III SA/Kr 202/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-04-18

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik strony, który nie jest radcą prawnym ani adwokatem, może domagać się przyznania kosztów pomocy prawnej z urzędu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej złożony przez osobę niebędącą radcą prawnym ani adwokatem, która działała jako pełnomocnik strony, jest oczywiście nieuzasadniony. Przepisy dotyczące kosztów pomocy prawnej oraz opłat za czynności radców prawnych nie obejmują osób nieposiadających uprawnień do wykonywania zawodu radcy prawnego lub adwokata. Pełnomocnik strony nie jest stroną postępowania w rozumieniu przepisów PPSA, a tym samym nie może samodzielnie domagać się przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Z. Ś., działając jako pełnomocnik swojej żony G. Ś., złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Wniosek dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z. Ś. nie jest radcą prawnym ani adwokatem. Wniosek został złożony na urzędowym formularzu "PPF" w jego własnym imieniu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek Z. Ś. o przyznanie kosztów pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o przyznanie kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi G. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek. Sygn. akt III SA/Kr 202/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2014 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek. W złożonym dnia 31.03.2014 r. (data wpływu) piśmie Z. Ś. będący pełnomocnikiem swej żony (vide: zarządzenie z dnia 23.01.2014.) podniósł, że "na podstawie rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych" wnosi "o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce przed waszym sądem". Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Wniosek jest oczywiście nieuzasadniony. Wnioskodawca nie jest bowiem radcą prawnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (j.t.: Dz.U. 2010/10/65 ze zm.) i nie odnosi się do niego ani rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) ani dyspozycja art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów. UZASADNIENIE W złożonym dnia 31.03.2014 r. (data wpływu) na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. Ś. domagał się dla siebie (rubryka 2) zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia dla adwokata (rubryka 4). Przedstawił swoją sytuację rodzinną, majątkową i dochody. Formularz podpisał. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zacząć należy od tego, że jakkolwiek art. 246 §1 ppsa stanowi o "osobie fizycznej" to jednak nie można tracić z pola widzenia, że pozostałe przepisy Oddziału 2 Rozdziału 2 Działu V ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi traktujące o instytucji prawa pomocy operują tylko i wyłącznie pojęciem "strony" (por. art. 243, art. 247, 248, 251, 252, 257). Tą w znaczeniu procesowym – prócz organu, którego działanie lub bezczynność stanowi przedmiot skargi - jest wyłącznie jednostka, która występuje w danym postępowaniu we własnym imieniu albo jako skarżący (art. 32 ppsa) albo jako uczestnik (art. 33 ppsa w związku z art.12 ppsa). Wskazując na powyższe zwrócenia uwagi wymagają dwie kwestie. Po pierwsze, stronami niniejszego postępowania jest wyłącznie G. Ś. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Z. Ś. jest tylko pełnomocnikiem skarżącej (vide: zarządzenie z dnia 23.01.2014.). Po drugie w realiach rozstrzyganego przypadku, wniosek o przyznanie prawa pomocy Z. Ś. złożył w imieniu własnym a nie G. Ś. Wskazuje na to wyraźnie podpis rzeczonego pod wnioskiem, zapis poczyniony przezeń w rubryce 2 urzędowego formularza i treści zawarte w rubrykach 5-8 i 10. Przy takim układzie procesowym nie istniała więc inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia wniosku Z. Ś. i w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło