III SA/Kr 2096/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Hanna Knysiak-Molczyk Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w R na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji automatu do gry skargę oddala. Minister Finansów decyzją [...] 2009 r. dokonał rejestracji automatu do gier o niskich wygranych H o nr fabrycznym [...] i wydał poświadczenie rejestracji nr [...], czym stwierdził uprawnienie Spółki A do eksploatacji automatu. Poświadczenie wydano na podstawie opinii technicznej wykonanej przez Politechnikę [...] z dnia 16.03.2009r., która to jednostka badawcza została upoważniona przez Ministra Finansów. Naczelnik Urzędu Celnego po zapoznaniu się i analizie materiału dowodowego z prowadzonego śledztwa przez Prokuraturę Apelacyjną o sygnaturze [...], a to protokołów przesłuchań podejrzanych/świadków oraz korespondencję Ministerstwa Finansów z jednostkami badającymi stwierdził, iż podczas procesu badań przed rejestracyjnych automatów do gier o niskich wygranych, nastąpił szereg nieprawidłowości skutkujących wadliwością postępowania rejestracji automatów, w tym automatu o nr fabrycznym [...] w związku z tym postanowieniem z [...] 2013 r. nr [...] na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa wznowił postępowanie w sprawie rejestracji wskazanego automatu do gry i decyzją nr [...] z [...] 2013 r. uchylił w całości decyzję administracyjną tj. poświadczenie rejestracji nr [...] z [...] 2009 r. i odmówił rejestracji automatu do gry H nr fabryczny [...]. Strona postępowania A Spółka z.o.o w R złożyła odwołanie od tej decyzji. Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania stwierdził naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego wyrażonego w Ordynacji podatkowej i decyzją nr [...] z [...] 2013r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z [...] 2014 r. nr [...] po ponownym przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego wszczętego z urzędu 3 czerwca 2013r. uchylił w całości decyzję administracyjną z [...] 2009 r. poświadczenia rejestracji nr [...] i odmówił rejestracji automatu do gier H nr fabryczny [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawna możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wymienioną w przepisach prawa procesowego w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Oceniając naturę prawną samego "poświadczenia rejestracji" uznać należy, że ma ono charakter decyzji administracyjnej o charakterze deklaratoryjnym (potwierdzającym) posiadanie uprawnienia do eksploatacji automatu. Materiały zgromadzone w śledztwie [...] prowadzonym przez Prokuraturę Apelacyjną wskazują iż opinia techniczna z dnia 16 marca 2009 roku poprzedzająca rejestrację automatu została podpisana przez prowadzących badania automatu A. D., W. F. oraz A. G. Natomiast z wyjaśnień W. F. i A. D. wynika, że opinia została wydana na druku Politechniki [...], ale wydał ją inny - nieuprawniony przez Ministra Finansów podmiot - Zakład [...] Sp. z.o.o w W, reprezentowany przez M. D., a w badaniach przedmiotowego automatu nie uczestniczyli pracownicy Politechniki [...]. Ministerstwo Finansów nie było informowane, że badania przed rejestracyjne wykonywane są przez Zakład [...], a nie przez Politechnikę [...], oraz że opinie podpisują osoby nie będące pracownikami Politechniki [...]. A. D. potwierdził, że nie wszystkie automaty przeszły badania, natomiast wielokrotnie podpisywał opinie w ogóle nie badając automatów. Według stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania poświadczenia rejestracji, proces rejestracji automatu przedstawiał się następująco - zgodnie z § 8 i 8a rozporządzenia Ministra Finansów z 2003 r. punktem wyjścia na drodze dopuszczenia do eksploatacji automatu do gier o niskich wygranych było uzyskanie pozytywnej opinii technicznej o danym automacie wydanej przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów. W ramach badania, osoby uprawnione przez Ministra Finansów w drodze upoważnienia do badań dokonywały oceny cech technicznych urządzenia, poprawności działania układów elektomechanicznych i elektrotechnicznych, wartości maksymalnej stawki i maksymalnej jednorazowej wygranej oraz istotnych parametrów mających wpływ na działanie AoNW. Jeśli automat spełniał ustawowe wymogi techniczne, osoby badające sporządzały opinię techniczną z pozytywnym wynikiem. Podmiot posiadający zezwolenie na działalność w zakresie gier i posiadający automat spełniający wymagania techniczne z pozytywną opinią Jednostki Badającej miał prawo eksploatować ten automat po uzyskaniu poświadczenia rejestracji wystawionego przez uprawniony organ administracji publicznej. Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że dowody udostępnione przez Prokuraturę Apelacyjną i zeznania podejrzanych, jednoznacznie potwierdzają występowanie nieprawidłowości w wydaniu opinii technicznej przed rejestracyjnej automatu H nr fabryczny [...] i wadliwość, co do przestrzegania wymogów ustawowych, bowiem w badaniu automatu nie uczestniczyły osoby do tego uprawnione, a opinia nr [...] z dnia 16.03.2009 roku została wystawiona, bez faktycznego przeprowadzenia badań i to nie przez osoby upoważnione. Od powyższej decyzji A Sp.z.o.o wniosła odwołanie zarzucając naruszenie przepisów postępowania: 1) art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez jego zastosowanie, a tym samym wznowienie postępowania w przedmiocie rejestracji automatu do gry H nr fabr. [...], pomimo braku zaistnienia przesłanek w tym przepisie wskazanych; 2) art. 23 b ust. 1 ustawy o grach hazardowych w związku z art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej stosowanym w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nieprzeprowadzenie postępowania w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia o istocie sprawy; 3) art. 122 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego koniecznego dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Zarzucając powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Nadto, w razie nieuwzględnienia wniosku i nieumorzenia niniejszego postępowania, wniesiono o dopuszczenie wskazanych w odwołaniu dowodów na okoliczności sposobu sporządzania opinii jednostki badającej dla automatu H nr fabr. [...]. Dyrektor Izby Celnej decyzją z 20 października 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że ujawnione w toku postępowania wznowieniowego okoliczności faktyczne oraz dowody istniały w dniu wydania ostatecznej decyzji stanowiącej poświadczenie rejestracji, a nie były znane organowi, który nie posiadał wówczas wiedzy na temat naruszenia procedur, co spowodowało wydanie poświadczenia rejestracji [...] w dniu 25.06.2009 r. Organ odwoławczy wskazał, że niewątpliwym jest, że sporządzono opinią techniczną bez udziału osób upoważnionych oraz przez instytucję niemającą do tego uprawnień. Opinia taka nie mogła stanowić podstawy do ubiegania się o wydanie poświadczenia rejestracji automatu. Bezspornym jest także fakt, że tego typu ustalenia mogły zostać dokonane dopiero po analizie materiałów otrzymanych z Prokuratury Apelacyjnej. Dlatego też za chybiony uznano zarzut braku zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. W odniesieniu do dalszych zarzutów organ wskazał po pierwsze, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją, w której zaistniało uzasadnione podejrzenie, że przedmiotowy automat nie spełnia warunków określonych w ustawie z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, co mogłoby uzasadniać wszczęcie postępowania w trybie zwykłym w przedmiocie cofnięcia rejestracji tego. Zdaniem organu wskazany przez Spółkę w odwołaniu tryb cofnięcia rejestracji automatu w oparciu o przepis art. 23 a ust. 7 ustawy o grach hazardowych miałby zastosowanie w przypadku stwierdzenia okoliczności, iż wystąpiła niezgodność stanu rzeczywistego przedmiotowego automatu o niskich wygranych z warunkami jego rejestracji. W niniejszej sprawie, zdaniem organu, nie podlega rozstrzygnięciu kwestia, czy przedmiotowy automat spełnia wymogi ustawowe, czy też nie. Z tego powodu, ze względu na charakter postępowania wznowieniowego, powyższy tryb nie ma odniesienia i zastosowania w niniejszej sprawie. Przedmiotem analizy postępowania wznowieniowego są wady dotyczące procedury, w której zapadła decyzja ostateczna. Odnosząc się do twierdzenia Spółki, że dowody uzyskane w postępowaniu karnym nie są przydatne dla merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy skoro nie wspomina o nich art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych organ odwoławczy stwierdził, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji organu I instancji, jak wskazano wyżej, nie stanowił przepis art. 23a ust. 7 wskazanej ustawy, a prowadzone przez organ I instancji postępowanie nie toczyło się w sprawie wykazania, że przedmiotowy automat do gier o niskich wygranych nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych. W ocenie organu odwoławczego nie budzi wątpliwości, że opinia techniczna z badania poprzedzającego rejestrację, wystawiona z pominięciem przestrzegania wymogów ustawowych, jako niewiarygodna, dyskwalifikuje automat, ze względu na możliwość jego rejestracji i legalnego użytkowania. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że nie są one uzasadnione. Organ I instancji podjął w toku postępowania wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrał i wyczerpująco rozpatrzył materiał dowodowy oraz prawidłowo ocenił go pod kątem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania w trybie przepisu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Reasumując organ odwoławczy stanął na stanowisku, że w analizowanej sprawie istniały podstawy wznowienia postępowania, a konkretnie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, co powoduje, że zaskarżona decyzja z 18 lipca 2014 r. jest zasadna i. A Spółka z.o.o. na powyższą decyzję wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja Podatkowa poprzez utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy i bezpodstawne przyjęcie, iż nie podlega ona uchyleniu pomimo, że została wydania z rażącym naruszeniem prawa; 2. art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym organ podatkowy obowiązany jest zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć materiał dowodowy; 3. art. 191 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona; 4. art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez jego zastosowanie, a tym samym wznowienie postępowania w przedmiocie rejestracji automatu do gry H nr fabr. [...], pomimo braku przesłanek w tym przepisie wskazanych, a nadto poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy stan faktyczny sprawy wskazuje, że podstawę wznowienia w przedmiotowej sprawie mógłby stanowić, co najwyżej ewentualnie przepis art. 240 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej– a nie podstawa z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej; 5. art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego zastosowanie, a tym samym wznowienie postępowania w przedmiocie rejestracji automatu do gry H nr fabr. [...], pomimo braku przesłanek w tym przepisie wskazanych; 6. art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uniemożliwienie stronie udziału w postępowaniu oraz wypowiedzenie się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego 7. art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych w związku z art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej stosowanym w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nie przeprowadzenie postępowania w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia o istocie sprawy; 8. art. 122 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego koniecznego dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy; 9. art. 128 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady trwałości decyzji ostatecznej W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka podniosła między innymi, że pozbawiono ją, jako stronę, prawa czynnego udziału w postępowaniu, co stanowiło rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji. Ponadto podniesiono, że organy administracyjne przyjęły błędną podstawę wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 5 zamiast art. 240 § 1 pkt 1 lub 2 Ordynacji podatkowej. W konkluzji skargi strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty merytoryczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm., zwanej dalej ppsa). W myśl art. 135 ppsa orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sądowa kontrola przeprowadzona zgodnie z powyższymi regułami doprowadziła do uznania, że skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 października 2014r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] 2014r. nr [...] Naczelnika Urzędu Celnego wydaną we wznowionym postępowaniu, którą uchylono decyzję administracyjną tj. poświadczenie rejestracji nr [...] z dnia [...] 2009r. i odmówiono rejestracji automatu do gry H nr fabryczny [...]