III SA/Kr 195/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Piotr Lechowski AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 29 grudnia 2005r, nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala . W dniu [...] października 2005 r. o godz. 9:38 w miejscowości W. na ulicy [...] funkcjonariusze Policji przeprowadzili kontrolę samochodu marki [...] nr rej. [...]. Pojazd ten był kierowany przez R. M. i według oświadczenia kierowcy należał do przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "Przewóz Osób. L. B". Pojazdem tym realizowano przewóz regulowany osób na trasie W.-P.-W. W wyniku przeprowadzonej kontrolo ustalono, że transport drogowy osób był realizowany z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu w zakresie dotyczącym ustalonej trasy przejazdu i wyznaczonych przystanków. Na ulicy [...] w W. nie było przystanku w zezwoleniu na wykonywanie transportu osób przez tego przedsiębiorcę. Z przeprowadzenia kontroli sporządzono protokół. Komendant Powiatowy Policji w W. pismem z dnia [...].10.2005 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie naruszenia obowiązku wynikających z ustawy o transporcie drogowym. W trakcie postępowania strona poinformowała organ I-instancji, że pojazd wykonujący kurs o godzinie 935 na linii W.-P.-W. zatrzymał się na właściwym przystanku. Na ulicy [...] w W. przystanek został zlikwidowany, ale po pewnym czasie organy samorządu lokalnego przywróciły ten przystanek i wyrażono zgodę na korzystanie z niego. W trakcie postępowania I-instancyjnego Starostwo Powiatowe w W. poinformowało organ I-instancji, że przewoźnik L. B. złożyła wniosek o zmianę zezwolenia w zakresie zmiany rozkładu jazdy na linii W.-P.-W. Wnioskowi temu nie nadano biegu, ponieważ zawierał on braki formalne, których nie uzupełniono w zakreślonym terminie. Powiatowy Komendant Policji w W. decyzją z dnia [...].11.2005 r. nałożył na przedsiębiorcę Przewóz Osób L. B. karę pieniężną w wysokości [...] zł za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...]10.2005 r. o godz.[....]stwierdzono zatrzymanie się autobusu strony na przystanku przy ul.[...] w W., skąd zabierano pasażerów. Tym samym zmieniono trasę przejazdu na linii W.-P.-W. Pismem z dnia [...]. 11. 2005r. strona wniosła odwołanie do organu I- instancj, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i umorzenia postępowania oraz uchylenia rygoru natychmiastowej wykonalności nałożonej kary pieniężnej lub zawieszenia tego rygoru do czasu rozpoznania odwołania. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że w dniu [...].10.2005 r. realizowano prawidłowa przewóz osób. Organ I-instancji nie dokonał analizy stanu faktycznego sprawy i nie zbadał wszelkich okoliczności. W czasie przejazdu przez ulicę [...] w W., na tym przystanku oczekiwało parę osób na przejazd w kierunku miejscowości P., a kierowca w czasie zabierania pasażerów z przystanku został skontrolowany przez funkcjonariuszy Policji. Odwołująca potwierdziła, że w wówczas obowiązującym rozkładzie jazdy nie było przystanku przy ul. [...], ponieważ przystanek ten zlikwidowano w 2003 r. Od marca 2004r. postawiono w tym miejscu przy ul. [...] w W. znak [...] i od tego czasu pasażerowie oczekują na przejazd autobusu właśnie obok znaku [...]