III SA/Kr 1841/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. K. – L. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. III SA/Kr 1841/14 w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przyznać z sum budżetowych pozostających do dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat M. K. – L. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. III SA/Kr 1841/14, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiona dla skarżącego adwokat (k. 19) wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenas M. K. – L. (k. 30) w piśmie datowanym na dzień 25 czerwca 2015 r., które do tutejszego sądu wpłynęło 30 czerwca 2015 r. wyjaśniła, że nie znalazła podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego wyroku o czym powiadomiła listami poleconymi skarżącego i ORA. Do pisma załączyła przesłaną skarżącemu opinię. Wskazując zaś na to wszystko wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od Skarbu państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych wraz z podatkiem VAT. Adwokat oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.). Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy oświadczenie o jakim mowa w § 20 powołanego rozporządzenia zostało złożone przez adwokat. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ubocznie wyjaśnić należy, że choć adwokat wyznaczono pełnomocnikiem z urzędu skarżącego jeszcze na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, to nie przyznano adwokat wynagrodzenia w tej części dla dwóch zasadniczych powodów: Po pierwsze nie istniała możliwość wyinterpretowania treści takiego żądania z wniosku adwokat "o zasądzenie (...) od Skarbu państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych wraz z podatkiem VAT" składnego w związku ze sporządzoną przez adwokat opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Prowadziłoby to bowiem do niedopuszczalnego nadawania z urzędu składanym pismom treści, których są one pozbawione. Po drugie akta sprawy dokumentują, że adwokat nie podejmowała przed sądem pierwszej instancji żadnych czynności. Nie składała żadnych pism. Nie reprezentowała strony na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (vide: protokół). Nie można zaś tracić z pola widzenia, że wynagrodzenie ze środków budżetowych pozostających w dyspozycji sądu należy się adwokatowi ustanowionemu dla strony z urzędu nie za samo wyznaczenie go do roli pełnomocnika strony przez właściwy organ samorządu zawodowego lecz za faktyczne udzielenie stronie pomocy prawnej objawiające się podjętymi w sprawie czynnościami. Zestawienie przepisów ust. 3 i 1 §2 powołanego rozporządzenia wzmiankując o "czynnościach adwokata" nie postawia co do tego żadnych wątpliwości. Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.