III SA/Kr 2106/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie WSA Bogusław Wolas (spr.) WSA Marta Kisielowska Protokolant Sekretarz Sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2025 r. sprawy ze skargi W. spółka z ograniczona odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr SKO.NA/4130/108/2024 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 14 sierpnia 2024 r. sygn. akt SKO.NA/4130/108/2024 po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej – W. sp. z o.o. w Krakowie od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 13 maja 2024 r., znak: SA-06.7340.7.79.2023, którą orzeczono o cofnięciu zezwolenia numer [...] z dnia 16 czerwca 2023 r., na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości alkoholu powyżej 18% przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, jakim jest lokal gastronomiczny mieszczący się w K., ul. P. [...] budynek B4, wydanego dla W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – K., ul. T. [...] (aktualnie: K., ul. P. [...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 i art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2151 ze zm., dalej: u.w.t), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w całości. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Zaskarżoną decyzją orzeczono o cofnięciu W. sp. z o.o. w K. ww. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Zezwolenie cofnięto, ponieważ organ powziął informację, że doszło do zmiany adresu siedziby Spółki, o której nie został poinformowany w ustawowym terminie zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt 7 u.w.t. Organ uznał, że ziściła się przesłanka obligatoryjnego cofnięcia zezwolenia wynikająca z art. 18 ust. 10 pkt 2 u.w.t. Odwołanie od decyzji złożyła w terminie strona skarżąca. Odwołanie wniesiono bezpośrednio do organu odwoławczego i zostało ono złożone niepodpisane, ale brak formalny został usunięty w terminie i zgodnie z art. 65 § 2 k.p.a. podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. W odwołaniu Spółka zarzuciła: 1. Naruszenie art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez zastosowanie tego przepisu i cofnięcie zezwoleń w sytuacji, gdy strona skarżąca zawiadomiła Organ o zmianie adresu siedziby, a także w kontekście wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP i w art. 12 Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 ustawy-Prawo przedsiębiorców zasady proporcjonalności oraz wyrażonej w art. 7b k.p.a. zasadą adekwatności. Zdaniem strony skarżącej błahość ewentualnej przewiny i nieproporcjonalność sankcji w postaci cofnięcia w związku z nią pozwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych powinny skutkować odmową cofnięcia zezwoleń. Naruszenie art. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez zaniechanie założenia, że Przedsiębiorca działa zgodnie z prawem, uczciwie i z poszanowaniem dobrych obyczajów, i że informacja o wysłaniu zgłoszenia o zmianie adresu siedziby jest zgodna z prawdą, a także przez naruszenie zasady zaufania do przedsiębiorcy oraz nierozstrzygnięte niedających się usunąć wątpliwości w zakresie wysłania do Urzędu Miasta Krakowa zgłoszenia o zmianie adresu siedziby na korzyść Przedsiębiorcy. Naruszenie art. 7 k.p.a. oraz art. 28 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w zakresie wpływu do Urzędu Miasta Krakowa zgłoszenia Strony o zmianie adresu siedziby. Naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 78 ust. 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez nieprawidłową, niepełną, dowolną i błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz niepodjęcie przez organ l instancji czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy i jej załatwienia oraz nieuwzględnienie słusznego interesu Strony. 