III SA/Kr 1768/16

Kraków, dnia 10 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o wykładnię postanowienia Sądu z dnia 12 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi A. F. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie przekazania skargi p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wykładnię postanowienia Sądu z dnia 12 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. odrzucił skargę A. F. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2016 r. nr [...] przekazujące na podstawie przepisu art. 231 i 234 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej w skrócie – k.p.a.) Wójtowi Gminy skargę A. F. na działanie Wójta naruszające normy prawne niebudzące wątpliwości interpretacyjnych w postępowaniu rozgraniczeniowym zarejestrowanym pod znakiem [...] celem uwzględnienia zgłoszonych z niej zarzutów w trakcie prowadzonego postępowania oraz udzielenie stronie odpowiedzi. Sąd uznał, że kwestionowane pismo, sporządzone w trybie działu VIII k.p.a., nie stanowi żadnej z form działania administracji publicznej zaskarżalnej do sądu administracyjnego. A. F. w piśmie z dnia 21 lutego 2017 r. wniósł o wykładnię ww. postanowienia, wskazując, że konieczność dokonania wykładni wynika z powstałych w świetle treści wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1646/09 i z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 963/16, wątpliwości. W szczególności zdaniem skarżącego kwestionowane pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2016 r. zawiera elementy decyzji administracyjnej, w związku z czym winno być podane kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W myśl art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zatem zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (zob. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 406/09, z dnia 15 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10, z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1757/11, z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 502/13 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu postanowienie z dnia 12 stycznia 2017 r. nie wymaga wykładni, zarówno jego treść, jak i jego skutek jest jasny – kontroli sądu administracyjnego nie może zostać poddane pismo, na podstawie którego organ administracji w trybie działu VIII k.p.a. przekazuje skargę strony postępowania organowi właściwemu do załatwienia. Skarżący zmierza w istocie rzeczy do podważenia orzeczenia Sądu i wdaje się w polemikę, która uzasadniona byłaby na gruncie środka zaskarżenia kwestionowanego postanowienia Sądu. Skarżący nie skorzystał z prawa do złożenia skargi kasacyjnej i swoje racje próbuje przedstawić we wniosku o wykładnię. Wskazuje, że zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 października 2016 r. nosi cechy decyzji administracyjnej, w związku z czym winno być poddane kontroli w ramach kognicji sądu administracyjnego. Kwestionuje zatem zasadność odrzucenia skargi. Wniosek o wykładnię posiada tymczasem odmienną niż zamierzoną przez skarżącego funkcję – ma wyjaśnić ewentualne wątpliwości związane z treścią orzeczenia bądź jego skutkami i w żaden sposób nie może zmierzać do jego zmiany. Z powyższych przyczyn wniosek ten podlega więc oddaleniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718), orzekł, jak w sentencji postanowienia.