III SA/Kr 2065/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie z dnia 30 września 2024 r. nr 197/06/2024/Ub w przedmiocie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: 1) stwierdzić swoją niewłaściwość, 2) przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi miejscowo właściwemu. E. K., zwana dalej skarżącą, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie z dnia 30 września 2024 r. nr 197/06/2024/Ub w przedmiocie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sądem właściwym w sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i jemu sprawę należało przekazać. Stosownie do art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednocześnie zgodnie z art. 59 § 1 i 2 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Jak wynika z akt sprawy, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wydał wobec skarżącego rozstrzygnięcie w przedmiocie istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 146, zwanej dalej ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych), Prezes Funduszu rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Rozpoznawana sprawa nie należy przy tym do spraw, o których mowa w § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz. U. z 2020 r., poz. 1999) tj.: 1) w sprawach zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej; 2) o odmowie zwrotu kosztów, o których mowa w art. 42d ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych; 3) ustalających obowiązek zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty z tytułu zwrotu kosztów, wysokość tej kwoty oraz termin płatności; 4) w sprawach wydawania zgód na pokrycie kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju, o których mowa w art. 42i ust. 9 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, 5) ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy – w których jeżeli strona skarżąca będąca osobą fizyczną zamieszkuje poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sprawę przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje. Stosownie natomiast do treści art. 96 ust. 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych siedzibą Narodowego Funduszu Zdrowia jest miasto stołeczne Warszawa. W świetle powyższych okoliczności i mając na uwadze przywołane przepisy należało zatem uznać, że sądem właściwym do rozpoznania wniesionej przez stronę skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 9935 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.