5. Naruszenie art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego ustanowionych ww. przepisami. W uzasadnieniu odwołania zarzucono, że wymóg zgłaszania zmiany adresu siedziby spółki jest anachroniczny, ponieważ adres spółki jest dostępny online w Krajowym Rejestrze Sądowym i w związku z tym sankcja cofnięcia zezwolenia za niezgłoszenie zmiany adresu organowi udzielającemu zezwolenia jest nieproporcjonalna i nieadekwatna. Zdaniem Spółki cofnięcie zezwolenia wymagałoby zawinienia przedsiębiorcy i powinna być odpowiednia skala naruszenia. Zarzucono w uzasadnieniu odwołania, że organ pominął "prośbę" o skierowanie sprawy do zaopiniowania przez zespół radców prawnych Urzędu Miasta Krakowa. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a nadto o umożliwienie zapoznania się z zebranymi się w aktach materiałami i wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie powołało treść art. 18 ust. 7 pkt 7 u.w.t., art. 18 ust. 10 pkt 2 u.w.t. Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 Organ wskazał, że każdorazowo, gdy dochodzi do jakiejkolwiek zmiany stanu faktycznego lub prawnego ujętego w zezwoleniu, należy w terminie 14 dni od powstania zmiany powiadomić o zmianie organ zezwalający na sprzedaż napojów alkoholowych. Z akt sprawy wynika, że w treści zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawarto adres siedziby Spółki: K., ul. T. [...]. Wynika również, że w dniu 23 sierpnia 2023 r. doszło do zmiany adresu Spółki, o czym zgodnie z ww. przepisami należało powiadomić Prezydenta Miasta Krakowa. Widocznie organ zezwalający uznał, że dane adresowe są dla niego istotne, że chce być o nich każdorazowo informowany, dlatego ujął je w treści zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Organ zezwalający pouczył Spółkę o obowiązku zgłaszania organowi zezwalającemu zmian stanu faktycznego i prawnego, zawierając w treść zezwolenia odpowiednią informację na ten temat. Kolegium podniosło, że termin do dokonania zgłoszenia z art. 18 ust. 7 pkt 7 u.w.t należy liczyć od dnia doręczenia postanowienia o wpisie nowych danych do rejestru sądowego. Jest jasne, że postanowienie o wpisie do Krajowego Rejestru Sadowego jest skuteczne i wykonalne z chwilą jego wydania (art. 6945 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego, t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 ze. zm., dalej" k.p.c.), lecz można przyjąć, że przedsiębiorca powinien być jednoznacznie powiadomiony o zmianie swoich danych rejestrowych, aby wymagać od niego zadośćuczynienia obowiązkowi zawiadomienia o zmianie tych danych organu zezwalającego. Zauważyć jednak trzeba, że poczynając od lipca 2021 wniosek do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego może zostać złożony tylko elektronicznie, a zgodnie z art. 6943a § 1 k.p.c. jeżeli wniosek w postępowaniu przed sądem rejestrowym został złożony za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, wszelkie pisma w tej sprawie wnosi się wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, a więc postanowienie sądowe o zmianie danych rejestrowych przesłano Spółce elektronicznie i uczyniono to niedługo po tym, jak wpisano zmianę danych rejestrowych w dniu 23 sierpnia 2023 r. Zarazem zgodnie z art. 1311 § 2 k.p.c. w przypadku doręczenia elektronicznego pismo uznaje się za doręczone w chwili wskazanej w elektronicznym potwierdzeniu odbioru korespondencji, a w przypadku braku takiego potwierdzenia doręczenie elektroniczne uznaje się za skuteczne po upływie 14 dni od daty umieszczenia pisma w systemie teleinformatycznym. Jeśli pierwszym podaniem do organu zezwalającego, w którym podano nowy adres spółki, jest pismo w nin. sprawie z dnia 12 grudnia 2023 r., to nie sposób uznać, że dochowany Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 został 14-dniowy termin zawiadomienie o zmianie danych. Spółka powołuje się na dokument zgłoszenia zmiany danych z 7 lipca 2023 r., który załączyła do pisma z 20 grudnia 2023 r.. Nie załączono jednak dowodu złożenia tego dokumentu do organu zezwalającego. W tej sytuacji przepisy art. 10 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 236) nie mogą zostać zastosowane. Jeśli chodzi o fakt ujawnienia zmiany danych rejestrowych w powszechnie dostępnym rejestrze przedsiębiorców KRS, to jawność oraz powszechna dostępność danych ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym nie zwalniała Spółkę z obowiązku przewidzianego w art. 18 ust. 7 pkt 7 u.w.t. Organ zezwalający