III SA/Kr 202/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Bożenna Blitek Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2009 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 3 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 3 grudnia 2007 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 z późn.zm.), orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego po rozpoznaniu odwołania M. N. od decyzji Starosty z dnia [...] 2007 r. Nr [...] orzekającej o wprowadzeniu z urzędu zmian przedmiotowych w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu R. W. w gminie R. W. na podstawie dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez geodetę uprawnionego Z. G. przyjętej do państwowego zasobu w PODGK w dniu 27.06.2007 r. pod numerem [...]. Uzasadniając decyzję Organ odwoławczy wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia. Starosta decyzją z dnia [...] 2007 r. wydaną m.in. na podstawie art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. nr 240 poz. 2027) oraz § 9, § 47 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 454) orzekł o wprowadzeniu zmian przedmiotowych w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu R. W. w gminie R. W., na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu w PODGK w dniu 27.06.2007 r. pod numerem [...]. Powyższa dokumentacja aktualizowała obowiązujący operat ewidencji gruntów dla obrębu R. W. w zakresie działek nr 246, 245/1, 233/1, 233/2, 233/3, 97/5, 97/7, 95/11, 95/17, 95/15, 95/14, 4695/8, 4740/1, poprzez odtworzenie przebiegu granic działek objętych operatem pomiarowym podziału nieruchomości z dnia 09.06.1976 r. Nr [...], zatwierdzonych ostateczną decyzją Naczelnika Gminy z dnia [...] 1980 r. znak: [...] orzekającą o wywłaszczeniu nieruchomości położonych w R. W. na rzecz Skarbu Państwa dla potrzeb modernizacji linii kolejowej S. – Z. i o odszkodowaniu za nieruchomości wywłaszczone. Organ pierwszej instancji wskazał, iż postępowanie zostało z urzędu wszczęte w wyniku złożenia w dniu 16.02.2004 r. przez właścicieli działek lub ich spadkobierców wniosku o wprowadzenie zmian w rejestrze ewidencji gruntów zgodnie z decyzją z dnia [...] 1980 r., którą orzeczono między innymi o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonych w gminie R. W. w zakresie części dz. ewid. nr 233, 245/1, 246, 95/7, 95/8, 95/5 i 97/2. Ustalił Starosta, że decyzja Naczelnika Gminy z dnia [...] 1980 r. znak [...] orzekająca o wywłaszczeniu części ówczesnych działek ewidencyjnych 233, 245/1, 246, 95/7, 95/8, 95/5 i 97/2 i wynikający z operatu wywłaszczeniowego Nr [...] podział działek objętych tą decyzją nie został ujawniony w części kartograficznej i opisowej obowiązującego operatu ewidencji gruntów. Rozpatrując sprawę organ ustalił zarazem, iż niektóre z objętych przedmiotową decyzją działek uległy późniejszemu podziałowi bez uwzględnienia wcześniejszej decyzji o wywłaszczeniu, a podziały te zostały wpisane do rejestrów ewidencji gruntów i wieczystoksięgowych. Według ustaleń miały miejsce następujące podziały: w dniu 27.11.1987 r. została zawarta umowa darowizny Rep. [...], w której powołano decyzję Naczelnika Gminy 17.04.1987 r. znak [...] zatwierdzającą podział działki ewid. 233 o pow. 0.3607 ha na dz. ewid. nr 233/1, 233/2, 233/3, 233/4 i 233/5 zgodnie z mapą podziału wpisaną do ewidencji ośrodka dokumentacji geodezyjno-kartograficznej w dniu 15.04.1987 r. za numerem [...]. w dniu 19.04.1999 r. w akcie notarialnym Rep. [...] powołano ostateczną decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 1999 r. znak [...] zatwierdzającą podział działki ewid. nr 95/8 o pow. 0.2050 ha na dz. ewid. nr 95/12 i 95/13 zgodnie z mapą podziału wpisaną do ewidencji ośrodka dokumentacji geodezyjno-kartograficznej w dniu 8.03.1999 r. za numerem [...]. w dniu 19.10.2004 r. w akcie notarialnym Rep. [...] powołano ostateczną decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2004 r. znak [...] zatwierdzającą podział działki ewid. nr 95/7 na dz. ewid. nr 95/14 i 95/15 oraz podział działki ewid. nr 95/12 na dz. ewid. nr 95/16 i 95/17 zgodnie z mapą podziału wpisaną do ewidencji ośrodka dokumentacji geodezyjno-kartograficznej w dniu 21.07.2004 r. za numerem [...]