III SA/Kr 198/07

Sygn. akt III SA/Kr 198 707 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie NSA Wiesław Kisiel spr. WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 21 września 2005 r., Nr: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz skarżącego R.P. kwotę 100 (sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn.akt III SA/Kr 198/07 W dniu [...] lipca 2004 r R. P. złożył w Urzędzie Celnym w K. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...], rok produkcji 1991 (karta akt adm. nr 1-10). Skarżący obliczył podatek akcyzowy z tytułu nabycia powyższego pojazdu w kwocie [...] zł, z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 65% wartości pojazdu. Strona podatek w tej kwocie uiściła (potwierdzenie z dnia 17 lipca 2004 r., nr [...]; karta akt adm. nr 11). Pismem z dnia [...] kwietnia 2005r. R. P. złożył wniosek o zwrot kwoty uiszczonego podatku akcyzowego wraz z odsetkami (k.12-18), albowiem obowiązek zapłaty podatku akcyzowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego jest niezgodny z art.23, art.25 i art.90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (powoływany dalej w uzasadnieniu niniejszego wyroku jako TWE). Stosownie do wezwania Naczelnika Urzędu Celnego w K., R. P. przedłożył skorygowaną deklarację AKC-U, w której obliczył podatek akcyzowy należny z tytułu nabycia powyższego pojazdu w kwocie [...]zł, z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 2% (k.20-24). Na zakończenie postępowania w I instancji Naczelnik Urzędu Celnego w K. wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2005r., nr [...], którą odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego uiszczonego przez R. P. z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego pojazdu (k.26-29). Od powyższej decyzji Strona odwołała się do Dyrektora Izby Celnej w K., w którym podtrzymała stanowisko zawarte we wniosku z dnia [...] kwietnia 2005r. na temat zwrotu zapłaconej akcyzy (k.30-33). Decyzją z dnia 21 września 2005r., nr [...], działając na podstawie art.233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji (k.36-38). Decyzję Dyrektora Izby Celnej strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o jej uchylenie (k.39-41). Zarzucono organowi administracyjnemu naruszenie Konstytucji RP (art.9, art.83, art.87 i art.91), Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (art.90) oraz ustawy o podatku akcyzowym (art.4 ust.1 pkt 5, art.75 ust.1 i 3 oraz art.82 ust.3). Błędna wykładnia wymienionych przepisów doprowadziła do odmowy zastosowania w sprawie unijnego zakazu dyskryminacyjnego opodatkowania produktów (towarów) pochodzących z innych państw członkowskich. Organ administracyjny nie powinien był zastosować ustawy o podatku akcyzowym w zakresie w jakim jest ona sprzeczna z art.90 TWE. Organ administracyjny II instancji w swej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę stanął na stanowisku, że samochody są towarem niezharmonizowanym co zezwala państwu członkowskiemu na ustalanie podatków akcyzowych z tytuły zakupu tych towarów. Podatek akcyzowy został określony przez ustawę o podatku akcyzowym oraz wykonawcze rozporządzenie w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. Dlatego organy administracyjne nie są władne odmówić ich zastosowania nawet w przypadku ich sprzeczności z prawodawstwem unijnym. Równocześnie kwestionowane przez stronę opodatkowanie ani nie dyskryminuje samochodów importowanych, nie powoduje ograniczeń ilościowych w przywozie tych towarów, ani nie zwiększa formalności związanych z przekraczaniem granicy. Stanowisko swoje Dyrektor Izby Celnej w K. uzasadnił w szczególności wykładnią dyrektywy Rady z dnia 25 lutego 1992 r., nr 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywaniu, przepływu oraz kontrolowania (OJ L 076, 23 marca 1992, p.1 ze zm.), ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U.nr 87, poz.825 z późn.zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : A. W rozpatrywanej sprawie podstawowym przedmiotem sporu pomiędzy skarżącymi a organami celnymi była kwestia sprzeczności pomiędzy przepisami prawa krajowego, tj. ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. nr 87, poz. 825 z późn. zm.) z jednej strony oraz art.25, art.28 i art.90 TWE, Dyrektywą Rady z dnia 25 lutego 1992 r., nr 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywaniu, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U.UE L z dnia 26 marca 1992, nr 76, p.1 ze zm.) oraz Dyrektywą Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 22 grudnia 1969 r., nr 70/50/EWG w sprawie zniesienia środków mających skutek równoważny do ograniczeń ilościowych w przywozie i nieprzewidzianych innymi przepisami przyjętymi na mocy Traktatu EWG (Dz.U.UE L z dnia 19 stycznia 1970 r., nr 13, s.29) B. Nie ma racji skarżący w tym zakresie, w jakim całkowicie kwestionuje obowiązek zapłacenia podatku akcyzowego od samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo. Niespornym jest stan prawny w takim zakresie, w jakim określane są skutki przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r. Prawo wspólnotowe stało się częścią polskiego porządku prawnego. W związku z powyższym prawo wspólnotowe ma pierwszeństwo przed normami prawa krajowego, zgodnie z unijnymi zasadami bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności, a także - zgodnie z art.87 ust.1, art.90 ust.1 i art.91 ust.3 Konstytucji RP. Dlatego też powołane przepisy wtórnego prawa unijnego (art.25, art.28 i art.90 TWE, Dyrektywa Rady z dnia 25 lutego 1992 r., nr 92/12/EWG oraz Dyrektywą Komisji z dnia 22 grudnia 1969 r., nr 70/50/EWG) mają pierwszeństwo przed ustawą o podatku akcyzowym i przez rozporządzeniem w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. Jednakże prawo unijne nie przekreśliło całkowicie polskiego prawa akcyzowego. Dyrektywa Rady dnia z 25 lutego 1992 r., nr 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontrolowania (tzw. dyrektywa horyzontalna) wyznacza system dotyczący wyrobów zharmonizowanych (olejów mineralnych, alkoholu i napojów alkoholowych oraz wyrobów tytoniowych) objętych podatkiem akcyzowym i innych podatków pośrednich, które są pobierane bezpośrednio lub pośrednio przy sprzedaży takich produktów, z wyjątkiem podatku od wartości dodanej i podatków ustalonych przez Wspólnotę (art1 ust1 w zw. z art3 ust1 i 2 dyrektywy). Natomiast na inne wyroby (w szczególności - na samochody osobowe) państwa członkowskie mogą wprowadzać lub utrzymywać inne podatków niż wyżej wymienione - pod warunkiem, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi (art.3 ust.3 dyrektywy). Oznacza to, że Polska zachowała autonomię w zakresie opodatkowania akcyzą samochodów osobowych z poszanowaniem wspomnianego zastrzeżenia. Dlatego nie ma podstaw do kwestionowania podatku akcyzowego od samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium Polski w trybie przepisów o ruchu drogowym (art.80 ustawy o podatku akcyzowym). C. Nie ma podstaw, aby zaliczyć obowiązek złożenia deklaracji uproszczonej w terminie pięciu dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego do formalności związanych z przekroczeniem granicy i na tej podstawie zakwestionować obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym (art.28 TWE oraz Dyrektywa Rady 92/12/EWG). Obowiązek złożenia wymienionej deklaracji aktualizuje się dopiero po wwiezieniu na terytorium kraju pojazdu podlegającego podatkowi akcyzowemu, a zatem już po przekroczeniu granicy. Deklarację należy złożyć z chwilą nabycia prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium Polski zgodnie z przepisani o ruchu drogowym. Sąd nie podzielił więc stanowiska skarżącego, w zakresie w jakim strona dowodzi sprzeczności ustawy o podatku akcyzowym z art.25 i art.28 TWE oraz dyrektywą Rady 92/12/EWG. Polski podatek akcyzowy nie jest bowiem nakładany na pojazdy w związku z przekroczeniem granicy. Podatek ten pobierany jest od wszystkich pojazdów osobowych przed ich pierwszą rejestracją w kraju, a w związku z tym nie stanowi cła przywozowego, ani opłaty o skutku równoważnym. Podatek akcyzowy stanowi część wewnętrznego systemu