nie prowadzi rejestru przedsiębiorców KRS i nie ma obowiązku śledzenia wszystkich zmian dotyczących sytuacji przedsiębiorców posiadających zezwolenia na sprzedaż alkoholu Zdaniem organu w związku z niewykonaniem obowiązku z art. 18 ust. 7 pkt 7 u.w.t. ziściła się przesłanka do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 UWT. W takim przypadku cofnięcie zezwolenia jest obligatoryjne i organ zezwalający nie dysponuje żadnym uznaniem w kwestii wyboru konsekwencji prawnych; nie może odstąpić od cofnięcia zezwolenia ze skutkiem sankcyjnym. Kolegium nie dostrzega naruszenia art. 7, 8, 9, 11, 77 § 1 i 80 k.p.a. w postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym przez organ l instancji. W tym zakresie zarzuty Spółki są w znacznym stopniu ogólnikowe. To nie organy administracji, lecz Spółka winna przedstawić dowód zawiadomienia w terminie organu o zmianie danych zawartych w zezwoleniu. Jeśli chodzi o zarzut niezasięgnięcia opinii, stwierdzić trzeba, że to organ został uprawniony do rozstrzygnięcia sprawy i nie zobowiązano go do konsultowania się z kimkolwiek przed wydaniem rozstrzygnięcia. Skargę na powyższą decyzję wniosła strona skarżąca zaskarżając ją w całości Skarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie art. 18 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 18 ust 7 pkt 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez zastosowanie tego przepisu i cofnięcie stronie wszystkich trzech zezwoleń w sytuacji braku poinformowania Organu o zmianie adresu siedziby będącego okolicznością jawną i ogólnie dostępną online w KRS, zatem również dla Organu notoryjną - w kontekście wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz powtórzonej w art. 12 ustawy prawo przedsiębiorców zasady proporcjonalności w związku z wyrażonym w art. 8 ust. 2 Konstytucji RP nakazem Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 bezpośredniego stosowania jej przepisów oraz wyrażoną w art. 7b k.p.a. zasadą adekwatności, co powinno skutkować odmową cofnięcia zezwoleń lub umorzeniem postępowania (nawet gdyby przyjąć, że Strona miała nie poinformować Organu o zmianie adresu siedziby) z uwagi na błahość ewentualnej przewiny i nieproporcjonalność sankcji w postaci cofnięcia w związku z nią pozwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych; - naruszenie art. 10 ustawy prawo przedsiębiorców poprzez zaniechanie założenia, że Przedsiębiorca działa zgodnie z prawem, uczciwie i z poszanowaniem dobrych obyczajów (i że informacja o wysłaniu zgłoszenia o zmianie adresu siedziby jest zgodna z prawdą) naruszenie zasady zaufania do przedsiębiorcy oraz nierozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości (w zakresie wysłania do Urzędu Miasta Krakowa zgłoszenia o zmianie adresu siedziby) na korzyść Przedsiębiorcy. Strona skarżąca wniosła o uchylenie skarżonych decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Strona skarżąca zarzuciła, że stosowanie przez Organy najdalej idącej sankcji i orzekanie o cofnięciu Stronie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w związku z niezgłoszeniem zmiany adresu rejestrowego Spółki Strony, na który zresztą zostały wydane zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, nie wydaje się mieć ze zdrowym rozsądkiem żadnego związku. W ocenie strony skarżącej w przestrzeni 22 lat wymóg zgłoszenia w zakresie zmiany adresu siedziby stał się całkowitym anachronizmem. W tym czasie dane w tym zakresie stały się powszechnie dostępne online w KRS oraz CEIDG, a łączenie z wymogiem poinformowania o zmianie adresu sankcji cofnięcia pozwoleń stało się całkowicie oderwane od rzeczywistości, rażąco niewspółmierne i niezgodne z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, ustawy prawo przedsiębiorców i Konstytucji (w szczególności zasadą proporcjonalności wyrażoną w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz powtórzoną w art. 12 ustawy prawo przedsiębiorców). Orzeczenie o cofnięciu pozwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, stało w jawnej sprzeczności z przedstawioną powyżej zasadą proporcjonalności i stanowiło sankcję nieadekwatną Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 sierpnia 2024 r. sygn. akt SKO.NA/4130/108/2024 utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 13 maja 2024 r., znak: SA-06.7340.7.79.2023, którą orzeczono o cofnięciu zezwolenia numer [...] z dnia 16 czerwca 2023 r., na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości alkoholu powyżej 18% przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, jakim jest lokal gastronomiczny mieszczący się w K., ul. P. [...] budynek [...], wydanego dla W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – K., ul. T.R. 4 (aktualnie: K., ul. P. [...]). Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U.2023.2151 dalej ustawa). Zgodnie z art. 18 ust. 10 ustawy zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, organ zezwalający cofa w przypadku: Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 1) nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności: sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw, sprzedaży i podawania napojów alkoholowych z naruszeniem zakazów określonych wart. 14 ust. 3 i4; 2) nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych; 3) powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego; wprowadzenia do sprzedaży napojów alkoholowych pochodzących z nielegalnych źródeł; przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 111 ust. 4; popełnienia przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez osobę odpowiedzialną za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie; orzeczenia, wobec przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną albo wobec osoby odpowiedzialnej za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie, zakazu prowadzenia działalności gospodarczej objętej zezwoleniem. Z kolei z art. 18 ust. 7 ustawy wynika, że warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest: posiadanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1; wniesienie opłaty, o której mowa w art. 111; zaopatrywanie się w napoje alkoholowe u producentów i przedsiębiorców: a) posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych lub b) o których mowa w art. 91 ust. 6; 4) w terminach do dnia 1 lutego, 1 czerwca, 1 października każdego roku kalendarzowego objętego zezwoleniem, okazanie przedsiębiorcy zaopatrującemu dany punkt sprzedaży napojów alkoholowych odpowiedniego dowodu potwierdzającego dokonanie opłaty, o której mowa w art. 111; 5) posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu, stanowiącego punkt sprzedaży; Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 6) wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem tylko przez przedsiębiorcę w nim oznaczonego i wyłącznie w miejscu wymienionym w zezwoleniu; 7) zgłaszanie organowi zezwalającemu zmian stanu faktycznego i prawnego, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany; 8) prowadzenie sprzedaży w punkcie sprzedaży spełniającym wymogi określone przez radę gminy, na podstawie art. 12 ust. 1-3; 9) przestrzeganie innych zasad i warunków określonych przepisami prawa. Sąd wskazuje, że zgodnie z powołanym art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy zezwolenie, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, organ zezwalający cofa w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych. Jest to decyzja związana. Ustawodawca nie zastosował żadnych przesłanek, które miałyby charakter oceny i umożliwiałyby organowi łagodzenie rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 18 ust. 5 ustawy wniosek o wydanie zezwolenia zawiera: 1) oznaczenie rodzaju zezwolenia; 2) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, w przypadku ustanowienia pełnomocników ich imiona, nazwiska i adres zamieszkania; 3) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP); przedmiot działalności gospodarczej; adres punktu sprzedaży; adres punktu składowania napojów alkoholowych (magazynu dystrybucyjnego). Z kolei samo zezwolenie jest wydawane na podstawie wskazanego wniosku, a w jego treści określa się dokładnie podmiot, któremu udzielono zezwolenia wraz z jego adresem lub siedzibą firmy. Niewątpliwie zatem, skoro w