III SA/Kr 211/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi K. S. F.H.U. A na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz strony skarżącej K. S. F.H.U. A kwotę 140 zł (słownie: sto czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 lipca 2015 r. w miejscowości P, na drodze krajowej nr [...], zatrzymano do kontroli ciągnik samochodowy marki SCANIA o nr rej. [...] wraz naczepą ciężarową marki BSL o nr rej. [...] przeznaczoną do przewozu paliw płynnych Pojazdem tym kierował P. A. 2-ga im. S. wykonując przewóz w zakresie wykonywania krajowego transportu drogowego rzeczy, na podstawie licencji nr [...] w imieniu i na rachunek przedsiębiorcy K. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo-Usługowa "A". Z przeprowadzenia kontroli został sporządzony protokół nr [...], w którym zaznaczono, że skontrolowano dokumenty takie jak wypis z licencji, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju oraz obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku, kartę kierowcy i wydruk z tachografu. Podano, że skontrolowano 29 dni pracy kierowcy, że był kontrolowany okres pracy kierowcy od 11 czerwca 2015 r. do 9 lipca 2015 r., że skontrolowano tachograf cyfrowy. W protokole podano, że stwierdzono 1 naruszenie, którego opis znajduje się w załączniku do protokołu. Kierowca nie zgodził się ze stwierdzonym naruszeniem podając, że tachograf był sczytywany i podpisał odmowę podpisania protokołu. W załączniku do protokołu, którego podpisania także odmówił kierowca, kontrolujący stwierdził, że "podczas analizy danych pobranych z pamięci urządzenia – tachografu cyfrowego marki S numer seryjny: [...] zamontowanego w pojeździe SCANIA o nr rej. [...] stwierdzono, iż ostatni odczyt danych z tego urządzenia był wykonany w dniu 08.12.2014 r. o godzinie 10:37 czyli od ostatniego wczytania danych z pamięci urządzenia minęło 213 dni, przekroczono o 123 dni". W załączniku stwierdzono też, że "według informacji zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym pojazd ten jest w dyspozycji przedsiębiorcy od 22.11.2012 r." Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia 10 lipca 2015 r. zawiadomił K. S. o wszczęciu wobec niego postępowania "w związku z naruszeniami stwierdzonymi w trakcie kontroli drogowej opisanymi w protokole kontroli z dnia 9 lipca 2016 r. wzywając jednocześnie "do przedstawienia zaświadczenia z działalności gospodarczej, zaświadczenia o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP) oraz wszystkie pliki z wczytania danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] od dnia 08.12.2014 r." Pismem z dnia 17 lipca 2015 r. K. S. poinformował, że w związku z awarią i uszkodzeniem tachografu cyfrowego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe dokonano w dniu 9 maja 2015 r. wymiany tachografu w warsztacie tachografów cyfrowych firmy "T s.c." z siedzibą w N, przy czym nie było możliwości pobrania danych z uszkodzonego tachografu. Do pisma przedsiębiorca dołączył zaświadczenie o wykonaniu kalibracji tachografu cyfrowego nr [...] oraz oświadczenie wydane przez technika warsztatu o treści: "W dniu 09.05.2015 z powodu awarii tachografu cyfrowego w pojeździe opisanym w zaświadczeniu kalibracji (w załączeniu), dokonano wymiany tachografu i kalibracji. Była to pierwsza kalibracja w bieżącym pojeździe, co oznacza, że dane zapisane w wymienionym tachografie cyfrowym przed tą datą kalibracji nie należały do firmy F.H.U. A i nie miała ona obowiązku pobierania tych danych. Dane dotyczące firmy F.H.U. A zapisane na tachografie cyfrowym rozpoczynają się od dnia pierwszej kalibracji w bieżącym pojeździe czyli od dnia 09.05.2015 F.H.U. A i od tego dnia przedsiębiorca jest zobowiązany do pobierania tych danych w ustawowych terminach. W dniu kontroli 09.07.2015 upłynęło 61 dni od dnia kalibracji, więc przedsiębiorca miał jeszcze 29 dni do końca ustawowego terminu pobrania danych." Pismami z dnia 31 lipca 2015 r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wezwał K. S. "do przedstawienia plików z wczytywania danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] od dnia 09.05.2015 r. oraz ostatniego pliku z wczytania danych z tachografu zainstalowanego w rzeczonym pojeździe przed datą 09.05.2015 r." oraz wezwał firmę "T s.c." z siedzibą w N "do przedstawienia protokołu z przeprowadzenia parowania z czujnikiem ruchu oraz kalibracji tachografu cyfrowego w dniu 09.05.2015 r., nr zlecenia [...]"; do wskazania czy przedsiębiorcy "zostało wystawione zaświadczenie o niemożliwości wczytania danych z tachografu", a jeśli tak to o przesłanie kopii tego dokumentu oraz do wskazania usterki tachografu zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] przed dniem 09.05.2015 r. W odpowiedzi na pismo organu z dnia 31 lipca 2015 r. K. S. przedstawił ponownie stanowisko poparte przytoczonym wyżej oświadczeniem technika warsztatu "T s.c." z siedzibą w N i przesłał płytę DVD, na której – według niego – "nagrane są pliki cyfrowe zawierające wymagane dane do przedmiotowej sprawy". Z kolei firma "T s.c." z siedzibą w N w odpowiedzi na pismo organu z dnia 31 lipca 2015 r. potwierdził informacje zawarte w oświadczeniu technika warsztatu i zaznaczył, że "z parowania czujnika ruchu z tachografem nie sporządza się protokołu. Parowanie czujnika ruchu następuje automatycznie podczas każdej kalibracji tachografu cyfrowego". Firma załączając skany wydruków podała, że na wydrukach "sporządzonych przed i po kalibracji widać, że proces parowania czujnika ruchu przebiegł prawidłowo" oraz, że "dane z tachografu zamontowanego w pojeździe przed 09.05.2015 r. zostały pobrane przez przedsiębiorcę". Nadto firma wyjaśniła, że "Tachograf został wymieniony z powodu wewnętrznego błędu zegara tachografu, co skutkowało błędnym naliczaniem czasu czynności zapisywanych na karcie kierowcy i w tachografie oraz błędną datą odczytu danych z tachografu". Decyzją z dnia [...]a 2015 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 500 zł. Jako podstawę prawną wydanej decyzji organ wskazał art. 92a ust. 1, ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm.) o transporcie drogowym (u.t.d.) w związku z § 3 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. Nr 159, poz. 1128 z późn. zm.) i lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie u.t.d. Na uzasadnienie organ podał m.in., że wobec obowiązku wczytywania danych z tachografu raz na 90 dni i stwierdzenia w czasie kontroli, że ostatni odczyt danych z kontrolowanego urządzenia był wykonany w dniu 08.12.2014 r., czyli od ostatniego wczytania danych z pamięci urządzenia minęło 213 dni, przekroczono termin wczytywania danych o 123 dni, co skutkuje naruszeniem opisanym we wskazanych przepisach i w związku z tym obowiązkiem nałożenia kary pieniężnej. Organ podkreślił, ze wczytywanie danych powinno nastąpić natychmiast "w sytuacji wadliwego funkcjonowania bądź uszkodzenia tachografu cyfrowego umożliwiających jednakże pobranie zarejestrowanych w nim danych". Zdaniem organu, skoro serwis tachografów nie wystawił żadnego zaświadczenia o braku możliwości zgrania danych z uszkodzonego tachografu i przedsiębiorca nie przedstawił plików cyfrowych z danymi pobranymi z tachografu przed datą kontroli, o które wzywał go organ, to brak podstaw do odstąpienia od nałożenia sankcji karnej. Organ podał także, że "w żadnym z przepisów nie ma mowy o dniach roboczych, czy dniach użytkowania pojazdu lub karty." Od powyższej decyzji K. S. złożył odwołanie, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzji odwołujący się zarzucił naruszenie szeregu przepisów ustawy – kodeks postepowania administracyjnego (k.p.a.) - art. 6, art. 7, art. 9, art. 10 § i art. 77 § k.p.a., a także naruszenie art. 92c u.t.d. oraz bezpodstawne zastosowanie art. 92a ust. 1 u.t.d. Odwołujący ponownie wyjaśnił, że w dniu 9 maja 2015 r. technik warsztatu tachografów cyfrowych firmy "T s.c." z siedzibą w N dokonał wymiany tachografu cyfrowego w kontrolowanym pojeździe w związku z awarią i jego uszkodzeniem. Zaznaczył, że w załącznikach do pism przesyłanych w trakcie postępowania administracyjnego przesłał dokumenty, które potwierdzały przedstawione fakty. Podkreślił, że od dnia wymiany tachografu i wykonaniu kalibracji do dnia kontroli minęło jedynie 61 dni, a zgodnie z ustawą obowiązek pobierania danych to 90 dni. W związku z zaistniałą sytuacją - w ocenie strony - brak jest jakichkolwiek przesłanek do stwierdzenia naruszenia. Zdaniem odwołującego się, organ I instancji uchybił podstawowej zasadzie postępowania administracyjnego zawartej w art. 6 K.p.a. i 7 K.p.a., tj. zasadzie praworządności i prawdy obiektywnej, a także naruszył zasady określone w art. 9 i 10 Kpa. