III SA/Kr 203/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi F. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 grudnia 2016 r. nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla F. J. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł F. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu renty wynosi 570 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi niewykończony z powodu braku środków dom o powierzchni 160 m² oraz grunty rolne wielkości 1,0055 ha. Skarżący nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy F. J. podniósł, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Utrzymuje się z niskiego świadczenia rentowego, z którego ponosi koszty utrzymania domu, opłaca żywność, opał oraz koszty leczenia i dojazdów na leczenie. Z powodu stanu zdrowia wnioskodawca nie prowadzi gospodarstwa rolnego i nie uzyskuje z niego żadnych dochodów. Do wniosku skarżący załączył kopie następujących dokumentów: decyzji Wójta Gminy Jabłonka z dnia 10 stycznia 2017 roku - nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2017 w kwocie 84 zł, decyzji Prezesa KRUS z dnia 14 listopada 2014 roku o ponownym ustaleniu wysokości renty rolniczej z tytułu niezdolności w kwocie 550,87 zł oraz wypisu z treści orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy KRUS z dnia 2 listopada 2015 roku o okresowej niezdolności skarżącego do samodzielnej egzystencji do listopada 2017 roku. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a więc możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W ocenie orzekającego F. J. uwiarygodnił, że nie posiada jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru w przedmiotowej sprawie. Z oświadczenia wnioskodawcy oraz przedłożonych przez niego dokumentów źródłowych wynika, że jego sytuacja materialna i zdrowotna nie jest łatwa. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest renta rolnicza z tytułu niezdolności w kwocie 570 zł. Skarżący jest osobą schorowaną, a stopień naruszenia sprawności jego organizmu powoduje całkowitą okresową niezdolność do samodzielnej egzystencji. Uzyskiwane dochody wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego, pokrycie kosztów jego utrzymania i leczenia. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Grunty rolne nie przynoszą mu żadnych dochodów. Przedstawiona sytuacja pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania F. J. prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.