. Odwołująca podniosła, iż od 2004r. zmieniły się przepisy i obecnie dokonanie zmian w rozkładzie jazdy wymaga przedstawienia mapy z zaznaczonymi przystankami po lewej i prawej stronie drogi. Na drogach zaś brakuje wyznaczonych przystanków, o czym informowano właściwe organy admimsiracj i-Dopiero po spotkaniu w dniu [...].11,2005 r. ustalono lokalizację brakujących przystanków poto , by przewoźnicy mogli dokonać zmian w swoich rozkładach jazdy. W związku z tym naruszenie w tej sprawie przepisów nie wynikało z zawinienia ze strony przewoźnika, ale z nie wykonania obowiązków przez organy administracji. Nie ma, w ocenie odwołującej, związku przyczynowo-skutkowego między naruszeniem przepisów a postępowaniem samej strony. Tym samym naruszono art. 7 i 8 k.p.a. Podano niewłaściwa podstawę do wymierzenia kary pieniężnej. bowiem art. 92 ustawy o transporcie drogowym nie ma zastosowania do naruszenia prawa wskazanego w tej sprawie. Ponadto nie dochowano wymogu wynikającego z art. 107 § 3 k.p.a. [...] Wojewódzki Komendant Policji decyzją z dnia 29 grudnia 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji uznano za prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I-instancji. Wskazano na treść art. 18 i 22 ustawy o transporcie drogowym, z których wynika obowiązek wykonywania przewozu regularnego osób zgodnie z uzyskanym zezwoleniem oraz rozkładem jazdy uwzględniającym, między innymi, przystanki oraz godziny odjazdów środków transportowych. Organ wskazał, że przewoźnik może wykonywać przewóz regularny osób tylko zgodnie z rozkładem jazdy i zabierać pasażerów jedynie z wyznaczonych w tym rozkładzie jazdy przystanków. W tej sprawie wykonując transport drogowy pracownik strony zabierał pasażerów z przystanku przy ul. [...], nie ujętego w rozkładzie jazdy, a ponadto zmienił trasę przejazdu i nie pojechał ulicą [...] w kierunku ulicy [...]. ale ulicą [...] w kierunku ulicy [...] w W. Do dnia wydania decyzji przez organ odwoławczy nie nastąpiła zmiana w rozkładzie jazdy przewoźnika, obejmująca włącznie do rozkładu jazdy przystanku przy ul. [...] w W. Nałożona kara jest zgodna z pkt 1.2.2. załącznika do ustawy o transporcie drogowym. Decyzję organu odwoławczego doręczono skarżącej w dniu [...].01.2006 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca [...].02.2006 r., z żądaniem uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w dniu [...].10.2005 r. realizowano prawidłowo przewóz osób. Organy administracji nieprawidłowo powołały się w tej sprawie na art. 92 ustawy o transporcie drogowym, który obejmuje inne sytuacje niż objęta tą sprawą. Pojazd marki [...], który został poddany kontroli w dniu [...].10.2005 r. jest zarejestrowany na właściciela – K. H., który jest również pracodawcą kierowcy R. M. Ta okoliczność, wskazująca na inny niż skarżącą podmiot realizujący w czasie kontroli przewóz osób, nie została wzięta pod uwagę przez organy administracji. Nie zwrócono się o okazanie umowy powierzenia wykonywania przewozu innemu przewoźnikowi w krajowym transporcie drogowym, zgodnie z art. 24 ust. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym. Skarżącą wskazała, że zawarła umowę powierzenia wykonywania transportu z przedsiębiorcą Przewóz Osób K. H. i na podstawie tej umowy przewóz realizował kierowca R. M. Stąd stroną postępowania winien być K. H. jako właściciel przedsiębiorstwa wykonującego w dniu [...].10.205 r. przedmiotowy kurs na linii W.-P.-W. Dodatkowo w skardze podniesiono, że organy nie dokonały analizy stanu faktycznego sprawy i nie zbadały wszelkich okoliczności. Do skargi dołączono umowę powierzenia wykonania przewozu innemu przewoźnikowi w krajowym transporcie drogowym osób -przewozy regularne, zawartą w dniu [...].10.2005 r. na okres do [...].10,2005 r. pomiędzy przedsiębiorcą Przewóz Osób L. B. jako zleceniodawcą oraz [...] Przewóz Osób K. H. jako zleceniobiorcą. [...] Wojewódzki Komendant Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazano, że kierowca R. M. oświadczył podczas kontroli, że wykonuje regularny przewóz osób dla przedsiębiorcy