III SA/Kr 1755/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. w sprawie ze skargi Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 8 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania mapy postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek uwidoczniła, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 1028 zł emerytury. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie ma środków na pokrycie kosztów postępowania. Podniosła, że na raty w bankach przeznacza kwoty 160 zł, 115 zł, 75 zł, na opłacenie energii elektrycznej 55 zł, na gaz 60 zł, na wodę 28 zł (kwartalnie), na wywóz śmieci 16 zł (kwartalnie), na opał ok. 1400 zł rocznie. Na lekarstwa wydaje miesięcznie ok. 150 zł a resztę środków tj. ok. 350-400 zł przeznacza na wyżywienie i środki higieniczne. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Okoliczność, że przed złożeniem obecnego wniosku skarżąca wcześniej domagała się zwolnienia od kosztów sądowych, które na mocy postanowienia z dnia 11 stycznia 2013 r. uzyskała (k. 12-14) nie ma większego znaczenia o tyle, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" nie sprzeciwiają się możliwości wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy nawet jeśli jej obecne żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Wskazując na powyższe i odwołując do argumentacji zbieżnej z powołaną wcześniej należy równocześnie podnieść, że po odjęciu wykazanych obciążeń skarżącej pozostaje obecnie do rozporządzenia kwota około 350-400 zł miesięcznie. Środki na takim poziomie nie pozwalają czynić oszczędności. Z zasad doświadczenia życiowego wynika też, że przy obecnych cenach towarów oraz usług wystarczają one na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Obecnie skarżąca nie wykazała zarazem jakiegokolwiek majątku. Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.