III SA/Kr 1770/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Janusz Bociąga Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2013 r. sprawy ze skargi Szpitala [...] w N na decyzję Zarządu Województwa z dnia 27 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] 2012 r., nr [...], II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz Szpitala [...] w N kwotę 1200,00 zł (słownie: tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Województwa decyzją z dnia 27 września 2012 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] 2012 r. nr [...], którą zobowiązano Szpital Specjalistyczny [...] w N do zwrotu dotacji rozwojowej w wysokości 5 621.24 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych począwszy od dnia przekazania środków na rachunek beneficjenta tj. od dnia 23 grudnia 2009 r. do dnia zwrotu. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej "u.z.p.p.r.", art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r., nr 142 poz. 1590 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 211 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4b ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005r., Nr 249 poz. 2104 ze zm.), dalej "u.f.p." w związku z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157 poz. 1241 ze zm.) oraz § 6 a ust. 1 umowy nr [...] z dnia 10 grudnia 2009 r. o dofinansowanie projektu pn. "Ośrodek Onkologiczny Szpitala Specjalistycznego w N wraz z przebudową pomieszczeń oraz zakupem wyposażenia dla potrzeb bloku operacyjnego". Z uzasadnienia decyzji Zarządu Województwa z dnia 27 września 2012r. wynika, że wydana została w następujących okolicznościach: Decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...], Zarząd Województwa zobowiązał Szpital Specjalistyczny [...] w N do zwrotu dotacji rozwojowej w wysokości 5 621.24 zł wraz z odsetkami, z powołaniem na art. 211 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych w związku z zapisami art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych oraz art. 26 ust. 1 pkt 15 w związku z art. 25 pkt 1 u.z.p.p.r. oraz § 6 a ust. 1 umowy nr [...] z dnia 10 grudnia 2009 r. o dofinansowanie projektu pn. "Ośrodek onkologiczny Szpitala Specjalistycznego w N wraz z przebudową pomieszczeń oraz zakupem wyposażenia dla potrzeb bloku operacyjnego". W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 60 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE z dnia 31 lipca 2006 r., L.210/25 ze zm. - dalej jako "Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006") instytucje zarządzające odpowiadają za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizacją zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, w szczególności odpowiadają za: (...) weryfikację, że wydatki zadeklarowane przez beneficjentów na operacje zostały rzeczywiście poniesione i są zgodne z zasadami wspólnotowymi i krajowymi. Stosownie do art. 98 ust. 2 ww. rozporządzenia państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach. Na podstawie art. 25 pkt 1 u.z.p.p.r. instytucją zarządzającą odpowiedzialną za prawidłową realizację Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013 jest Zarząd Województwa (dalej jako IZ RPO). Kompetencje instytucji zarządzających określone zostały w art. 26 ust. 1 pkt 14 - 15a u.z.p.p.r. Do zadań instytucji zarządzających należy w szczególności prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli realizacji poszczególnych dofinansowanych projektów, odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach o finansach publicznych a także ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006. W dniu 10 grudnia 2009 r. zawarta została między Zarządem Województwa a Szpitalem Specjalistycznym [...] w N umowy nr [...] o dofinansowanie Projektu pod nazwą "Ośrodek Onkologiczny Szpitala Specjalistycznego w N wraz z przebudową pomieszczeń oraz zakupem wyposażenia dla potrzeb bloku operacyjnego". Na podstawie § 5a ust. 4 umowy o dofinansowanie Projektu Beneficjentowi otrzymał transzę dofinansowania w formie refundacji w dniu 23 grudnia 2009 