. działka ewid. nr 97/2 o pow. 0.9128 ha podzielona została na dz. ewid. nr 97/3 i 97/4. Następnie działka ewid. nr 97/3 podzieliła się na dz. ewid. nr 97/5,97/6, 97/7 i 97/8 (zgodnie z mapą podziału wpisaną do ewidencji ośrodka dokumentacji geodezyjno-kartograficznej w dniu 20.09.2002 r. za numerem [...]) które stały się przedmiotem darowizny (akt notarialny Rep. [...] z 21.03.2003 r.). w dniu 13.04.1992 r., na podstawie postanowienia Sądu w sprawie [...] o dział spadku i zniesienie współwłasności oraz mapy podziału wpisanej do ewidencji ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w dniu 05.06.1992 r. za numerem [...], nastąpił podział dz. ewid. nr 95/5 o pow. 0.4213 ha na dz. ewid. nr 95/9, 95/10 i 95/11. Zdaniem Starosty w następstwie nieuwidocznienia w obowiązującym operacie ewidencji zmian wynikających z ostatecznej decyzji z 1980 r. w przedmiocie wywłaszczenia oraz ze sporządzonego za Nr [...] operatu wywłaszczenia, objęte późniejszymi operatami podziału działki były niejednorodne prawnie, co uzasadniało wprowadzenie zmian aktualizujących ewidencję gruntów, przez wydzielenie działek jednorodnych prawnie, odpowiadających tym, które zostały wywłaszczone jak i tej części działek, która nie była wywłaszczona. Stanowiąca integralną część decyzji organu I instancji dokumentacja geodezyjna sporządzona przez uprawnionego geodetę przyjęta do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno Kartograficznej za Nr [...] w dniu 27.06.2007 r., wydziela z działek ewidencyjnych 246, 245/1, 233/1, 233/2, 233/3, 97/5, 97/7, 95/11, 95/17, 95/15, 95/14, 4695/8 i 4740/1 – działki stanowiące "odrębne ciała hipoteczne" oraz zawiera porównawczy wykaz zmian. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. N. działająca przez matkę A. N. Zdaniem odwołania sprostowanego pismem z 13.10.2007 r., zaskarżona decyzja uzgadniając treść operatu wywłaszczeniowego z dnia 9.06.1976 r. Nr [...] nie uwzględniła załącznika graficznego stanowiącego integralną treść decyzji wywłaszczeniowej z [...] 1980 r. znak [...]. Zarazem odwołująca się kwestionowała stanowisko organu I instancji, który odmawiał jej przymiotu strony postępowania. Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia 3 grudnia 2007 r. opartą m.in. na przepisie art. 138 § 1 pkt 3 kpa orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ odwoławczy wskazał, iż M. N. jest współwłaścicielką działki nr 101 położonej w obrębie R. W. w gminie R. W., która nie była przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie wywłaszczenia nieruchomości w roku 1980, ani też nie mogła być przedmiotem postępowania ewidencyjnego, w którym odtwarzano ustalony w 1980 r. przebieg granic nieruchomości podzielonych operatem pomiarowym wywłaszczenia, a zatwierdzonych ostateczną decyzją Naczelnika Gminy R. W. z dnia [...] 1980 r., orzekającą o wywłaszczeniu części działek na rzecz Skarbu Państwa. Wojewódzki Inspektor wskazał także, iż działka 101 stanowiąca współwłasność M. N. jest nieruchomością sąsiadującą z nieruchomościami wywłaszczonymi dla potrzeb modernizacji linii kolejowej S. – Z. z przeznaczeniem na urządzenie drogi biegnącej wzdłuż kolei. Natomiast wydzielone w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów działki noszą numery: 246/1, 245/2, 233/10, 233/8, 233/6, 97/11, 97/9, 95/18, 95/20, 95/22, 95/24, 4695/10, 4740/3 i odpowiadają one nieruchomościom wywłaszczonym decyzją Naczelnika Gminy z dnia [...] 1980 r. Odnosząc się do zarzutu skarżącej iż nie została ona uznana za stronę postępowania organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W ocenie organu interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co wskazanie przepisu prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu. Zdaniem organu odwoławczego stroną postępowania będzie tylko ten, kto posiada uprawnienia do gruntu objętego zmianami, a warunku tego nie spełnia skarżąca. Wskazując na przepisy art. 28 kpa w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz w zw. z § § 10-12 Rozporządzenia z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów, zajął organ odwoławczy stanowisko, iż skarżącej nie służy przymiot strony postępowania ewidencyjnego, którego przedmiotem nie są zmiany dotyczące działki ewid. Nr 101. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję uzupełnioną następnie pismem z dnia 26.02.2008 r. złożyła M. N. