III SA/Kr 1883/14

Kraków, dnia 30 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z. Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2014 r. nr [...], którą orzeczono o umorzeniu postępowania odwoławczego wszczętego z odwołania Z. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. znak [...] w sprawie przyznania G. Ś. świadczenia niepieniężnego w formie posiłku na każdy dzień pobytu dziecka – J. Ś. w szkole na okres od dnia 2 września 2014 r. do 22 grudnia 2014 r. o wartości 3,05 zł. Ponadto, skarżący zawarł w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ww. wniosek został uzupełniony przez Z. Ś. złożeniem wypełnionego formularza "PPF", przesłanego mu przez Sąd. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie wywołane wnioskiem od zwolnienie od kosztów sądowych oraz oddalił wniosek Z. Ś. o ustanowienie adwokata. Od powyższego postanowienia Z. Ś. wniósł sprzeciw. Pismem z dnia 31 marca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie: a) zaświadczenia z właściwego urzędu pracy o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej, b) kopii decyzji o przyznaniu zasiłków skarżącemu lub członkom jego rodziny, c) oświadczenia o braku uzyskiwania dochodów z prac dorywczych przez skarżącego lub jego żonę, d) oświadczenia o wysokości ponoszonych przez skarżącego miesięcznych wydatków na utrzymanie rodziny, w tym o wysokość opłat za czynsz, energię elektryczną, gaz lub inne opłaty, a także poprzez uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie faktów, z których wynika, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia adwokata. W odpowiedzi na powyższe, Z. Ś. ograniczył się do poinformowania Sądu, że nie jest zarejestrowany w urzędzie pracy i wszelkie zasiłki są mu odmawiane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na skutek prawidłowo wniesionego przez Z. Ś. sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2015 r., postanowienie to utraciło moc, a wniosek podlega ponownemu rozpoznaniu przez Sąd w całości. Stosownie do treści przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z analizy wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych wyjaśnień w piśmie z dnia 8 kwietnia 2015 r. wynika, że dochód skarżącego oraz 4 osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wynosi 0 zł. Skarżący nie podał przy tym wysokości kosztów utrzymania, ani innych danych mogących zobrazować rzeczywistą wysokość środków finansowych, którymi dysponuje w miesiącu. Oceniając całokształt udzielonych przez skarżącego informacji, Sąd stwierdza, że należy odmówić im wiarygodności. Skarżący potraktował przy tym wezwanie Sądu w trybie art. 255 P.p.s.a. z daleko posuniętą swobodą. Nie przedstawia danych obrazujących rzeczywiste koszty utrzymania, podając przy tym, że nie osiąga żadnych dochodów oraz nie korzysta z żadnych form wsparcia, udzielanego przez organy pomocy społecznej. Nie wyjaśnia jednocześnie, jakie zatem jest źródło środków finansowych, pozwalających mu na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Reasumując, Sąd uznał przedstawione we wniosku o przyznanie prawa pomocy i uzupełnieniu z dnia 8 kwietnia 2015 r. okoliczności za w wysokim stopniu niewiarygodne z powodu sprzecznych oświadczeń, braku poświadczających je dokumentów i przemilczeń ze strony skarżącego. W ocenie Sądu niezrozumiałe jest postępowanie skarżącego, który powiela kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy, jednocześnie uporczywie uchylając się od inicjatywy wykazania faktu zaistnienia okoliczności w stopniu uzasadniającym przyznanie tego prawa. Skarżący musi mieć świadomość, że aby jego wniosek był skuteczny, musi wykazać zasadność żądania. Ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04). Wobec powyższych okoliczności, uznać należało, że skarżący nie wykazał skutecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.