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 8 grudnia 2015 r., nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości w mocy. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ ten wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 pkt 22 lit. a i h, 92a ust. 1 i ust. 2 u.t.d., rozdział I lit. s załącznika IB, rozdział VI, ust. 1 i ust. 3 załącznika nr I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985), art. 23a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494. z późn. zm.), art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. WE L 102/1 z dnia 11.4.2006 z późn. zm.), § 3 Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r., Nr 159, poz. 1128) oraz lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał sformułowane zarzuty K. S. za niezasadne podkreślając, że w myśl § 3 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni. W dniu kontroli inspektorzy pobrali dane cyfrowe zapisane w tachografie cyfrowym kontrolowanego pojazdu. Analiza pobranych danych wykazała, że ostatnie pobieranie danych z urządzenia rejestrującego marki S o nr seryjnym [...] zostało wykonane w dniu 8 grudnia 2014 r., czyli od ostatniego wczytania danych z pamięci do dnia kontroli, tj do dnia 9 lipca 2015 r. minęło 213 dni. Przekroczono zatem ten termin o 123 dni. Odnosząc się do kwestii wymiany tachografu, organ odwoławczy podał, że w myśl § 3 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z tachografu cyfrowego podmiot zobowiązany jest pobierać natychmiast w sytuacji wadliwego funkcjonowania bądź uszkodzenia tachografu cyfrowego, umożliwiających jednakże pobranie zarejestrowanych w nim danych, przy czym - zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 kwietnia 2006 r. w sprawie pobierania danych z tachografu cyfrowego, ich przechowywania i przekazywania (Dz. U. z dnia 18 kwietnia 2006 r.) - podmiot prowadzący warsztat wydaje właścicielowi danych poświadczenie braku możliwości pobrania danych z tachografu cyfrowego w przypadku stwierdzenia, że dane te nie mogą być pobrane. Organ podkreślił, że zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności zaświadczenie o wykonaniu kalibracji tachografu cyfrowego oraz wyjaśnienia z dnia 4 sierpnia 2015 r. wystawione przez firmę T s.c. z siedzibą w N, tj. przez podmiot dokonujący wymiany tachografu i kalibracji w kontrolowanym pojeździe, pokazuje, że w chwili wymiany tachografu na nowy dane z tachografu zamontowanego w pojeździe w dniu 9 maja 2015 r. zostały pobrane przez przedsiębiorcę, a tachograf został wymieniony z powodu wewnętrznego błędu zegara tachografu, co skutkowało błędnym naliczaniem czasów czynności zapisywanych na karcie kierowcy i w tachografie oraz błędną datą odczytu danych z tachografu. Oznacza to, zdaniem organu II instancji, że wyżej wymieniony Serwis nie wystawił stronie żadnego dokumentu o braku możliwości pobrania danych z uszkodzonego tachografu. Organ odwoławczy podał, iż organ kontrolny odstąpiłby od nałożenia kary pieniężnej na stronę z tytułu stwierdzonego naruszenia w momencie, gdy przedstawiłaby ona pliki potwierdzające terminowe pobranie danych cyfrowych z urządzenia rejestrującego. Strona natomiast, pomimo dwukrotnego wezwania przez organ I instancji, nie przedstawiła ani plików z wczytania danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe po dniu 9 maja 2015 r., ani ostatniego pliku z wczytania danych z tachografu zainstalowanego przed datą jego wymiany. Jak wskazał organ I instancji