III SA/Kr 2081/14
PostanowienieWSA w Krakowie2015-06-03
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, osoba fizyczna, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w celu ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, ponieważ jej sytuacja materialna, obejmująca niewielki majątek, niski dochód, problemy zdrowotne oraz konieczność ponoszenia bieżących wydatków, uniemożliwia jej samodzielne poniesienie kosztów kwalifikowanego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżąca E. D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Wnioskodawczyni podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem, który legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wskazała na miesięczne dochody gospodarstwa domowego w wysokości 1970 zł, posiadanie domu wymagającego remontu i pozbawionego podstawowych wygód, a także na problemy zdrowotne i wydatki związane z leczeniem i bieżącym utrzymaniem.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym wskazała, poczyniła adnotację "1" do rubryki dom. Zaznaczyła, że nie mają innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody gospodarstwa oszacowała łącznie na 1970 zł
Uzasadniając swoje starania powołała się na trudną sytuację materialną, która nie daje możliwości na skorzystanie z płatnych usług adwokata. Nadmieniła, że oboje z synem chorują na nadciśnienie, opłacają prąd, śmieci i ponoszą wydatki związane z codziennym życiem.
Z uwagi na fakt, że niniejsza sprawa nie jest pierwszą jaką skarżąca poddaje pod rozstrzygnięcie tutejszemu sądowi więc w oparciu o wcześniejsze wyjaśnienia skarżącej składane w innych sprawach okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżąca i jej syn pozostają w leczeniu. Syn skarżącej legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Skarżąca posiada nadający się do remontu dom w którym mieszka. Dom pozbawiony jest podstawowych wygód, brak w nim kanalizacji. Skarżąca miewała problemy z terminowym regulowaniem należności za prąd. Ponosi wydatki na leki. Ubiega się choć z różnym skutkiem o różne formy wsparcia ze środków pomocy społecznej.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, które uzupełnione informacjami znanymi na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem wypada należy postrzegać osoby dysponujące niewielkim majątkiem i znikomym dochodem, zmuszone ubiegać się o wsparcie w ramach pomocy społecznej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego rodziny. Nie można też tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych jej członków. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącą środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jej możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej rodziny w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło