III SA/Kr 2084/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 2084/14 w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Pismem z dnia 12 maja 2015 r. (data prezentaty Sądu) skarżący K. D. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 2084/14. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest ciężko chory i dlatego ciężko mu zrozumieć pewne sprawy. Dodał, że wymaga stałej opieki drugiej osoby. Pismem z dnia 19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego o wyjaśnienie, czy w okresie od 24 marca 2015 r. do 28 kwietnia 2015 r. przebywał w szpitalu, a jeżeli tak to o nadesłanie stosownego zaświadczenia lekarskiego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 28 maja 2015 r. (data prezentaty Sądu), w którym podał, że w okresie od 24 marca 2015r. do 28 kwietnia 2015r. nie przebywał w szpitalu, gdyż lekarz uznał, że jeszcze będzie leczony ambulatoryjnie. Dlatego też skarżący uczęszcza do lekarza psychiatry. Skarżący korzysta również ze stałej opieki żony, która pomaga mu we wszystkim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.): "Art. 85. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna." "Art. 86. § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym." "Art. 87. § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 4. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie." Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu "należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu". O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 lutego 2006 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy (pismo Sądu z dnia 18 lutego 2015 r.). Skarżący był nieobecny na rozprawie, jednak mógł dowiedzieć się o wyniku sprawy listownie lub telefonicznie, zaś o sposobie zaskarżenia orzeczenia, czy o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia został pouczony w zawiadomieniu o terminie rozprawy, a ponadto informację w tym zakresie mógł również uzyskać w analogiczny sposób i za pośrednictwem poczty lub osoby trzeciej złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Brak było zatem, zdaniem Sądu, przeszkód, aby skarżący podjął w odpowiednim czasie niezbędne starania zmierzające do uzyskania wiedzy o wyniku sprawy i złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Odnośnie zaś choroby skarżącego, to skarżący nie uprawdopodobnił, że w okresie od dnia rozprawy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu występował stan uniemożliwiający mu złożenie takiego wniosku. Skarżący nie przebywał bowiem wówczas w szpitalu lecz leczył się ambulatoryjnie. Opuszczał więc dom by móc udać się do lekarza i po drodze mógł wysłać pocztą wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mogła to również uczynić żona skarżącego, która się nim opiekuje. W ocenie Sądu, stan zdrowia skarżącego nie stanowił więc przeszkody, która uniemożliwiałaby mu złożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skoro był on w stanie samodzielnie sporządzić i złożyć skargę. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.