zezwoleniu na sprzedaż alkoholu udzielonemu stronie skarżącej znajdowało się wskazanie jej siedziby i danych adresowych, to zmiana w tym zakresie skutkowała obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy. Wziąwszy pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu wskazanie siedziby i dane adresowe miało charakter danych dotyczących stanu prawnego i faktycznego zawartych w zezwoleniu w rozumieniu art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy. Nie ulega wątpliwości, że siedziba spółki kapitałowej jest elementem jej stanu prawnego (wynika z umowy spółki i jest jedną z podstawowych kategorii Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 charakteryzujących spółkę). Dane adresowe mają natomiast charakter danych faktycznych, uwidacznianych w rejestrze (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. III SA/Wr 531/19,). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela zaprezentowane tam stanowisko. O zmianie treści wpisu do KRS, skarżąca spółka powinna zawiadomić organ w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy wynika, że warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest zgłaszanie organowi zezwalającemu zmian stanu faktycznego i prawnego, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany. Zmian treści nastąpiła w dniu 23 sierpnia 2023 r. Dopiero jednak po wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu w dniu 27 listopada 2023 r. r. (data doręczenia 6 grudnia 2023 r.) skarżąca spółka pismem z dnia 20 grudnia 2023 r. wskazała, wywiązała się z obowiązku zgłoszenia zmiany adresu wypełniając stosowny druk i wysyłając go na adres Urzędu Miasta Krakowa al. Powstania Warszawskiego 10, 31-549 Kraków. Zdaniem strony skarżącej zgłoszenie musiało zaginąć, skoro nie znajduje się w aktach, a strona skarżąca nie może reklamować niedostarczenia przesyłki, gdyż została wysłana przesyłką pocztową zwykłą, a nie poleconą. Sąd nie dał wiary tym twierdzeniom. W aktach sprawy zalega co prawda wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców spółka z ograniczona odpowiedzialnością z dnia 4 lipca 2023 r. wraz ze zgłoszeniem zmiany w zezwoleniu na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych z dnia 7 lipca 2023 r., przesłanych przy piśmie z dnia 20 grudnia 2023 r. Brak jest jednak jakichkolwiek dowodów na przesłanie zgłoszenia przez stronę skarżącą do organu w ustawowym terminie. Sąd dostrzega, że sankcja za brak formalnego poinformowania o zmianie adresu siedziby skarżącej spółki jest daleko idąca, tym niemniej taka konsekwencja wprost została przewidziana przez ustawodawcę bez żadnych możliwości oceny przez Sąd, czy brak stosownej informacji miał negatywny wpływ na same warunki prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych przez skarżąca spółkę. Informacja o adresie siedziby jest istotna z uwagi na to, że kontakt z podmiotem odbywa się właśnie na wskazany w zezwoleniu adres. Ustawodawca dał wyraz istotności tych danych właśnie poprzez wskazanie, że konieczne jest zgłaszanie organowi zezwalającemu każdej zmian stanu faktycznego i prawnego, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany. Taka sztywna regulacja Sygn. akt III SA/Kr 2106/24 wynika również z faktu, że alkohol jest towarem wrażliwym, którego dystrybucja jest ściśle reglamentowana. Ponadto należy podkreślić, że strona skarżąca jest przedsiębiorcą powinna więc znać wymagania jej dotyczące, a wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, należy wskazać, że nie ma znaczenia, czy nowy adres siedziby skarżącej spółki jest jawny - wynika bowiem wprost z Krajowego Rejestru Sądowego, a do tego zbioru dostęp jest otwarty. Ustawodawca wymaga bowiem wprost poinformowania organu o zmianie. Nie jest więc dopuszczalne przerzucanie na organ obowiązku samodzielnego ustalania i badania w odniesieniu do każdego podmiotu, któremu udzielono zezwolenia, czy doszło do zmiany danych określonych w KRS. Sąd w niniejszej sprawie nie dopatrzył się również naruszenia przepisów proceduralnych, które miałoby istotny wpływ na zaskarżoną decyzję. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.