III SA/Kr 1757/12
PostanowienieWSA w Krakowie2013-01-21
Skład orzekający: Barbara Pasternak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na akt Prezydenta Miasta odmawiający przyznania lokalu mieszkalnego jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa przed jej wniesieniem?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na akt Prezydenta Miasta odmawiający przyznania lokalu mieszkalnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie poprzedził jej wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niewyczerpanie środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Prezydent Miasta odmówił M. D. przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. M. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, nie wzywając wcześniej organu do usunięcia naruszenia prawa, mimo prawidłowego pouczenia. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Sąd wezwał skarżącego do przedstawienia dowodu na wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, czego skarżący nie uczynił.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. D. na akt Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia odrzucić skargę
Pismem z dnia 23 października 2012r. znak: [...] Prezydent Miasta odmówił M. D. przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Pismo to doręczono M. D. 30 października 2012r.
13 listopada 2012r. M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na odmowę przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżący został prawidłowo pouczony, iż przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie konieczne jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Prezydent zarzucił, że wymóg ten nie został spełniony przez skarżącego.
Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2012r. skarżący został wezwany, by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi przedstawił dowód na to, że po otrzymaniu pisma Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2012r., a przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie, wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia 23 października 2012r. Odpis wezwania został doręczony skarżącemu 27 grudnia 2012r. W zakreślonym terminie skarżący nie przedłożył dowodu na to, że przed wniesieniem skargi wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w dniu 8 stycznia 2013r. skarżący złożył pismo, z którego wynika, że po otrzymaniu pisma Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2012r. skarżący nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa, lecz od razu wniósł za pośrednictwem organu skargę do WSA w Krakowie. Następnie w dniu 17 stycznia 2013r. skarżący złożył osobiście w Sądzie pismo z dnia 16 stycznia 2013r. wraz z załącznikami. Z treści tego pisma, jak i z treści załączonych do niego kserokopii dokumentów również nie wynika, aby skarżący poprzedził wniesienie skargi w niniejszej sprawie wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, aktu Prezydenta Miasta, na mocy którego odmówiono skarżącemu przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ppsa. Prezydent zarzucił skarżącemu, że przed wniesieniem skargi nie wezwał do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z pouczeniem. Ponadto z akt administracyjnych oraz informacji podanych przez samego skarżącego jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia przez organ, nie dochował wymogu określonego w art. 52 § 3 ppsa.
Skoro skarżący nie wezwał prawidłowo Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia. Zatem przedmiotowa skarga była niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło