III SA/Kr 193/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 193/12 w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu W. K. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego Z, kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 193/12, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony radca prawny (k. 71), wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w osobie mecenasa W. K. (k. 84) sporządził i wniósł skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku. W treści skargi sformułował m.in. wniosek o przyznanie wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu, powiększonego o podatek od towarów i usług (k. 86v.). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt II OSK 2400/13 oddalił skargę kasacyjną strony bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego radcy prawnego za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. W dniu 14 lipca 2015 r. wpłynęło do tut. sądu pismo wyznaczonego radcy prawnego z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącej, na podstawie art. 258 ppsa. Radca prawny oświadczył, że nie przyznano mu wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie można przyjąć, że oświadczenie takie zostało złożone przez radcę prawnego. W związku z tym zachodzą warunki aby przyznać mu wynagrodzenie. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje radcy prawnemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustaloną opłatę podwyższa się o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.