III SA/Kr 1863/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2013 r. wniosku Ł. D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Ł. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia należności podlegających zwrotowi z tytułu wydatków za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 października 2012 r. nr [...] Burmistrz Gminy decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...] ustalił należność podlegającą zwrotowi przez Ł. D. z tytułu wydatków wniesionych zastępczo przez Gminę na opłatę za pobyt A. D. w Domu Pomocy Społecznej w okresie od 1 października 2011 r. do 31 stycznia 2012 r. w kwocie 8215,6 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 października 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Ł. D. wniósł na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Wyegzekwowanie ustalonej w zaskarżonej decyzji należności, która wynosi około półtora krotności miesięcznych dochodów 4 osobowej rodziny skarżącego, w tym dwójki małych dzieci, doprowadzi do pozbawienia rodziny środków do życia. Zaznaczył, że spłaca kredyt na zakup mieszkania, którego miesięczna rata wynosi równowartość 3 250 zł. Biorąc pod uwagę wysokość kredytu oraz wydatki na życie, w tym opiekunki do kilkumiesięcznego dziecka, której wynagrodzenie wynosi 1200 zł, całość dochodów rodziny przeznaczona jest na bieżące utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżący wykazał we wniosku, że uiszczenie ustalonej zaskarżoną decyzją należności spowoduje znaczne obciążenie dla jego budżetu. Świadczenie pieniężne o spełnienie którego toczy się spór w sprawie jest świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jego wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna i wynosi 8215,6 zł., oraz zobowiązania finansowe skarżącego (spłacany kredyt). Potencjalna egzekucja należności w sytuacji materialnej skarżącego mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia i narazić na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny. W świetle wskazanych okoliczności na podstawie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.