III SA/Kr 174/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2010 r. w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2010r., sygn.: [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia S. K. na niezałatwienie przez Wójta Gminy w terminie sprawy dotyczącej umorzenia postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając zażalenie S. K. na "bezczynność Wójta Gminy polegającą na tym, że Wójt nie uwzględnił próśb o umorzenia postępowania rozgraniczeniowego", postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010r. sygn. akt: [...] uznało zażalenie za nieuzasadnione. Jako podstawę prawna rozstrzygnięcia wskazało art. 37 i art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo z dnia 3 lutego 2010 r. nazwane "zażaleniem" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2010r. wskazując, iż zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania rozgraniczeniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na powyższe, wniosło o odrzucenie skargi. Kolegium podniosło, że do Urzędu Gminy wpłynął wniosek pełnomocnika Z. B. o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonych jako działki nr 372 i 374/1 w A. Postanowieniem z dnia [...] 2007 r. Wójt Gminy wszczął postępowanie rozgraniczeniowego pomiędzy działkami nr 372 i 374/1 położonymi w A. Postępowanie to nie zostało zakończone i znajduje się na etapie sporządzenia i kontroli operatu rozgraniczeniowego. S. K., tak jak to już wskazywał w zażaleniu na postanowienie z dnia [...] 2007r., domagał się w toku rozgraniczenia - umorzenia postępowania wszczętego postanowieniem z tej daty i podnosił, że nadal nie zostało zakończone postępowanie rozgraniczeniowe prowadzone w 1991 i 1992r. Następnie pismem z dnia 4 stycznia 2010r. S. K. wniósł zażalenie na "bezczynność Wójta Gminy polegającą na tym, że Wójt nie uwzględnił próśb o umorzenie postępowania rozgraniczeniowego". Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając zażalenie S. K. na niezałatwienie przez Wójta Gminy w terminie sprawy dotyczącej umorzenia postępowania rozgraniczeniowego, postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010r. uznało zażalenie za nieuzasadnione. S. K. złożył skargę na powyższe postanowienie. Zdaniem Kolegium postanowienie nie podlega zaskarżeniu, bowiem nie mieści się w żadnej z kategorii rozstrzygnięć, o jakich mowa w przepisie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na wstępie Sąd zauważa, że pomimo nazwania przez skarżącego pisma z dnia 3 lutego 2010 r. "zażaleniem" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2010r., pismo to należy potraktować jako skargę na powyższe postanowienie albowiem jak wynika z jego treści zamiarem skarżącego niewątpliwie było poddanie kontroli zasadności tego rozstrzygnięcia i jako adresata skarżący wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2010r. nie podlega zaskarżeniu przez wniesienie skargi do sądu administracyjnego, bowiem nie mieści się w żadnej z kategorii rozstrzygnięć, o jakich mowa w przywołanym wyżej przepisie. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., nr.98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Zgodnie, bowiem z art. 141 §1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują zażalenia na postanowienia wydane w trybie art. 37 § 1 który określa, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Zwalczanie bezczynności organu następuje w ten sposób, iż możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu, przy czym przed wniesieniem tej skargi koniecznym jest wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia lub też wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Postanowienie, które organ wyższego stopnia wydaje w następstwie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, nie podlega natomiast odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy strona nie zgadza się z wydanym przez organ wyższego stopnia postanowieniem, to może złożyć skargę na bezczynność organu, którego wcześniej dotyczyło zażalenie i wówczas ten organ obowiązany będzie do przesłania akt sprawy i udzielenia odpowiedzi na skargę (art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Zatem w niniejszej sprawie S. K., zwalczając bezczynność Wójta Gminy, miał możliwość wniesienia skargi na bezczynność tego organu do sądu administracyjnego. Wniesienie natomiast skargi na postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo, jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§3). W sprawie Sąd uznał wniesienie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 stycznia 2010r. wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. za niedopuszczalne i skargę odrzucił na podstawie wskazanych przepisów.