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją ja poprzedzającą i o uznanie skarżącej za stronę postępowania. Skarżąca opisała historie nabycia i zagospodarowania posiadanej działki oraz zarzuciła organowi pierwszej instancji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, poprzez jedynie zaktualizowanie operatu z 1976 roku. Podniosła także zarzut braku w decyzji zapisu, iż opisane w decyzji pierwszo instancyjnej działki zostały wywłaszczone pod drogę. Wniosła zatem do sądu o uznanie, iż stanowią one drogę, z którą działka nr 101 ma bezpośredni kontakt. Do skargi dołączyła także całą posiadaną w sprawie dokumentację wraz z wypisami i mapami geodezyjnymi. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że kontrolę tę Sądy sprawują pod względem zgodności z prawem. W myśl zaś przepisu art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpatrując skargę Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż jest ona zgodna z prawem co skargę czyni bezzasadną. Nadal aktualne jest stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 5 lipca 1999 r. OPS 16/98/ONSA 1999/4/119, w myśl którego stwierdzenie przez organ odwoławczy, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa, następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Na takiej podstawie proceduralnej oparte zostało rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji. Przedmiot kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stanowiła zatem przede wszystkim kwestia, czy w okolicznościach sprawy prawidłowe jest stanowisko organu odmawiające skarżącej M. N. przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. Uznanie tego stanowiska za prawidłowe czyniło by bezprzedmiotowym odnoszenie się co do zawartych w skardze wniosków, które zdaniem skarżącej winna uwzględniać decyzja organu I instancji. Zgodnie z przepisem art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Taka procesowa definicja strony po pierwsze podkreśla, że nie każdy interes kreuje stronę lecz musi to być interes prawny lub prawny obowiązek, a po drugie wskazuje, że zarówno interes prawny jak obowiązek muszą znajdować swą podstawę prawną w przepisach prawa materialnego. Interes prawny to wynikająca z przepisów prawa materialnego sfera, w której dana osoba ma możliwość wpływania na określonym postępowaniu administracyjnym na treść rozstrzygnięcia ze względu na swe wynikające z prawa materialnego uprawnienia lub obowiązek. Natomiast kwalifikację proceduralną jako strony określony podmiot uzyskuje poprzez przysługujący mu interes prawny lub obowiązek, którego dotyczy postępowanie lub w oparciu o który żąda czynności od organu. Powszechnie jest przyjęte w orzecznictwie i piśmiennictwie, że tylko przepisy prawa materialnego stanowić mogą źródło kreujące interes prawny czy obowiązek określonego podmiotu. Na tle okoliczności faktycznych sprawy taki interes prawny nie służył skarżącej w postępowaniu ewidencyjnym zakończonym decyzją Starosty z dnia [...] 2007 r. prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn.zm.) oraz wydanego na jej podstawie Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 434) – zwanego dalej rozporządzeniem. Należy tu przypomnieć, że powołana ustawa z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – dalej zwana ustawą – definiuje w art. 2 pkt 8 ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach, oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Podmiotowy i przedmiotowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków określają przepisy art. 20 ustawy oraz ewentualnie wydane na podstawie jej art. 20 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów. W świetle art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy, do informacji przedmiotowych dotyczących gruntów należą m.in. informacje o ich położeniu, granicach, powierzchni oraz oznaczeniach ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą te grunty. Zgodnie z przepisem art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy, w ewidencji wykazuje się także: właściciela a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. Pomieszczony w rozdz. 10 ustawy zawierającym przepisy przejściowe i końcowe, art. 51 stanowi, że w ewidencji gruntów i budynków założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 6, poz. 32) oprócz właściciela do czasu uregulowania tytułu własności, wykazuje się także osobę władającego. Nośnikiem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy jest tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Zarazem przepisy art. 23, 37 ust. 2 ustawy wskazują właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne jako podmioty obowiązane do przesyłania staroście (jako organowi prowadzącemu ewidencję gruntów – art. 22 ust. 1) odpisów prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów. Również