r. Zgodnie z § 4 ust. 3 umowy o dofinansowanie, beneficjent zobowiązał się do realizacji projektu z należytą starannością, w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wytycznymi, zaleceniami i procedurami przewidzianymi w ramach Programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację projektu oraz osiągnięcie celów i wskaźników zakładanych we wniosku o dofinansowanie projektu. Na podstawie § 7 umowy o dofinansowanie projektu wydatki kwalifikowane poniesione w ramach Projektu muszą spełniać wymogi określone w dokumentach, o których mowa w § 1 pkt 13 i 14 oraz § 5 ust 30 i 31. Wydatki poniesione z naruszeniem wyżej wymienionego warunku podlegają zwrotowi na zasadach określonych § 6 umowy o dofinansowanie Projektu. Na mocy § 4 ust. 3 wskazanej umowy o dofinansowanie Projektu Beneficjent zobowiązał się do realizacji Projektu z należytą starannością. W okresie od 1 lipca 2010 do 30 czerwca 2011 r. Projekt został objęty kontrolą Urzędu Kontroli Skarbowej pełniącego rolę Instytucji Audytowej, w ramach prowadzonego audytu operacji RPO na lata 2007-2013. W trakcie audytu stwierdzono, że wydatki poniesione w ramach umowy nr [...] zawartej w dniu 10 marca 2009 r. z firmą "A" K. J. oraz zawartego do niej aneksu nr 1 z dnia 10 lipca 2009 r. nie są zgodne z zasadami kwalifikowalności określonymi w Krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013, oraz w Podręczniku kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013 w zakresie zaliczania kosztów kwalifikowanych wydatków związanych z opracowaniem wniosku aplikacyjnego. W związku z weryfikacją formalno-merytoryczną wniosku o płatność, IZ RPO uznała fakturę nr [...] w wysokości 12 200,00 PLN, w tym wysokość wkładu UE: 7 543,26 PLN, dotyczącą wykonania wnioskiem aplikacyjnym za wydatek niekwalifikowalny. Zgodnie z art. 113 ust.1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych dotacje udzielone przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów tj. wg. przepisów zawartych w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych. Zgodnie z art. 211 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.f.p. środki wypłacone Beneficjentowi w formie dotacji rozwojowej i wykorzystane z naruszeniem procedur podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji o zwrocie. W dniu 14 czerwca 2012 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji w trybie art. 211 ust. 4 u.f.p. w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 208 powołanej ustawy. W konsekwencji Beneficjent zobowiązany został do zwrotu nieprawidłowo wykorzystanej dotacji rozwojowej w wysokości 5 621,24 PLN wraz z odsetkami. Szpital Specjalistyczny [...] w N wniósł o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy, kwestionując stanowisko IZ RPO o uznaniu za niekwalifikowalny wydatku na opracowanie wniosku aplikacyjnego w ramach umowy nr [...] zawartej w dniu 10 marca 2009 r. z firmą "A" K. J. zmienioną następnie aneksem nr 1 z dnia 10 lipca 2009 r., z uwagi na niezgodność kwalifikowalności określonymi w Krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków objętych dofinasowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013. W umowie nr [...] strony postanowiły, że za wykonanie przedmiotu umowy wykonawca otrzyma od zamawiającego wynagrodzenie płatne w następujących ratach: pierwsza rata w wysokości 35 000 PLN plus 22% podatku VAT płatana po przekazaniu studium wykonalności, druga rata w wysokości 10 000 PLN plus 22% podatku VAT, płatna po przekazaniu wniosku aplikacyjnego. W dniu 10 lipca 2009 r. strony zawarły aneks do ww. umowy, zgodnie z którym opracowanie wniosku aplikacyjnego nastąpi przy jednoczesnym wzroście wynagrodzenia za opracowanie studium wykonalności, przy czym całkowita wartość za wykonanie przedmiotu umowy nie ulegnie zmianie. Wg. Beneficjenta ze względu na wzrost wartości inwestycji z 40 mln do 53 mln zł wykonawca wystąpił o podniesienie wynagrodzenia za opracowanie studium wykonalności o 10 000 zł, jednakże aby nie narazić szpitala na dodatkowe koszty, zgodził się opracować