III SA/Kr 1873/22

|Sygn. akt III SA/Kr 1873/22 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Renata Czeluśniak, Sędziowie: WSA Ewa Michna (spr.), ASR WSA Marta Kisielowska, , Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2023 r., sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 12 września 2022 r. nr SKO.UP/4121/101/2022 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Skarżąca M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 12 września 2022 r., znak: SKO.UP/4121/101/2022, którą utrzymano decyzję organu I instancji o zatrzymaniu jej prawa jazdy. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z 8 maja 2020 r., znak: [...] Starosta Krakowski orzekł o zatrzymaniu skarżącej prawa jazdy do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Decyzję wydano w związku z przekroczeniem przez skarżącą liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności (k. 7 akt adm.). Decyzjami z tej samej daty skierowano skarżącą na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje (k. 8 akt adm.) oraz na badania psychologiczne w celu ustalenia przeciwskazań do kierowania pojazdami (k. 9 akt adm.). Skarżąca odwołała się od powyższych decyzji, na skutek czego Starosta Krakowski – decyzjami z 18 czerwca 2020 r. (k. 23-25) uchylił wszystkie wydane przez siebie decyzje z 8 maja 2020 r. Organ wyjaśnił, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie przesłał 18 czerwca 2020 r. pismo, w którym wniósł o anulowanie jego wniosku z 7 kwietnia 2020 r. o skierowanie skarżącej na badania psychologiczne w związku z faktem, że sprawa dotycząca wykroczenia drogowego, tocząca się przed Sądem Rejonowym [...] sygn. [...] nie została jeszcze prawomocnie zakończona. Następnie, wnioskiem z 4 lutego 2022 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie ponownie zwrócił się do Starosty Krakowskiego o sprawdzenie kwalifikacji skarżącej do kierowania pojazdami oraz skierowanie jej na badania psychologiczne, w związku otrzymaniem przez nią, w okresie od 29 marca do 11 grudnia 2019 r. łącznie 26 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Pismem z 16 lutego 2022 r. (k. 31 akt adm.), odebranym przez skarżącą 23 lutego 2022 r. (k. 32 akt adm.) Starosta Krakowski poinformował skarżącą o obowiązku poddania się badaniu psychologicznemu w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz o konsekwencjach braku przedłożenia orzeczenia psychologicznego w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia informacji. Na skutek zmiany miejsca zamieszkania skarżącej, zmianie uległ organ właściwy miejscowo do rozpatrzenia wniosku i akta sprawy przekazano Prezydentowi Miasta Krakowa, który decyzją z 16 maja 2022 r., znak: [...] (k. 46 akt adm.) orzekł o zatrzymaniu skarżącej prawa jazdy do czasu wykazania przez nią posiadania wymaganych kwalifikacji niezbędnych do kierowania pojazdami. Jako podstawę wydania decyzji organ wskazał art. 7 ust.1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustawa (Dz.U. z 2015 r., poz. 541 ze zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – dalej "k.p.a.". Decyzją z tej samej daty organ skierował skarżącą na kontrolne sprawdzanie kwalifikacji (k. 47 akt adm.). Dodatkowo, decyzją z 30 czerwca 2022 r. znak: [...] (k. 52 akt adm.) Prezydent Miasta Krakowa orzekł o zatrzymaniu skarżącej prawa jazdy do czasu przedłożenia wymaganego orzeczenia psychologicznego. W odwołaniu od decyzji z 16 maja 2022 r., znak: [...] skarżąca podniosła, że w sprawie wydano już decyzję z 8 maja 2020 r., [...], która rozstrzygnęła w tej samej kwestii, tj. przekroczenia punktów karnych w okresie od 29 marca do 11 grudnia 2019 r. Zarzuciła w związku z tym, że decyzja dotknięta jest wadą opisaną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Nadto zarzucono, że: 1/ decyzja odwołuje się do przepisów nie mających zastosowania w sprawie lub przepisów uchylonych, tj. art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541 z późn. zm.) odsyłającego do art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 988 z późn. zm.); 2/ nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności w przypadku braku ziszczenia się przesłanki do zatrzymania prawa jazdy, tj. art. 102 ust. 1c ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm.). Zaskarżoną decyzją z 12 września 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z 16 maja 2022 r. Kolegium podało, że art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz innych ustaw nakłada na starostę obowiązek zatrzymania prawa jazdy osobie, która przekroczyła 24 punkty karne, otrzymanie na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Kolegium podało też, że art. 130 przesłał obowiązywać z dniem 4 czerwca 2018 r. jednakże w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 r., poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów - art. 136 ust. 1 ustawy. W tym celu Policja nadal może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Kolegium wskazało, że organy administracyjne są związane z treścią ewidencji, w której ujawniane są punkty karne za przekroczenie przepisów ruchu drogowego. Dopóki zatem właściwy organ prowadzący tę ewidencję nie dokona w niej zmian (zmniejszenia liczby punktów), starosta, czy też organ odwoławczy, są związane takim stanem punktów, jaki podaje komendant. Kolegium wskazało, że z akt sprawy bezsprzecznie wynika, skarżąca otrzymała w okresie od 29 marca do 11 grudnia 2019 r. łącznie 26 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, stąd decyzja organu i instancji jest prawidłowa. Kolegium wyjaśniło też, że decyzja Starosty Krakowskiego z 8 maja 2020 r. nr [...] została uchylona decyzją Starosty Krakowskiego z 18 czerwca 2020 r. nr [...]