pod nazwą Przewóz Osób L. B. i okazał wypis do zezwolenia wydanego na rzecz tego przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 5 ustawy Prawo przewozowe przewoźnik może powierzać wykonanie przewozu innym przewoźnikom na całej przestrzeni przewozu lub jej części, jednakże ponosi on odpowiedzialność za ich czynności jak za swoje własne. Tym samym przewoźnik [...] Przewóz Osób K. H. działał w tej sprawie na rachunek skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje: Skarżąca w dniu [...] lutego 2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w K. z dnia 29 grudnia 2005 r., doręczoną jej [...] stycznia 2006 r. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a-, uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że siedziba [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w K. znajduje się na obszarze właściwości tego Sądu. Zgodnie bowiem z art. 13 § 2 P.p.s.a,, do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity z 2004 r., Dz. U. Nr 204, póz. 2088 ze zm.), wykonywanie przewozów regularnych i przewozów regularnych specjalnych wymaga zezwolenia. Przewozy regularne w krajowym transporcie drogowym mogą być wykonywane tylko przy zachowaniu następujących zasad: 1) do przewozu używane są wyłącznie autobusy odpowiadające wymaganym ze względu na rodzaj przewozu warunkom technicznym; 2) rozkład jazdy jest podawany do publicznej wiadomości przez ogłoszenia na wszystkich wymienionych w rozkładzie jazdy przystankach lub dworcach autobusowych; 3) wsiadanie i wysiadanie pasażerów odbywa się tylko na przystankach określonych w rozkładzie jazdy; 4) należność za przejazd jest pobierana zgodnie z cennikiem opłat, a pasażer otrzymuje potwierdzenie wniesienia opłaty w postaci biletu wydanego zgodnie z przepisami o kasach rejestrujących; 5) w kasach dworcowych oraz w autobusie znajduje się dostępny do wglądu pasażerów opracowany przez przewoźnika lub grupę przewoźników regulamin określający warunki obsługi podróżnych, odprawy oraz przewozu osób, bagażu i rzeczy; 6) cennik opłat został podany do publicznej wiadomości przy kasach dworcowych oraz w każdym autobusie każdym autobusie wykonującym regularne przewozy osób, przy czym cennik opłat musi także zawierać ceny biletów ulgowych a) określone na podstawie odrębnych ustaw, a w szczególności ustawy z dnia 20 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego zbiorowego (Dz. U. z 2002 r. Nr 175, póz. 1440, z późn. zm.), b) wynikających z uprawnień pasażerów do innych ulgowych przejazdów jeżeli podmiot, który ustanowił te ulgi, ustalił z przewoźnikiem w drodze umowy zwrotu kosztów stosowania tych ulg; 7) zgodnie z warunkami przewozu osób określonymi w zezwoleniu. Przewoźnikowi wykonującemu regularne przewozy osób na podstawie zezwolenia nie wolno, zgodnie z art. 18b ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, następujących czynności: 1) korzystać z przystanków, na których nie została zamieszczona informacja o rozkładzie jazdy zawierająca nazwę, adres siedziby przewoźnika i numer telefonu lub niezgodnie z podanymi w tej informacji dniami i godzinami odjazdów; 2) zabierać i wysadzać pasażerów poza przystankami określonymi w rozkładzie jazdy; : 3) pobierać należności za przejazd niezgodnie z cennikiem opłat podanym do publicznej wiadomości pasażerów 4) naruszać warunków przewozu osób określonych w zezwoleniu. - - W niniejszej sprawie organy administracji ustaliły, że w dniu [...] października 2005r. kierowca wykonujący przewóz regularny osób, naruszył warunki wykonywania tej działalności w ten sposób, że przewóz ten wykonywano zarówno z pominięciem trasy określonej w zezwoleniu jak i poprzez zatrzymywanie się oraz zabieranie pasażerów z przystanków objętych zezwoleniem. Zezwolenie na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób przewozy regularne zostało udzielone przedsiębiorcy prowadzącemu działalność pod nazwą "Przewóz Osób. L. B." w dniu [...].03.2000 r. na czas nieoznaczony . Zgodnie z treścią tego zezwolenia jest ono ważne wraz z obowiązującym rozkładem jazdy. W dacie przeprowadzenia kontroli przewoźnika (Przewóz Osób. L. B.) obowiązywał rozkład jazdy zatwierdzony decyzją Zarządu Powiatu [...] z dnia [...]