wniosek aplikacyjny nieodpłatnie. Zarząd Województwa w uzasadnieniu swej decyzji z dnia 27 września 2012 r. [...] uznał, że przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzuty są bezpodstawne i nie zasługują na uwzględnienie Organ odwoławczy odnosząc się do twierdzeń strony skarżącej wskazało, że wynagrodzenie wykonawcy uległo zwiększeniu, a skutkiem zawarcia aneksu nr 1 do umowy było jedynie ujęcie kwoty wynagrodzenia za opracowanie wniosku aplikacyjnego w cenie opracowania studium wykonalności. Cena za opracowanie studium wykonalności wzrosła z 35 000 zł plus VAT do 45 000 zł plus VAT, natomiast opracowanie wniosku aplikacyjnego, które zgodnie z umową kosztowało 10 000 zł plus VAT, po aneksie nr 1 miało być nieodpłatne. Zatem zawarcie aneksu nr 1 zarówno dla zamawiającego, jak i dla wykonawcy nie miało wpływu pod względem finansowym, bowiem wynagrodzenie za wykonanie przedmiotu umowy pozostało na tym samym poziomie. Istotna zmiana miała natomiast nastąpić w zakresie kwalifikowalności takiego wydatku. Zgodnie z dokumentami programowymi obowiązującymi przy realizacji projektu w ramach RPO, koszt wypełnienia formularza wniosku o dofinasowanie projektu był wydatkiem niekwalifikowanym, natomiast do współfinansowania kwalifikował się wydatek na opracowanie studium wykonalności. Zatem takie działanie Beneficjenta prowadziło, zdaniem organu, do obejścia przepisów dotyczących kwalifikowalności wydatków. IZ RPO podkreślił, że bada kwalifikowalność ponoszonych kosztów na poszczególnych etapach realizacji projektu i na każdym z etapów może stwierdzić niekwalifikowalność wydatków. Nie ma również znaczenia że pierwotnie przedmiotowy wydatek IZ RPO uznała za kwalifikowalny, a następnie UKS zakwestionował kwalifikowalność przedmiotowego kosztu, gdyż UKS jest instytucją audytową w rozumieniu art. 62 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r. Skargę na powyższą decyzję złożył Szpital Specjalistyczny [...] w N domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji a także zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, podnosząc, że IZ RPO miała obowiązek faktycznie poświadczyć prawidłowe poniesienie wydatków z zaliczki przed wypłatą kolejnej transzy. W tym zakresie IZ RPO ponosi współodpowiedzialność za prawidłowość wydatkowania kosztów kwalifikowanych. Wcześniej bowiem nie miała żadnych uwag co do prawidłowości wydatkowanych kosztów w ramach kolejnych transz, to obecnie nie powinna powoływać się na błędy w transzach rozliczonych. Nie można bowiem przerzucać ciężaru stwierdzonych nieprawidłowości w całości na Beneficjenta, skoro wcześniej jego działania były akceptowane. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. Zarazem w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie w całości podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w wyroku: z dnia 25 lipca 2013 r, sygn. akt III SA/Kr 1401/12 i przyjmuje je jako własne. Przedmiotem sporu jest kwestia obowiązku zwrotu przez Beneficjenta to jest Szpital Specjalistyczny [...] w N określonej kwoty dotacji rozwojowej udzielonej umową o dofinansowanie projektu pod nazwą "Ośrodek Onkologiczny Szpitala Specjalistycznego w N wraz z przebudową pomieszczeń oraz zakupem wyposażenia dla potrzeb bloku operacyjnego", a to części dotyczącej wydatków poniesionych w ramach umowy z dnia 10 marca 2009 r. nr [...]. Zdaniem organu wydatki te nie są zgodne z zasadami kwalifikowalności określonymi w Krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013, oraz w Podręczniku kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013 w zakresie zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wydatków związanych z opracowaniem wniosku aplikacyjnego. Odnosząc się do tak postawionego problemu stwierdzić należy, iż ma rację organ, że wydatek poniesiony na sporządzenie wniosku aplikacyjnego nie może być uznany za kwalifikowany. Unormowania w tym zakresie nie budzą żadnych wątpliwości. Rozdział 7 pkt 1 lit. h Wytycznych wskazuje, iż za wydatki niekwalifikowane w przedmiotowym zakresie uznaje się jedynie