podatkowego Polski. Dlatego prawidłowo organy I i II instancji odmówiły ustalenia, że po stronie kupującego brak obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym od samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo. D. Sąd uwzględnia natomiast skargę w odniesieniu do zastosowanej 65-procentowej stawki podatku akcyzowego. W tym zakresie rozstrzygające znaczenie ma wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. sygn. akt C-313/05. Dyrektywa Rady dnia z 25 lutego 1992 r., nr 92/12/EWG określa wprawdzie tylko konstrukcję wspólnotowego opodatkowania podatkiem akcyzowym, ale nie oznacza to zwolnienia państwa członkowskiego z obowiązku przestrzegania zasad Traktatu o utworzeniu Wspólnoty Europejskiej, a przede wszystkim - zasady niedyskryminacji podatkowej produktów spoza rynku lokalnego oraz swobody przepływu towarów. Zakaz dyskryminacji dotyczy zarówno dyskryminacji bezpośredniej, jak i pośredniej. Każde państwo członkowskie ma obowiązek równego traktowania towarów pochodzących z innych państw członkowskich i nie może w sferze podatkowej różnicować zasad dla porównywalnych sytuacji lub porównywalnych towarów. Nierówne traktowanie może wynikać nie tylko z samego faktu obciążenia podatkiem akcyzowym poszczególnych towarów, ale również ze stosowania w sposób dyskryminacyjny stawek podatkowych. Swobodę przepływu towarów gwarantują art.25, art.28 i art.90 TWE. Stosowanie ceł importowych i eksportowych lub opłat o skutku równoważnym jest zakazane w obrocie handlowym pomiędzy państwami członkowskimi. Zakaz ten dotyczy również ceł o charakterze finansowym (art.25 TWE). Niedozwolone jest ilościowe ograniczanie importu, jak i wprowadzanie innych regulacji, ale rodzących równoważne skutki (art.28 TWE). Niedozwolone jest również nakładanie (bezpośrednio lub pośrednio) na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju, które byłyby wyższe od tych podatków, jakie państwo członkowskie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe (art.90 TWE). Art.75 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym określa jedynie stawkę maksymalną w wysokości 65%, upoważniając Ministra Finansów do określenia wysokości obniżonych stawek podatku akcyzowego. Przepisy wykonawczego rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego uzależniły wysokość obniżonych stawek od pojemności silnika oraz od wieku pojazdu w odniesieniu do samochodów używanych. Nabycie samochodu osobowego opodatkowane jest stawkami 3,1% oraz 13,6% (w zależności od pojemności silnika) bez względu na to, czy przedmiotem jest to przedmiotem nabycia krajowego, importu czy też nabycia wewnątrzwspólnotowego. Podatek nie może przekroczyć maksymalnej stawki, tj. 65% (§ 7 rozporządzenia oraz załącznikami nr 1 i nr 2 do tego rozporządzenia). Powyższe stawki dotyczą jedynie samochodów osobowych nowych lub używanych nie starszych niż dwa lata, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy. Stawka podatku akcyzowego w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wzrasta o kolejne 12% za każdy rok, powyżej dwóch lat, z zastrzeżeniem, że nie może ona przekroczyć stawki maksymalnej 65%. Tak obliczone stawki są więc wyższe od stawek akcyzy stosowanych przy nabyciu samochodu osobowego na terenie kraju, jeżeli transakcję przeprowadzono przed pierwszą rejestracją auta w trybie określonym w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003, nr 58, poz.515 ze zm.). Zdaniem Sądu regulacje krajowe dotyczące stawki polskiego podatku akcyzowego na samochody zakupione wewnatrzwspólnotowo pozostają w częściowej sprzeczności z art.90 TWE. Opinię tą potwierdza dotychczasowa linia orzecznicza Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, m.in. w sprawach C-290/05, C-333/05, C-371/01, jak i wydane w dniu 18 stycznia 2007 r. orzeczenie ETS w sprawie Macieja Brzezińskiego przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie, sygn. akt C-313/05. Wykładnia dokonywana przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości ma moc quasi-prawotwórczą i musi być uwzględniana przez organy