III SA/Kr 211/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. C. na postanowienie Wojewody z dnia 4 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. zwolnić uczestniczkę od kosztów sądowych, II. ustanowić dla uczestniczki adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Uczestniczka w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo. Określając swój majątek podała, że oprócz mieszkania o powierzchni 44,5 m2 nie ma innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje dochody oszacowała 841,17 zł brutto przyznanego świadczenia przedemerytalnego. Koszty utrzymania mieszkania oszacowała na 230 zł, podnosząc, że dodatkowo dochodzi do tego jeszcze 77,69 zł depozytu sądowego "dla H. C." i 372,31 zł potrąceń komorniczych "dla H. C. – spłata wkładu mieszkaniowego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) a owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała". Zgodnie natomiast z art. 255 ppsa jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych. Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji z deklarowanym przez nią stanem majątkowym, że strony nie będzie stać na ich poniesienie to może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności. W realiach niniejszej sprawy uczestniczka złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny jej możliwości płatniczych. Uczestniczka nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę samotną, z niewielkim dochodem którego źródło stanowi niewielka świadczenie przedemerytalne. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakie uczestnika ma do dyspozycji po opłaceniu wskazywanych kosztów utrzymanie mieszkania wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życia codziennego i skromną egzystencję. Fakt, że należy do niej mieszkanie nie zmienia takiego oglądu gdyż trudno wymagać jego sprzedaży bądź obciążenia albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziły w podstawy egzystencji tej osoby. Biorąc to pod uwagę udzielono uczestniczce zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.