. 05. 2003r. o jego .uzgodnieniu (akta administracyjne sprawy, karta nr 14). Rozkład był ważny od dnia [...].06.2003 r., jak również w czasie rzeprowadzonej kontroli. Stosownie do tego rozkładu jazdy na trasie przejazdu W.-P.-W. zlokalizowano na terenie miasta Wadowice następujące przystanki: W. Plac [...] i W. [...]. W tym rozkładzie nie ma przystanku przy ul. [...] w W. W związku z powyższym kierowca zatrzymując się na przystanku przy ul. [...] niewątpliwie naruszył obowiązujący rozkład jazdy. Znajdujący się w aktach sprawy szkic topograficzny (akta administracyjne sprawy, karta nr 4) obrazuje trasę prawidłowego przejazdu kontrolowanego kierowcy i trasę rzeczywistego przejazdu autobusu, co prowadzi do jednoznacznej oceny, że rzeczywista trasa przewozu osób była niezgodna z trasą przejazdu objętą zezwoleniem. Należy również wskazać, iż wprawdzie w aktach sprawy znajduje się informacja o złożeniu w dni [...].02.2005 r. wniosku o dokonanie zmiany zezwolenia na wykonywanie krajowego przewozu osób - przewozy regularne, do którego to wniosku dołączono projekt rozkładu jazdy na terenie miasta W. obejmujący przystanki: W. P., ul. [...]; W. pl. [...]; W. ul. [...] oraz W. ul. [...]; to jednak wobec nie uzupełnienia braków formalnych tego wniosku w wyznaczonym terminie, pozostawiono go bez rozpoznania. W związku z powyższym wniosek złożony przez skarżącą w odrębnym postępowaniu administracyjnym w sprawie dokonania zmiany zezwolenia na wykonywaniu transportu osób nie wywołał żadnych skutków prawnych. Tym samym nie lega wątpliwości, że w dniu kontroli [...].10.2005 r. skarżącą wykonywała przewóz na trasie W.-P.-W. z naruszeniem rozkładu jazdy będącego załącznikiem do udzielonego jej zezwolenia. Tej okoliczności w istocie nie kwestionuje sama skarżąca, zaś jej wyjaśnienia składane tak w toku postępowania administracyjnego, jak i w skardze nie można uznać za uzasadniające braku naruszenia rozkładu jazdy. Przede wszystkim należy wyjaśnić, iż dopóki nie nastąpiła zmiana w rozkładzie jazdy w zakresie ilości i umiejscowienia przystanków na trasie przewozu regularnego, dopóty przewoźnik nie może zatrzymywać się na jakimkolwiek innym przystanku niż zawartym w rozkładzie jazdy, stanowiącym załącznik do zezwolenia na wykonywanie przewozu osób. Nie ma przy tym znaczenia, czy na zatrzymywanie się na danym przystanku, nie ujętym w rozkładzie jazdy, zgodę wyraził zarządca drogi lub inny organ administracyjny. Odstąpienia od trasy przewozu osób ujętym w rozkładzie jazdy nie może również uzasadniać lokalizacja wiat przystankowych lub znaków [...] (informujących o przystankach autobusowych). Nawet wówczas, gdyby uległ likwidacji jeden z przystanków objętych rozkładem jazdy, to przewoźnikowi nie wolno do chwili dokonania zmiany rozkładu jazdy w trybie art. 22b ustawy o transporcie drogowym, samowolnie modyfikować trasy przejazdu bądź lokalizacji przystanków. Zgodnie z powołanym art. 22b ustawy o transporcie drogowym przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił zezwolenia, wszelkie zmiany danych, objętych zezwoleniem i załącznikami do tego zezwolenia, nie później niż 