na właścicielach oraz – w oznaczonym ustawą zakresie (art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51) – na władających gruntami ciąży obowiązek zgłaszania wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, a na żądanie starosty osoby zgłaszające zmiany są obowiązane (art. 22 ust. 3) dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Przepisy powołanego Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, regulując zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych, posługują się, kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych. Przy czym aktualizacja nastąpić może z urzędu lub na wniosek (§ § 45 ust. 1, 46 ust. 1). Zgodnie z postanowieniami § 46 ust. 2 pkt 2 podstawę wprowadzenia zmian stanowić może również zmiana wynikająca z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych. W świetle powyższych uregulowań istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2). Z przepisu § 84 Rozporządzenia wynika, że określone nim zasady aktualizacji mają zastosowanie do operatów ewidencyjnych założonych i prowadzonych przed jego wejściem w życie w takim zakresie, w jakim umożliwia tę aktualizację, system informatyczny obsługujący bazę danych ewidencyjnych. Zawarty w Rozdziale 3 powołanego Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków regulującym prowadzenie ewidencji gruntów i wymiany danych ewidencyjnych, przepis § 46 ust. 1 stanowi, że dane zawarte w ewidencji gruntów podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Oznacza to, że postępowania ewidencyjne w celu zmiany (aktualizacji) danych ewidencyjnych może być wszczęte, tylko na wniosek oznaczonego kręgu osób. Jest to regulacja zgodna z art. 20 ust. 2 pkt 1, powołanej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, która w odniesieniu do podmiotów ewidencji (a więc podmiotów, o których rejestruje się dane), ogranicza się tylko do właścicieli, a tylko w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – także do informacji o osobach fizycznych i prawnych, które władają tymi gruntami państwowymi i samorządowymi. Taka regulacja oznacza, że w ewidencji, na podstawie stosownego aktu (orzeczenia sądu, decyzji, czy aktu notarialnego itp.) oznaczona działka figuruje już jako własność państwa lub samorządu, a tylko włada nią podmiot inny niż właściciel. Powołany § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia stanowi, że ewidencja obejmuje dane dotyczące właściciela nieruchomości, a wg ust. 2 w przypadku braku danych o właścicielu, dane osób i jednostek, które władają nieruchomościami. Przepis § 11 daje podstawę do wykazywania w ewidencji gruntów; użytkowników wieczystych gruntów; użytkowników gruntów państwowych i samorządowych; jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd lub trwały zarząd nieruchomościami; państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych; organów administracji publicznej, które gospodarują zasobami nieruchomości Skarbu Państwa lub zasobami podmiotów samorządu terytorialnego. Uwidocznieniu podlegają także dane osób i jednostek organizacyjnych władających tymi gruntami na podstawie umów dzierżawy zawartych w trybie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. Wzajemna relacja powołanych przepisów art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy i przepisów § § 45 ust. 1, § 10 ust. 1 pkt 7 i ust. 2, oraz § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 prowadzi do wniosku, iż wskazanie kręgu podmiotów na wniosek, których możliwe jest wszczęcie postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji, zarazem wyznacza krąg podmiotów, które mogą mieć interes prawny uczestnictwa w postępowaniu ewidencyjnym wszczętym z urzędu. Na tle ustalonych przez organy okoliczności sprawy było poza sporem, iż działka ewidencyjna stanowiąca obecnie własność skarżącej M. N. nie była przedmiotem decyzji Naczelnika Gminy z dnia [...] 1980 r. znak [...] orzekającej o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa części innych działek ewidencyjnych stanowiących odrębne nieruchomości. Stanowisko organów administracji, iż w postępowaniu ewidencyjnym, którego przedmiotem było wprowadzenie do obowiązującej ewidencji gruntów informacji, wynikających z ostatecznej decyzji wywłaszczeniowej i stanowiącego jej załącznik operatu pomiarowego, skarżąca nie miała przymiotu stron, uznał Sąd za prawidłowe. Z tych przyczyn na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.