organowi I instancji celem rozpatrzenia według właściwości postanawia: odrzucić skargę Skarżący Z. Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania organowi I instancji celem rozpatrzenia według właściwości. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej ma charakter ograniczony, a jej zakres przedmiotowy został określony postanowieniami art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, czynności, względnie bezczynność organów administracji publicznej i przewlekłe prowadzenie postępowania w określonych wypadkach. Zwrócić należy uwagę, że w myśl art. 3 § 2 pkt 1 ppsa skarga do sądu przysługuje na każdą decyzję administracyjną, lecz w wypadku postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym skarga, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy na postanowienie służy zażalenie, względnie jeśli postanowienie kończy postępowanie bądź rozstrzyga sprawę co do istoty. Jeżeli postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego jurysdykcyjnego nie mieści się w jednej z tych trzech kategorii, wówczas skarga na nie do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Skarżący kwestionował zasadność postanowienia SKO z dnia 18 września 2014 r. o przekazaniu organowi I instancji odwołania według właściwości. Postanowienie tego rodzaju nie kończy postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Wydawane jest bowiem w toku postępowania administracyjnego, zaś odnosi się do procesowej kwestii incydentalnej. Nie ulega też wątpliwości, że na postanowienie to Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje zażalenia. Zatem zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień, na które, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., służy skarga do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sądu uznał, że skarga Z. Ś. jest niedopuszczalna i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.