14 dni od dnia ich powstania, a w przypadku, gdy zmiana tych danych obejmuje treść zezwolenia lub załączników do niego, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę zezwolenia. Do chwili wydania ostatecznej decyzji w sprawie zmiany zezwolenia przewoźnik powinien wykonywać przewóz drogowy osób zgodnie z obowiązującą treścią zezwolenia, a więc i obowiązującym rozkładem jazdy. Tym samym należy stwierdzić, że w tej sprawie organy administracji prawidłowo stwierdziły naruszenie przez skarżącą rozkładu jazdy w zakresie wykonywania przewozu osób. Również karę pieniężna organ I-instancji ustalił prawidłowo, powołując się na pkt 1.2,2. załącznika do ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którym wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków podlega karze w wysokości 3000 zł. Z akt zgromadzonych w niniejszej sprawie wprost wynika, że skarżąca wykonywała w dniu 18.10.2005 r. przewóz zarówno z naruszeniem trasy przejazdu jak i wyznaczonych przystanków. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej podnoszony w skardze, zgodnie z którym organy administracji winny obciążyć karą przewoźnika prowadzącego działalność pod nazwą Przewóz Osób. K. H. ponieważ to ten przewoźnik zawarł ze skarżącą umowę powierzenia mu wykonywania przewozu w trybie art. 5 ustawy Prawo przewozowe, a ponadto skontrolowany w dniu [...]10.2005 r. samochód był własnością K. H. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 50, póz. 601 ze zm.) przewoźnik może powierzać wykonanie przewozu innym przewoźnikom na całej przestrzeni przewozu lub jej części, jednakże ponosi odpowiedzialność za ich czynności jak za swoje własne. Zawarcie umowy powierzenia wykonywania przewozu innemu przewoźnikowi na podstawie art. 5 ww. ustawy nie skutkuje przeniesieniem odpowiedzialności za prawidłowe wykonywanie przewozu na tego innego przewoźnika. Nawet po zawarciu umowy powierzenia wykonywania przewozu, przewoźnikiem odpowiedzialnym za należyte wykonywanie przewozu jest nadal ten przewoźnik, który otrzymał zezwolenie na wykonywanie przewozu, a nie ten, któremu powierzono wykonywanie przewozu na podstawie ww. umowy. Takie stanowisko zaprezentowano w orzecznictwie sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19.12.2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 700/05, opub. w LEX nr 191001 zawarł tezę, zgodnie z którą "w świetle art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe dopuszczalne jest też powierzenie bez ograniczeń wykonywania przewozu innemu przewoźnikowi, a przekazanie zezwolenia przewoźnikowi wykonującemu przewóz na podstawie tego artykułu nie jest w rozumieniu art. 24 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym odstawieniem zezwolenia osobie trzeciej skutkującym cofnięciem zezwolenia. Posłużenie się dla potrzeb konkretnego przewozu zezwoleniem udzielonym innemu przewoźnikowi nie Jest zatem z woli ustawodawcy odstąpieniem od zezwolenia osobie trzeciej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pełni akceptuje to stanowisko. Tym samym należy stwierdzić, iż stroną postępowania w sprawie nałożenia kary za wykonywanie przewozu osób z naruszeniem warunków zezwolenia nawet w przypadku zawarcia umowy powierzenia, o której mowa w art. 5 Prawa przewozowego, jest ten przewoźnik, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie zarobkowego przewozu osób. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż w tej sprawie organy administracji nie naruszyły zarówno przepisów postępowania administracyjnego ani też przepisów prawa materialnego i tym samym skargę należało, na podstawie art. 151 P.p.s.a. - oddalić, orzekając jak w sentencji wyroku.