III SA/Kr 1906/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia 8 października 2014 r. nr [ ] w przedmiocie wymeldowania postanawia przywrócić skarżącemu J. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1906/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1906/14 oddalił skargę J. S. na decyzję Wojewody z dnia 8 października 2014 r. nr [.....] w przedmiocie wymeldowania. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 17 marca 2014 r., uzupełniony 25 marca 2015 r. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwalniając go od kosztów i ustanawiając dla skarżącego pełnomocnika z urzędu - adwokata. Odpisy wyroku i postanowienia wraz z uzasadnieniami zostały doręczone skarżącemu w dniu 24 kwietnia 2014 r. Zarządzeniem z dnia 26 maja 2015 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącej adwokata z urzędu R. W. W dniu 16 czerwca 2014 r. (data nadania przesyłki) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 17 marca 2015 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zawiadomienie o wyznaczeniu doręczono pełnomocnikowi 1 czerwca 2015 r., sprawa jest skomplikowana, a sporządzenie skargi kasacyjnej wymagało licznych czynności przygotowawczych. Pełnomocnik niezwłocznie po zbadaniu akt przystąpił do opracowania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W sprawie odpis wyroku z dnia 17 marca 2015 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 24 kwietnia 2014 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 25 maja 2015 r. Wniesienie przez pełnomocnika skarżącego skargi kasacyjnej w dniu 16 czerwca 2015 r. oznacza, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Zgodnie z art. 244 § 2 P.p.s.a. ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. W sprawie w ocenie Sądu, warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione. W kwestii braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, zauważyć należy, że polega ona na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Skarżący nie miał możliwości skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej przed ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Wniosek o ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy złożył jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W niedochowaniu terminu nie można upatrywać winy skarżącego, gdyż pozostawała on w usprawiedliwionym oczekiwaniu, co do skuteczności czynności podejmowanych przez przyznanego w ramach pomocy prawnej z urzędu pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącego w ocenie Sądu, podjął czynności procesowe skutecznie i bez zwłoki, zachowując termin określony w art. 87 § 1 od chwili kiedy miał taką rzeczywistą możliwość, wobec czego nie można w jego działaniu upatrywać winy w znaczeniu przyjętym przez art. 86 P.p.s.a. Dlatego też Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.