płyta DVD z czterema plikami przedstawionymi przez stronę stanowiła plik uszkodzony, z którego nie można było odczytać żadnych informacji. Tym samym organ odwoławczy stwierdził, że stronie umożliwiono przedstawienie dowodów potwierdzających prawidłowe pobranie i sczytanie danych z kontrolowanego pojazdu, ale strona z tej możliwości nie skorzystała ani w postępowaniu przed organem I instancji, ani w postępowaniu odwoławczym. Organ II instancji podkreślił również, że organ kontrolny ma prawo badać poprawność działania jak i prawidłowość obsługi urządzenia pomiarowo-kontrolnego, jakim jest tachograf. Zapis wskazujący, iż kontroli podlega bieżący dzień i 28 dni wstecz dotyczy aktywności kierowcy i jego czasu pracy w rozumieniu przepisów Rozporządzenia 561/2006. Natomiast dokonywane przez przedsiębiorcę terminowe sczytywanie danych z kart kierowcy i tachografu dotyczy prawidłowości użytkowania urządzeń rejestrujących, które nie jest ograniczone czasowo. Odnosząc się do zarzutów strony dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające odpowiedzialność strony w rozumieniu art. 92c ustawy o transporcie drogowym, bowiem taka sytuacja miałaby miejsce tylko wówczas, gdyby nie miała ona wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których nie mogła przewidzieć, ewentualnie - gdyby za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ, bądź też gdyby od dnia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat. Zdaniem organu odwoławczego, na gruncie niniejszej sprawy przepisy te nie znajdą zastosowania. Strona miała bowiem wpływ na powstanie naruszenia, któremu zapobiegłaby gdyby we właściwym terminie dokonała sczytania danych cyfrowych z tachografu i zachowała przedmiotowy plik. W ocenie organu odwoławczego strona w toku całego postępowania administracyjnego miała zapewniony czynny udział, z czego skorzystała, wnosząc pisemne wyjaśnienia. Organ ten zaznaczył, że przedmiotowe postępowanie nie mogło zakończyć się bez orzeczenia o nałożeniu na stronę kary pieniężnej, gdyż do stwierdzonego naruszenia doszło. Strona winna była zatem zdawać sobie sprawę, że regulacje zawarte w art. 92a ustawy o transporcie drogowym mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w razie stwierdzenia naruszenia uprawniony organ obowiązany jest do nałożenia na podmiot wykonujący przewóz odpowiedniej kary pieniężnej w drodze decyzji administracyjnej. Za nieuzasadnione uznał organ odwoławczy również zarzuty strony w zakresie naruszenia przez organ I instancji przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie organu odwoławczego, postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone prawidłowo. Organ I instancji w toku postępowania zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a. i art. 77 K.p.a.) oraz oparł swoje rozstrzygnięcie na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny oraz uzasadnił swoje stanowisko wyrażone w decyzji, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. S. wniósł o uchylenie powyżej opisanej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 6, art. 7, art. 9, art. 10 § 1, art. 77 § k.p.a., a także naruszenie art. 92c oraz bezpodstawne zastosowanie art. 92a ust. 1 u.t.d. W uzasadnieniu skargi K. S. przedstawił argumenty zawarte w jego pismach skierowanych do organów, w tym w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016 r. skarżący oświadczył, że kontrolowany samochód zakupił w Polsce w 2015 r. i że wypis z licencji na ten samochód został mu wydany w lutym 2015 r. Oświadczył także, że w przedmiotowym samochodzie był zainstalowany tachograf, który - jak się okazało w czasie jazdy – posiadał usterkę polegającą na nieprawidłowej rejestracji danych. Z tego względu samochód w dniu 9 maja 2015 r. został skierowany do serwisu, w którym tachograf został wymieniony, a nie naprawiony. Nadto na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016 r. skarżący przedstawił kserokopię całego dowodu rejestracyjnego kontrolowanego pojazdu, którą Sąd zaliczył w poczet dowodów, wskazującą, że przedmiotowy pojazd – zgodnie z zapisem na drugiej stronie tego dokumentu – został zarejestrowany po raz pierwszy w kraju w dniu 13 stycznia 2015 r. W związku z treścią tego dokumentu skarżący stwierdził, że nie miał obowiązku badania tachografu w terminie liczonym od 2014 r., gdyż wówczas nie był właścicielem pojazdu, a nadto wówczas pojazd w ogóle nie był zarejestrowany w Polsce. Sąd stwierdza z urzędu, że w aktach sprawy na odwrocie k. 6 znajdują się kserokopie trzech pierwszych stron dowodów rejestracyjnych ciągnika samochodowego marki SCANIA o nr rej. [...] i naczepy ciężarowej marki BSLT o nr rej. [...]