krajowe. Stosownie do utrwalonej linii orzecznictwa ETS, towarami podobnymi są produkty, które w oczach konsumentów posiadają analogiczne właściwości lub zaspokajają te same potrzeby. Należy też zwrócić uwagę, że w powołanym wyroku Trybunał zaznaczył, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem art.90 zostaje naruszony, gdy podatek nakładany na produkty przywożone zza granicy i podatek nakładany na podobne produkty krajowe są obliczane w różny sposób i zgodnie z innymi zasadami, co prowadzi - choćby tylko w niektórych przypadkach - do wyższego opodatkowania towaru przywiezionego zza granicy. W konsekwencji oznacza to, iż państwa członkowskie nie mogą nakładać na towary sprowadzane z innych państw UE podatków pośrednich lub bezpośrednich, które byłyby wyższe niż podatki nakładane na towary krajowe. ETS nie dopatrzył się, jak to wcześnie zaznaczono w niniejszym uzasadnieniu, sprzeczności instytucji polskiego podatku akcyzowego z prawem unijnym. Wskazał jedynie niedopuszczalność takiego zróżnicowania stawek podatku akcyzowego, które byłoby niekorzystne dla polskich podatników kupujących samochód w innym niż Polska państwie członkowskim UE. Z orzeczenia ETS wynika przy tym, że ten niedozwolony skutek podatkowy może być spowodowany przez przepisy wiążące podwyższoną stawkę podatku z wiekiem samochodu. W wyroku z dnia 18 stycznia 2007 r. Trybunał nałożył na sąd krajowy obowiązek zbadania, czy sporny § 7 rozporządzenia wykonawczego lub inne przepisy mające zastosowanie do pojazdu starszego niż 2 lata, skutkuje odmienną kwotą podatku akcyzowego w zależności od tego gdzie w obrębie Unii polski podatnik zakupił samochód. W ocenie ETS niedozwolone są takie krajowe przepisy podatkowe, które choćby pośrednio wiążą wzrost stawki podatki akcyzowego z zakupem auta w państwie członkowskim innym niż to państwo, w którym samochód został zarejestrowany. Taką niedozwoloną praktyką krajowego prawodawcy jest ustalenie podatku akcyzowego dla samochodów zakupionych wewnątrzwspólnotowo w kwocie wyższej od rezydualnej kwoty takiego podatku zawartej w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło kwestionowany podatek. Użyty w sentencji wyroku termin "rezydualna kwota podatku" rozumieć należy jako krajowy podatek obciążający pojazdy krajowe, który zawarty powinien być w wartości pojazdu (por. wyrok ETS z dnia 19 września 2002r. w sprawie C - 101/00 Tulliasiamies, Anty Siilin przeciwko Finlandii). Do tego terminu odwołuje się rzecznik generalny w opinii w sprawie TS C- 313/05 (Brzeziński) stwierdzając, że wartość rynkowa pojazdów samochodowych zmniejsza się z upływem czasu. Z uzasadnienia powołanego wyroku z dnia 18 stycznia 2007 r. wynika, że rezydualna kwota podatku to ten odsetek ceny używanego samochodu zakupionego w Polsce, który wynika z kwoty podatku akcyzowego zawartej w cenie nowego pojazdu, przy zachowaniu stosunku podatku akcyzowego do ceny nowego pojazdu i spadku wartości samochodu używanego. Orzecznictwo ETS opiera się więc konsekwentnie na twierdzeniu, że udział podatku powinien być stałym odsetkiem wartości i ceny auta, bez względu na wiek auta. Zarówno podatek od pojazdu nowego, jak i rezydualny podatek zawarty w cenie późniejszej odsprzedaży uwzględniającej deprecjację wartości pojazdu - powinny stanowić ten sam ułamek ceny owego pojedynczego egzemplarza auta. Podatek postaje tą samą częścią składową wartości pojazdu, niezależnie od stopnia deprecjacji wartości rynkowej pojazdu. W celu zagwarantowania neutralności podatków wewnętrznych w aspekcie konkurencji pomiędzy używanymi samochodami osobowymi znajdującymi się już na rynku krajowym - z jednej strony, a podobnymi samochodami przywożonymi z państwa członkowskiego innego niż Polska - z drugiej strony, ustawodawca krajowy ma obowiązek porównania skutków podatku akcyzowego obciążającego pojazdy przywożone do Polski z innych krajów członkowskich UE - z jednej strony ze skutkami rezydualnego podatku akcyzowego obciążającego pojazdy, już wcześniej opodatkowane tym podatkiem (tj. przy pierwszej ich rejestracji w Polsce). W