wydatek poniesiony na wypełnienie formularza wniosku o dofinansowanie projektu. Twierdzenie Beneficjenta zawarte w skardze, że pojęcie wypełnienia formularza wniosku o dofinansowania projektu nie jest tożsame z pojęciem opracowania wniosku aplikacyjnego, które jest znacznie szersze i obejmuje szereg działań, z których wypełnienie formularza jest tylko jednym i nie można go rozciągać na całość prac związanych z przedmiotem postępowania jest prawdziwe. Z tym, że w Rozdziale 6 Podrozdziale 9 wskazuje się, jakie wydatki mogą być kwalifikowanymi na wstępnym etapie uczestniczenia w Programie. W ramach dokumentacji niezbędnej do przygotowania projektu do współfinansowania kwalifikują się wydatki ściśle wskazane w wytycznych, a poniesione na opracowanie następującej dokumentacji związanej z przygotowaniem projektu, a) biznes planu lub studium wykonalności, b) oceny oddziaływania na środowisko, c) map lub szkiców lokalnych sytuujących projekt, d) innej niezbędnej dokumentacji technicznej lub finansowej, z wyjątkiem wypełnienia formularza wniosku o dofinansowanie projektu, o ile jej opracowanie jest niezbędne do przygotowania lub realizacji projektu. Wyłączenie wypełnienia formularza wniosku o dofinansowanie projektu jest jednoznaczne. W § 5 umowy strony postanowiły, że za wykonanie przedmiotu umowy wykonawca otrzyma od zamawiającego wynagrodzenie płatne w następujących ratach: pierwsza w wysokości 35.000 zł plus 22% podatku VAT płatne po przekazaniu studium wykonalności, druga rata w wysokości 10.000 zł plus 22% VAT płatna po przekazaniu wniosku aplikacyjnego. Prawidłowe jest, więc rozumowanie organu, że przekazanie wniosku to jego wypełnienie, sporządzenie, dokonane po analizie przeprowadzenia inwestycji, a więc po wykonaniu studium wykonalności. Wniosek aplikacyjny przygotowywany jest w oparciu o szereg dokumentów np. biznes plan lub studium wykonalności, ocena oddziaływania na środowisko, mapy lub szkice lokalizujące projekt, a także inną niezbędną dokumentację techniczną lub finansową. Opracowanie wymienionych dokumentów jest kosztem kwalifikującym się do współfinansowania, a zatem uzasadnione jest uznanie za wydatek niekwalifikowany sporządzenia na ich podstawie formularza wniosku aplikacyjnego. Odnośnie aneksu nr 1 do wyżej wymienionej umowy z dnia 10 lipca 2009 r., w którym postanowiono, iż opracowanie wniosku aplikacyjnego nastąpi nieodpłatnie przy jednoczesnym pozostawieniu wynagrodzenia za przedmiot umowy w pierwotnej wysokości tj. w kwocie 45.000 zł netto (54.900 zł brutto) ze względu na wzrost wartości inwestycji wykonawca wystąpił z wnioskiem o podniesienie wynagrodzenia za opracowanie studium wykonalności o kwotę 10.000 zł. Jednakże, aby nie narażać szpitala na dodatkowe koszty, zgodził się opracować wniosek aplikacyjny nieodpłatnie. Wynagrodzenie w umowie określono w stałej wysokości (bez odniesienia do wartości inwestycji), a umowa nie zawierała żadnych postanowień waloryzacyjnych. Beneficjent nie miał obowiązku modyfikacji wynagrodzenia, chociażby wartość inwestycji uległa zmianie. Ponadto motywy zawarcia aneksu przedstawione przez Beneficjenta uznać należy za wewnętrznie sprzeczne, gdyż z jednej strony wykonawca żądał większego wynagrodzenia za przedmiot umowy i domagał się jej zmiany w tym zakresie, z drugiej strony zgodził się wykonać część umowy nieodpłatnie (wniosek aplikacyjny), tak, aby wartość wynagrodzenia pozostała na tym samym poziomie. W efekcie wynagrodzenie wykonawcy nie uległo zwiększeniu, a skutkiem aneksu było ujęcie kwoty wynagrodzenia za opracowanie wniosku aplikacyjnego w cenie studium wykonalności. Wydatek został udokumentowany fakturą nr [...] z dnia 13 sierpnia 2009 r. wystawioną przez "A" K. J. za opracowanie studium wykonalności na kwotę brutto 54.900,00 zł, VAT 9.900,00 zł, netto 45.000,00 zł. Dodatkowo podnieść należy, że skarżący słusznie wskazuje, iż w rozdziale 7 pkt 1 lit. h opisanego dokumentu do wydatku niekwalifikowanego zalicza się wydatek poniesiony na wypełnienie formularza wniosku o dofinansowanie projektu. Poza tym strona