III SA/Kr 1986/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na czynność Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego postanawia: odrzucić skargę Skarżący J. J. wniósł do tut. Sądu skargę na czynności Agencji Rynku Rolnego w związku z przeprowadzoną w jego gospodarstwie kontrolą w dniu 2 października 2014 r., która zdaniem skarżącego stanowiła podstawę do odmowy odszkodowania. Skarga została oparta na następującym stanie faktycznym i prawnym. W związku z wprowadzeniem tzw. embarga rosyjskiego na niektóre produkty rolne w ramach Agencji Rynku Rolnego uruchomiony został mechanizm zmierzający do wsparcia finansowego dla producentów owoców i warzyw, którzy wycofali sprzedaż tych produktów wobec braku możliwości sprzedaży spowodowanym embargiem rosyjskim. Skarżący prowadzący gospodarstwo rolne złożył w dniu 28 sierpnia 2014 roku powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia wycofania papryki i kapusty poprzez zniszczenie - talerzowanie lub kompostowanie. Powiadomienie skutkowało przeprowadzeniem przez upoważnionych pracowników Agencji Rynku Rolnego kontroli, o której mowa w art. 4 i art. 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 roku ustanawiającym tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw, zmierzającego do urzędowego potwierdzenia informacji zdeklarowanych w powiadomieniu. Jednocześnie Agencja Rynku Rolnego poinformowała producentów rolnych, iż na podstawie art. 11 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (EU) nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 roku ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2014 oraz na podstawie § 6 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 roku sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu UE do Federacji Rosyjskiej (DZ.U. 2014r. poz. 1190), termin do składania wniosków o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia upłynął w dniu 15 października 2014 roku. W dniu 2 października 2014 roku kontynuując kontrolę w sposób niezapowiedziany i stwierdzono pozyskiwanie produkcji - zbiór owoców papryki przez pracowników do skrzyń ustawionych na przyczepie ciągnika. Stwierdzono że część roślin pozbawiona była w całości owoców. W konsekwencji uznano iż do denaturacji nie doszło albowiem skarżący dokonał zbioru papryki a nie jej zniszczenia. Skarżący zapoznał się z protokołem kontrolnym podpisem potwierdzając odbiór jego egzemplarza. Pismem z dnia 5 października 2014 roku, skarżący zakwestionował wynik kontroli. Pismem z dnia 21 października 2014 roku Dyrektor Oddziału Terenowego ARR poinformował skarżącego, że po ponownym przeanalizowaniu czynności materialno - technicznych podtrzymuje swoje stanowisko wynikające z raportu kontroli. Skarżący nie złożył wniosku o udzielenie wsparcia w ramach mechanizmu "Tymczasowe nadzwyczajne wsparcie producentów owoców i warzyw", a termin do złożenia takiego wniosku upłynął 15 września 2014 roku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że skarga skarżącego dotyczy czynności materialno – technicznych przeprowadzonych przez pracowników Agencji Rynku Rolnego Oddział Terenowy w związku z powiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia wycofania zbiorów owoców lub warzyw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył do następuje. Zakres właściwości sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) w skrócie "P.p.s.a.", zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W badanej sprawie skarżący wniósł skargę na czynności Agencji Rynku Rolnego związane z przeprowadzoną w jego gospodarstwie kontrolą, co w istocie sprowadzało się do kwestionowania wyników tej kontroli. Sąd podkreśla, że wyniki takiej kontroli stanowią jedynie składnik materiału dowodowego poddawanego ocenie w postępowaniu administracyjnym wszczynanym na skutek wniosku o udzielenie wsparcia, natomiast wsparcie udzielane jest w drodze decyzji administracyjnej przez właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego ( § 6 ust. 1, ust. 2, ust. 4 i § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 roku sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu UE do Federacji Rosyjskiej (DZ.U. 2014r. póz. 1190). Zatem kwestionowane czynności w żadnej mierze nie stanowią czynności (innych niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 P.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej) dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nadmienić też należy, że skarżący nie złożył w terminie wniosku o udzielenie ww. wsparcia. Zatem skarga na tak określony przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 P.p.s.a.), a w związku z tym nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.