świetle cytowanego wyżej wyroku Trybunału w sprawie "Brzeziński" opodatkowanie można uznać za zgodne z art.90 TWE tylko wtedy, gdy zostanie wykazane, że obciążenie podatkowe obydwu kategorii używanych samochodów starszych niż dwa lata pochodzących z innego państwa członkowskiego UE nie przekracza wysokości rezydualnego podatku akcyzowego włączonego w wartość podobnego samochodu używanego, zarejestrowanego już wcześniej w danym państwie. W przypadku samochodu zarejestrowanego uprzednio w Polsce jako nowy pojazd, powyższa zasada stabilnego udziału podatku akcyzowego w wartości towaru była przestrzegana (§ 7 rozporządzenia). Wielkość procentowa podatku akcyzowego obowiązującego w dniu pierwszej jego rejestracji pozostała taka sama w terminie późniejszym, niezależnie od spadku wartości pojazdu stosownie do zużycia (eksploatacji) auta. Oznacza to, że osoba kupująca na terytorium Polski ten samochód już jako towar używany nie płaciła ponownie podatku akcyzowego związanego z rejestracją pojazdu, ale podatek ten był składnikiem wyznaczającym cenę pojazdu. Podatek ten stanowił identyczny odsetek ceny, zarówno przy pierwszej rejestracji w Polsce, jak i przy dalszych transakcjach sprzedaży tego egzemplarza auta. Natomiast w cenie auta nabytego w innym państwie członkowskim UE, używanego, starszego niż dwa lata, udział polskiego podatku akcyzowego, w myśl ustawy o podatku akcyzowym i rozporządzenia wykonawczego, ma być procentowo wyższy od procentowego udziału (rezydualnej kwoty) tego podatku zawartego w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały wcześniej zarejestrowane w Polsce. Takie zróżnicowanie, dyskryminujące pojazdy przywożone do Polski z innych krajów UE jest sprzeczne z art.90 TWE i takiemu zróżnicowaniu sprzeciwia się ETS w powołanym wyroku z dnia 18 stycznia 2007 r. E. W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd stwierdza, że na podstawie art.72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej skarżącemu przysługuje uprawnienie do żądania zwrotu nadpłaconej akcyzy w zakresie w jakim, stawka podatku od używanego samochodu, przywiezionego z innego państwa członkowskiego UE przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały wcześniej zarejestrowane w Polsce. Stosownie do art.75 § 2 pkt.1 lit a i § 3 Ordynacji podatkowej, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania podatku może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją). W rozpatrywanej sprawie skarżący do wniosku kwestionującego zasadność pobranego podatku nie dołączył skorygowanej deklaracji. F. Mając powyższe na uwadze należało orzec, że zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji w zakresie określenia stawki i kwoty podatku akcyzowego zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie przepisów prawa krajowego, które następnie zostały uznane przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (wyrok z dnia 18 stycznia 2007 r. sprawa C-313/05) za niezgodne z przepisem art.90 TWE. Ustalenia poczynione w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wymagają ponownego rozważenia przez właściwe organy administracyjne z uwzględnieniem tez, zawartych w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r., C-313/05. G. Powołany wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. sprawa C-313/05 niewątpliwie ma wpływ na treść zaskarżonej decyzji, zachodzi, zatem przesłanka, o której mowa w art.240 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. 2005, nr 8, poz.60; zm. Dz.U.: 2005: nr 85, poz.727 i nr 86, poz.732 i nr 143, poz.1199; 2006: nr 66, poz.470 i nr 104, poz.708 i nr 217, poz.1590 i nr 225, poz.1635; 2007, nr 105, poz.721). Dlatego Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu I instancji, orzekając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a i lit.b w związku z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm.: Dz.U. 2004, nr 162, poz.1692 oraz 2005, nr 94, poz.788 i nr 169, poz. 1417 i nr 250, poz. 2118 oraz 2006, nr 38, poz. 268 i nr 208, poz.1536). O kosztach orzeczono na podstawie art.200 P.p.s.a.