. Poświadczenie rejestracji automatu jest decyzją administracyjną. Obowiązujące w dacie wydawania tego poświadczenia przepisy przewidywały, że podmiot posiadający zezwolenie na działalność w zakresie gier i posiadający automat, spełniający wymagania techniczne z pozytywną opinią Jednostki Badającej (§ 8 i 8a rozporządzenia Ministra Finansów z 2003r), miał prawo eksploatować ten automat po uzyskaniu poświadczenia rejestracji wystawionego przez uprawniony organ administracji publicznej. Podmiot posiadający zezwolenie na działalność w zakresie gier i posiadający automat spełniający wymagania techniczne miał zatem prawo do eksploatacji tego automatu dopiero wówczas, gdy uzyskał poświadczenia rejestracji wystawione przez uprawniony organ administracji publicznej. Bez poświadczenia rejestracji konkretnego automatu wnioskodawca, choćby miał zezwolenie i posiadał automat spełniający wymagania techniczne, nie miał uprawnienia do jego eksploatacji. Poświadczenie to dopuszczało automat do eksploatacji, władczo rozstrzygając o administracyjno-prawnych uprawnieniach i obowiązkach indywidualnego adresata w konkretnej sprawie. Istniała zatem w niniejszej sprawie możliwość wznowienia postępowania zakończonego wydaniem poświadczenia rejestracji automatu, albowiem to poświadczenie rejestracji było deklaratoryjną decyzją administracyjną. W niniejszej sprawie organem właściwym do wznowienia postępowania w sprawie poświadczenia rejestracji przedmiotowego automatu był Naczelnik Urzędu Celnego, pomimo że poświadczenie to wydał Minister Finansów. Naczelnik Urzędu Celnego przejmując kompetencje w zakresie spraw dot. gier hazardowych, właściwy jest również w sprawach wznowienia postępowania w tych sprawach. Odnośnie zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organ odwoławczy przepisu art. 233 § 1pkt 1 O.p., to zarzut ten należało uznać za nieuzasadniony. Nie można mówić o rażący naruszeniu prawa w sytuacji prowadzenia postępowania, które ma celu weryfikację poświadczenia rejestracji automatu z przyczyn wymienionych w przepisie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej . Chybiony jest zarzut naruszenia art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, polegający na wznowieniu postępowania z powołaniem na nowe okoliczności faktyczne i dowody, podczas gdy złożone w toku postępowania karnego wyjaśnienia nie świadczą o istnieniu okoliczności faktycznych, które nie były znane organowi w chwili poświadczania rejestracji, w szczególności z uwagi na fakt, iż jednostka badająca, której uchybienia w pracy stały się podstawa wydanej decyzji, podlegała nadzorowi organu wydającego poświadczenie rejestracji oraz że te nowe dowody nie istniały w chwili poświadczania rejestracji automatu, a zostały zgromadzone po dniu poświadczenia rejestracji. W ocenie sądu trafnie przyjął organ w zaskarżonej decyzji, że ujawnione okoliczności faktyczne były istotne dla sprawy, albowiem opinia przedrejestracyjna automatu miała kluczowe znaczenie dla wystawienia poświadczenia jego rejestracji. Zasadnie stwierdzono, że były to okoliczności faktyczne nowe, gdyż zostały ujawnione przez Prokuraturę Apelacyjną w ramach prowadzonego śledztwa po zakończeniu postępowania Ministra Finansów w sprawie rejestracji przedmiotowego automatu oraz że istniały w dniu wydania ostatecznej decyzji stanowiącej poświadczenie rejestracji, co zostało potwierdzone w protokołach przesłuchań podejrzanych. Zasadnie też uznano, że nie były one znane organowi, który wydał decyzję, gdyż Minister Finansów przyjmując pozytywną opinię techniczną z dnia 16 marca 2009 r. nie posiadał wiedzy na temat naruszenia procedur, co spowodowało wydanie poświadczenia rejestracji [...] z dnia [...] 2009 r. Zdaniem sądu prawidłowo przyjęto, że istniały podstawy do wznowienia wcześniejszego postępowania, a mając na uwadze treść obowiązujących w dacie wydawania zaskarżonej decyzji przepisów prawidłowo także w zaskarżonej decyzji przyjęto, że istniała podstawa do uchylenia decyzji dotychczasowej tj. poświadczenia rejestracji nr [...] z dnia [...] 2009 r. i odmowy rejestracji automatu do gry H nr fabryczny [...]. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wymienioną w przepisach prawa procesowego w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Materiały zgromadzone w śledztwie [...] prowadzonym przez Prokuraturę Apelacyjną wykazały, że w niniejszej sprawie nie została wydana prawidłowa opinia techniczna, sporządzona przez osoby do tego upoważnione i przez instytucję mającą do tego uprawnienia. Sporządzona na użytek tej sprawy opinia nie mogła stanowić podstawy do ubiegania się o wydanie poświadczenia rejestracji automatu, a zatem organ prawidłowo rozstrzygnął o odmowie poświadczenia rejestracji. Zarzuty dotyczące spełnienia przez automat wymogów technicznych oraz nieprzeprowadzenia badania kontrolnego nie mogły zatem mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej odmowy rejestracji. W tej sprawie istotne było jedynie to, że opinia techniczna z badania poprzedzającego rejestrację została wydana z pominięciem wymogów ustawowych, przez co niemożliwa była rejestracja automatu i jego legalne użytkowanie. Odnosząc powyższe uwagi do stanu kontrolowanej sprawy stwierdzić przede wszystkim należy, iż rozstrzygnięcie organu l instancji o odmowie rejestracji automatu do gry H wydane zostało na podstawie dowodów przeprowadzonych w innym postępowaniu, tj. na podstawie protokołów przesłuchań podejrzanych i świadków w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Prokuraturę Apelacyjną, [...], oraz korespondencji MF z jednostkami badającymi. Oczywiste jest, że materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa lub wykroczenia skarbowe mogą być dowodami w postępowaniu podatkowym, co wynika wprost z przepisu art. 181 O.p. Dozwolone jest również wyłączenie przez organ podatkowy z akt sprawy dokumentów ze względu na interes publiczny, co w kontrolowanej sprawie miało miejsce. Zasadnicza i decydująca o treści rozstrzygnięcia część postępowania dowodowego polegała na przeprowadzeniu dowodu z protokołów i pism wyłączonych z akt. W aktach niniejszej sprawy, z którymi skarżąca spółka mogła się zapoznać w myśl art. 200 Ordynacji podatkowej znajduje się pismo z 3 marca 2014r. (k.132), którym Prokuratura Apelacyjna wyraziła zgodę na udostępnienie wyciągów materiałów zgromadzonych w śledztwie [...] protokołów przesłuchań w zakresie o jakim mowa w piśmie Naczelnika Urzędu Celnego 20 lutego 2014r. Zarzuty skarżącej w tym zakresie nie mają podstaw, bowiem w postępowaniach obu instancji skarżąca była zawiadamiana o możliwości zapoznania wypowiedzenia się i w zakresie zebranego materiału dowodowego. Sąd podziela stanowisko organów, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją, w której zaistniało uzasadnione podejrzenie, że przedmiotowy automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych, co mogłoby uzasadniać wszczęcie postępowania w trybie zwykłym w przedmiocie cofnięcia rejestracji tego. Wskazany przez spółkę w skardze tryb cofnięcia rejestracji automatu w oparciu o przepis art. 23 a ust. 7 ustawy o grach hazardowych miałby zastosowanie w przypadku stwierdzenia okoliczności, iż wystąpiła niezgodność stanu rzeczywistego przedmiotowego automatu o niskich wygranych z warunkami jego rejestracji, a w niniejszej sprawie, zdaniem organu, co wyżej podniesiono, nie podlega rozstrzygnięciu kwestia, czy przedmiotowy automat spełnia wymogi ustawowe, czy też nie. Z tego powodu, ze względu na charakter postępowania wznowieniowego, powyższy tryb wskazany przez skarżącą nie ma odniesienia i zastosowania w niniejszej sprawie. Przedmiotem analizy postępowania wznowieniowego są wady dotyczące procedury, w której zapadła decyzja ostateczna. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów art. 191 art. 187 § 1 art. 123, art. 122, Ordynacji podatkowej, należy stwierdzić, że nie są one uzasadnione. Organy podjęły w toku postępowania wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrały i wyczerpująco rozpatrzyły materiał dowodowy oraz prawidłowo oceniły go pod kątem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania w trybie przepisu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Nieuzasadniony jest także zarzut skarżącej spółki dotyczący naruszenia art. 128 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie zasady trwałości decyzji ostatecznej. Tryby nadzwyczajne służą wzruszaniu właśnie decyzji ostatecznych. Takim trybem jest tryb wznowienia postępowania. Zaskarżona decyzja wydana została w trybie wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, w związku z pozyskaniem materiału dowodowego z wyżej wskazanego śledztwa, a jak podniesiono wznowienie postępowania jest instytucją procesową służącą weryfikacji decyzji ostatecznych. Jest odstępstwem od ustanowionej w art. 128 Ordynacji podatkowej ogólnej zasady trwałości decyzji, stwarzając prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ostatecznie zakończonej. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdził wskazywanych w skardze naruszeń prawa i dlatego skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.