III SA/Kr 1953/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi K. Ś, K. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 października 2014 r. nr [...] z dnia 23 października 2014 r. nr [...] z dnia 23 października 2014 r. nr [...] z dnia 23 października 2014 r. nr [...] z dnia 23 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego L. K., Kancelaria Radcy Prawnego przy ul. [...] w M kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu radca L. K. w piśmie datowanym na dzień 22.02.2016 r. (wpływ 24.02.2016 r.) wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wedle norm przepisach. Oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do pisma została dołączona ww. opinia oraz dowód jej nadania na adres skarżącego. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te od dnia 1 stycznia 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§ 22). Opierając się na założeniach logiki formalnej przyjąć należy, że skoro w myśl powołanego przepisu do spraw wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe, to tym bardziej do spraw wszczętych i prawomocnie zakończonych zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.). Równocześnie trzeba pamiętać, że sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest czynnością o specyficznym charakterze prawnym (szerzej G. Karcz, glosa do postanowienia NSA z 30.06.2006 r. II FZ 353/2006 Lex/el. 2009). Zgodnie z § 16 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W niniejszej sprawie oświadczenie tej treści zostało złożone przez radcę prawnego. Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia tej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4, natomiast stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa § 14. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej obowiązującej w postępowaniu przed l instancją tj. w wysokości 120 zł stosownie do § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. powołanego rozporządzenia. Zauważyć jednak należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach Sąd może obniżyć wynagrodzenie. Sąd przyjął, że w niniejszej sprawie, w której pod jedną sygnaturą III SA/Kr 1953/14 rozpoznawane i rozstrzygane było faktycznie pięć spraw o dalszych sygn. akt III SA/Kr 1954/14, III SA/Kr 1955/14, III SA/Kr 1956/14 i III SA/Kr 1957/14 zachodzi uzasadniony przypadek obniżenia wynagrodzenia radcy prawnemu L. K. z należnej według ww. rozporządzenia kwoty 600 zł do kwoty 300 zł. Na przekonanie Sądu w tej kwestii składa się okoliczność, że wskazanym wyrokiem zostało objętych pięć spraw skarżącego, jego pełnomocnik sporządził i wniósł faktycznie tylko jedną opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Nadto połączone sprawy były jednorodzajowe, za przedmiot miały zasiłek celowy i odnosiły się do identycznego stanu faktycznego i prawnego. Z tego powodu, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika skarżącego, Sąd uznał za zasadne obniżenie pełnomocnikowi pełnego wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, skoro została sporządzona jedna opinia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 250 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.