skarżąca nie wykazała, na żadnym etapie postępowania, że samodzielnie wypełniła omawiany wniosek. Jednakże zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie mogą pozostać w obrocie prawnym, gdyż naruszają one przepisy proceduralne, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy stwierdzić, że z treści decyzji, zarówno wydanej w I jak i II instancji nie wynika, w jaki sposób organ wyliczył wysokość przedmiotowej kwoty do zwrotu. Nie może budzić żadnych kontrowersji, że Sąd kontrolując prawidłowość wydanej decyzji ma obowiązek sprawdzenia jej nie tylko pod względem podstawy prawnej, ale także w zakresie sposobu i prawidłowości wyliczenia kwot. Brak przedstawienia w decyzji toku rozumowania organu w zakresie ustalania wysokości zobowiązania powoduje, że przedmiotowa decyzja w tym zakresie nie poddaje się kontroli sądu. W tej kwestii należy przywołać orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, który wskazuje, że jednym z podstawowych elementów tworzących standard sprawiedliwości proceduralnej jest obowiązek ujawniania w czytelny sposób motywów rozstrzygnięcia (zob. np. wyrok TK z 21 lipca 2009r., K 7/09, OTK-A 2009, Nr 7 poz. 113) Przenosząc ustalenia Trybunału Konstytucyjnego na grunt procedury administracyjnej, stwierdzić należy, że ujawnienie motywów, jakimi kierował się organ administracji publicznej, powinno nastąpić w stopniu umożliwiającym weryfikację sposobu myślenia tego organu. Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy organ w treści decyzji z dnia 2 sierpnia 2012 r. wskazał, jedynie, wysokość kwoty dotacji rozwojowej podlegającej zwrotowi. Również w decyzji z dnia 27 września 2012 r. organ nie precyzuje dokładnie skąd wzięły się wskazane przez niego kwoty i w jaki sposób zostały wyliczone. Tymczasem uzasadnienie decyzji musi spełniać wymogi, które są niezbędne do skontrolowania jej legalności przez sąd administracyjny. Nadto decyzja administracyjna powinna być jasna i zrozumiała dla stron w takim stopniu, by każda przeciętna osoba niemająca przygotowania prawniczego mogła zrozumieć intencje organu wydającego decyzję. Organ uzasadniając decyzję powinien to uczynić zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 107 § 3 K.p.a. czyli przy uwzględnieniu, że uzasadnienie decyzji powinno być zrozumiałe nie tylko dla jego autora, ale przede wszystkim dla strony, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 8 K.p.a. Co więcej prawidłowo zredagowane, pod względem merytorycznym i prawnym, uzasadnienie decyzji administracyjnej ma podstawowe znaczenie dla stosowania zasady przekonywania, wyrażonej w art. 11 K.p.a., a realizowanej na podstawie art. 107 § 3 K.p.a. Mocą przywołanej zasady organ jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Uzasadnienie decyzji winno być elementem decydującym o przekonaniu strony, co do trafności rozstrzygnięcia. Zasada przekonywania nie zostanie zaś zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia, nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy to odnieść do nieprzedstawienia przez organ sposobu wyliczenia kwot które podlegają zwrotowi, a także niezawarcia jakichkolwiek wskazówek w tym przedmiocie w uzasadnieniu decyzji. Wyliczenia dokonane przez organ w piśmie z dnia 27 kwietnia 2012 r. skierowanym do strony skarżącej nie są wystarczające. Ponownie rozpoznając sprawę organ wyjaśni i uzupełni wszystkie wyżej wskazane braki uzasadnienia, które ogólnie można określić, jako "skróty myślowe i niedomówienia". Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za zasadną. Działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji organu z dnia 27 września 2012 r. nr [...], oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 2 sierpnia 2012 r. Uwzględniając treść uchylonych decyzji, w oparciu o przepis art. 152 P.p.s.a określono, że uchylone decyzję nie mogą być wykonane. Z tych względów orzeczono jak w punkcie II sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania oparto na przepisach art. 200, art. 205 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.