III SA/Kr 203/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat B. B. – P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 203/11 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia 28 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu poszukującego pracy postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat B. B. – P. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 203/11, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony adwokat (k. 35), wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenas B. B. – P. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 45) sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 203/11 domagając się jednocześnie w jej treści przyznania pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, która nie została opłacona ani w całości ani w części (k. 48v..) Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 2773/12 nie orzekł o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną udzieloną z urzędu, stwierdzając że w tej materii wyłącznie właściwe są wojewódzkie sądy administracyjne (vide: uzasadnienie wyroku str. 7). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy przyjąć, że adwokat złożyła takie oświadczenie a w związku z tym zachodzą warunki aby przyznać jej należne wynagrodzenie. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.