III SA/Kr 1776/16

Kraków, dnia 10 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o wykładnię postanowienia Sądu z dnia 12 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi A. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wykładnię postanowienia Sądu z dnia 12 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. odrzucił skargę A. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 października 2016 r. nr [...] uznające zażalenie skarżącego na bezczynność Wójta Gminy za nieuzasadnione. Sąd uznał, że kwestionowane postanowienie nie stanowi żadnej z form działania administracji publicznej zaskarżalnej do sądu administracyjnego. A. F. w piśmie z dnia 21 lutego 2017 r. wniósł o wykładnię ww. postanowienia, wskazując, że konieczność dokonania wykładni wynika z przepisu art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718) oraz treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 963/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W myśl art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zatem zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (zob. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 406/09, z dnia 15 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10, z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1757/11, z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 502/13 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu postanowienie z dnia 12 stycznia 2017 r. nie wymaga wykładni, zarówno jego treść, jak i jego skutek jest jasny – kontroli sądu administracyjnego nie może zostać poddane postanowienie, które stwierdza, że zażalenie wniesione w trybie przepisu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 23) jest nieuzasadnione. Skarżący zmierza w istocie rzeczy do podważenia orzeczenia Sądu i wdaje się w polemikę, która uzasadniona byłaby na gruncie środka zaskarżenia kwestionowanego postanowienia Sądu. Skarżący nie skorzystał z prawa do złożenia skargi kasacyjnej i swoje racje próbuje przedstawić we wniosku o wykładnię. Wskazuje, że Sąd orzekł wbrew regule zawartej w przepisie art. 170 P.p.s.a. Wniosek o wykładnię posiada tymczasem odmienną niż zamierzoną przez skarżącego funkcję – ma wyjaśnić ewentualne wątpliwości związane z treścią orzeczenia bądź jego skutkami i w żaden sposób nie może zmierzać do jego zmiany. Z powyższych przyczyn wniosek ten podlega więc oddaleniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.