. Wskazało też na pierwszeństwo trybu zwyczajnego nad trybem nadzwyczajnym postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obu instancji w całości, zarzucając, że: 1/ decyzja odwołuje się do przepisów nie mających zastosowania w sprawie lub przepisów uchylonych, tj. art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541 z późn. zm.) odsyłający do art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 988 z późn. zm.), 2/ nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności w przypadku braku ziszczenia się przesłanki do zatrzymania prawa jazdy, tj. art. 102 ust. 1c ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm.), 3/ naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 136 § 1 K.p.a. przez nieprawidłową kontrolę instancyjną dokonaną przez organ odwoławczy, który pomimo zgłoszonych zarzutów utrzymał w mocy wadliwą decyzję nie zważając, że czas obowiązywania przepisów i popełnienia inkryminowanego wykroczenia nie pozwala na ich zastosowanie. W odpowiedzi, Kolegium wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ organy prawidłowo powołały podstawę prawną wydanej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Sąd przy tym podkreśla, że skarżąca nie kwestionowała zapisów ewidencji punktów karnych tj. popełnionych wykroczeń będących podstawą wpisów oraz faktu przekroczenia 24 punktów karnych. Stan faktyczny w sprawie był bezsporny. Skarżąca popełniła trzy wykroczenia drogowe (wyprzedzanie na przejściu dla pieszych; przekroczenie prędkości, omijanie pojazdu, który jechał w tym samym kierunku, lecz zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszym) w okresie od 29 marca 2019 r. do 11 grudnia 2019 r. otrzymując łącznie 26 punktów karnych. Podstawę materialnoprawną decyzji kontrolowanej w niniejszej sprawie stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 cyt. wcześniej ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, nadal zwanej w skrócie "ustawą zmieniającą". Zgodnie z tym przepisem do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 (czyli: ustawy o kierujących pojazdami.), starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4 (czyli: Prawo o ruchu drogowym). Wprowadzona art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej sankcja obowiązuje od dnia 18 maja 2015 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Jak już Sąd podkreślał, skarżąca w ogóle nie kwestionowała ilości zaewidencjonowanych punktów, skupiając się wyłącznie na podważaniu zastosowanej podstawy prawnej. Odnosząc się do tych zarzutów Sąd zauważa, że wprawdzie art. 130 Prawa o ruchu drogowym, do którego w kwestii naruszeń odsyła art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z dnia 20 marca 2015 r., został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r., jednak w tym samym dniu wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), który stanowi, że przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1. Z kolei zgodnie z ww. art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Stosownie natomiast do art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami., w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 Prawa o ruchu drogowym. Powołany wyżej art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw został uchylony po wydaniu zaskarżonej decyzji przez art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. (Dz.U. poz. 2328) z dniem 17 września 2022 r. (decyzja Kolegium została wydana 12 września 2022 r.). Co więcej, należałoby również wskazać, że w sprawie nie miał zastosowania wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 grudnia 2022 r., K 4/21 ponieważ co do zasady dotyczył on art. 7 ust. 1 pkt 2, a nie powołanego przez organy art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z dnia 20 marca 2015 r. Co więcej, powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczył zagadnienia możliwości kwestionowania przez kierującego pojazdem zapisów w ewidencji punktów karnych prowadzonych przez organy Policji. W rozpoznawanej sprawie po zakończeniu sprawy sprzeciwu od wyroku nakazowego o sygn. [...] – skarżąca nie kwestionowała wysokości zaewidencjonowanych punktów karnych. W związku z powyższym Sąd uznał, że w zaistniałym stanie faktycznym nie nastąpiło naruszenie powołanych w skardze przepisów prawa, a zatem wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się niezasadne. Podkreślić także trzeba, że obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego nie oznacza nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez ten organ materiałów dowodowych, mających wykazać okoliczności korzystne dla stron postępowania. W rozpoznawanej sprawie organ dysponując niekwestionowaną co do zasady informacją o przekroczeniu liczby 24 punktów przekazaną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie – zobowiązany był do wydania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.) skargę oddalił.