III SA/Kr 2099/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi K. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2020 r. (AF-WO.37.599.2014/ZAŚ6/AJ) postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 listopada 2024 r. K. J., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2020 r. – zaświadczenie wydane na podstawie art. 217 §1 kpa. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. W piśmie procesowym z 20 grudnia 2024 r. skarżący podtrzymał argumentację zawartą w skardze oraz odniósł się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Z tych względów Sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023, poz.935) dalej zwanej jako ppsa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ppsa działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 ppsa, przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zaświadczenie wydane przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 11 sierpnia 2020 r., nr AF-WO.37.599.2014/ZAŚ6/AJ. W związku z powyższym wskazać należy, że zaświadczenie jest czynnością organu administracji publicznej o cechach całkowicie odrębnych od typowych aktów administracyjnych, poddanych kontroli sądów administracyjnych, jak decyzje czy postanowienia. Zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, regulującymi wydawanie zaświadczeń (art. 217 - 220 kpa) oraz przyjętego orzecznictwa - zaświadczenie jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego. Treść zaświadczenia wymyka się spod kontroli legalności dokonywanej przez sądy administracyjne. Zaświadczenie może być oceniane w kategoriach prawdy bądź fałszu, ale już nie - zgodności bądź niezgodności z prawem. Zaświadczenie nie wywołuje bowiem żadnych skutków prawnych, które mogłyby być oceniane z punktu widzenia legalności. Stanowi jedynie oświadczenie wiedzy organu administracji publicznej na temat pewnych faktów lub stanu prawnego. Chodzi przy tym o wiedzę, którą organ dysponuje z urzędu na podstawie posiadanych przez siebie danych, informacji i dokumentów. Prawidłowość zaświadczenia wymyka się spod kontroli sądowoadministracyjnej jeszcze z tego względu, że sąd administracyjny nie dysponuje danymi, które pozwoliłyby zweryfikować zgodność z prawdą treści zaświadczenia. Poza tym, wykraczałoby to poza zakres funkcji sądu, ograniczonych do kontroli zgodności z prawem działań administracji publicznej. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2009 r. II SA/Lu 704/09, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2020 r. III SA/Kr 1002/20 ). W tym stanie rzeczy należy uznać, że skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona na czynność organu polegającą na wydaniu zaświadczenia nie mieszczącą się w przywołanym katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 ppsa.