III SA/Kr 1752/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. i H. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. L. i H. L. na uchwałę Rady Miasta z dnia 26 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia Statutu Uzdrowiska A postanawia: I. zwolnić skarżących od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżących adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyli, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podali, że pozostają ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając majątek uwidocznili, budynek z mieszkaniem stanowiące własność córki. Podali, że sami nie posiadają nieruchomości ani zasobów pieniężnych. Swoje miesięczne dochody oszacowali łącznie na kwotę 1988,94 zł, którą tworzą ich świadczenia emerytalne. Uzasadniając swoje starania odnieśli się do okoliczności nurtującej ich sprawy. Wyjaśnili, że wobec niemożności dostosowania prowadzanego przez nich obiektu sanatoryjnego do warunków komercyjnych, zmuszeni zostali do przejścia na świadczenia emerytalne. Obciąża ich jednak spłata zaciągniętych kredytów inwestycyjnych. Z otrzymywanych świadczeń pokrywają koszty utrzymania zajmowanego mieszkania przeznaczając na ogrzewanie gazowe od 560 do 700 zł, na prąd 195 zł, na telefon 176 zł, na wywóz śmieci 80 zł. W sumie daje to razem 1011 zł miesięcznie. Córka prowadzi oddzielne od nich gospodarstwo domowe. Ma małoletnie dzieci. Obecnie jest na zasiłku dla bezrobotnych. Bezrobotny jest także jej mąż. Do wniosku dołączyli decyzje o waloryzacji ich emerytur, z których wynika, że skarżący otrzymuje do wypłaty 936,87 zł a skarżąca 1052,07 zł. Okazane kopie rachunków za energię elektryczną, telefon i gaz potwierdzają wysokość deklarowanych wydatków. Wezwani wyjaśnili, że nie posiadają przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro lecz wyłącznie niezbędne wyposażenie mieszkania w przedmioty o wartości poniżej 3000 euro. Nie posiadają też żadnych rachunków bankowych. Przed organami skarbowymi zamierzają zadeklarować za rok 2012 wpływy z tyt. odsprzedaży wyposażenia w wysokości 20137,34 zł koszty utrzymania obiektu na poziomie 26.208,11 zł stratę w wysokości 6.070,77 zł oraz wpływy z tyt. świadczeń ZUS w wysokości 23.867,28 zł. Wszystko to razem wzięte daje dochód za 2012 rok na poziomie 17.796,51 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012/270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jeżeli nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie strony stopniowane jest przekonaniem sądu, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. Realia niniejszej sprawy stwarzają podstawy do takich ustaleń. Skarżący złożyli bowiem oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa przedstawiając na poparcie części ze swych twierdzeń kopie odpowiednich dokumentów źródłowych. Na wezwanie udzielili zaś dodatkowych wyjaśnień. Tak uzupełnione oświadczenie skarżących jest wystarczające do oceny ich aktualnych możliwości płatniczych. Te nie przedstawiają się specjalnie. Przy wykazanym dochodzie 1988,94 i po opłaceniu wykazanych kosztów utrzymania sięgających kwoty 1011 zł skarżący nie są bowiem w stanie wygospodarować środków potrzebnych do opłacenia łącznie 600 zł tytułem wpisu od skargi (vide: zarządzenia z dnia 3.12.12 r. o wezwaniu skarżącego i skarżącej do uiszczenia po 300 zł tytułem wpisu sądowego od skargi ) oraz wynagrodzenia adwokata z wyboru. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług wolne środki jakie pozostają gospodarstwu domowemu skarżących wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie posiadają przy tym żadnego majątku, który mogliby spieniężyć a na pomoc córki i zięcia nie mogą liczyć bo są to osoby bezrobotne, które mają nadto na utrzymaniu swoje dzieci. Wszystko to razem wzięte prowadzi do logicznej konkluzji, że skoro w obecnej sytuacji skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania to należało im udzielić wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy Oddziału 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.