. Na pierwszej stronie dowodu rejestracyjnego ciągnika samochodowego marki SCANIA o nr rej. [...] w rubryce B figuruje data: 22.11.2012, a w rubryce I data: 15.01.2015. Sąd stwierdza z urzędu, że w rubryce B data "22.11.2012" oznacza "datę pierwszej rejestracji pojazdu", a w rubryce I data "15.01.2015" oznacza "datę wydania dowodu rejestracyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji w płaszczyźnie ich zgodności z prawem Sąd stwierdził, że organy administracji publicznej naruszyły prawo. Zdaniem Sądu, wydane przez te organy rozstrzygnięcia naruszają obowiązujące przepisy. W pierwszej kolejności należy podnieść, że sam przebieg kontroli wynikający z treści protokołu jest co najmniej zdumiewający. Z treści protokołu nr [...] wynika bowiem, że kontrolowany był okres pracy kierowcy od 11 czerwca 2015 r. do 9 lipca 2015 r. i – wobec braku stwierdzonego naruszenia czasu pracy w tym okresie – należy uznać, że w kontrolowanym okresie nie stwierdzono żadnego naruszenia czasu pracy kierowcy. Z kolei w załączniku do protokołu stwierdzono, że "według informacji zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym pojazd ten jest w dyspozycji przedsiębiorcy od 22.11.2012 r.", przy czym Sąd nie dopatrzył się istnienia takiej informacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Jeśli chodzi o istniejącą w dowodzie rejestracyjnym datę "22.11.2012" rubryce B, to data ta oznacza "datę pierwszej rejestracji pojazdu", która nie musi być rejestracją na terenie Polski i taką faktycznie nie jest, co wynika wprost okazanego przez skarżącego na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016 r. całego dowodu rejestracyjnego kontrolowanego pojazdu, który to dowód rejestracyjny był przedmiotem kontroli drogowej w dniu 9 lipca 2015 r. i z którego wynika, że kontrolowany pojazd został zarejestrowany po raz pierwszy w kraju w dniu 13 stycznia 2015 r. W powyższej sytuacji, wobec okoliczności, że w sposób oczywisty kontrolowany pojazd nie mógł być w dyspozycji przed 13 stycznia 2015 r. przedsiębiorcy – jak pisze to organ I instancji "od 22.11.2012 r." - Sąd stwierdza, że zarówno organ kontrolujący jak i organy wydające decyzje w obu instancjach wykazały się całkowitym brakiem profesjonalizmu wykazując się brakiem najprostszej wiedzy, co do tego jakie dane zawarte są w konkretnych rubrykach dowodu rejestracyjnego, rozmijając się z istotą sprawy i całkowicie ignorując zarzuty i stanowisko skarżącego. Brak profesjonalizmu organu prowadzącego postępowanie wynika także z pytań tego organu kierowanych np. do firmy "T s.c." z siedzibą w N w kwestii choćby nadesłania protokołu, którego - według odpowiedzi tej firmy - nie sporządza się. Sąd podkreśla, że nie tylko nie sposób jest zrozumieć działania podejmowane przez kontrolującego w stosunku do przedsiębiorcy, ale trudno jest zrozumieć stanowisko organów obu instancji wydających decyzje mające co do zasady kontrolować działania inspektorów dokonujących kontroli drogowej i przedstawiać logiczny ciąg wydarzeń – faktyczne naruszenie przepisów przez przedsiębiorcę i związany z tym obowiązek nałożenia kary pieniężnej. Organy obu instancji zebrały materiał w sprawie – trudno zrozumieć jakiej i w związku z jakim naruszeniem – z którego nie wywiodły żadnych logicznych wniosków i którego w żaden sposób nie oceniły. O tym, że organy nie były zorientowane w sprawie, którą prowadzą i w wyniku której została na przedsiębiorcę nałożona kara pieniężna, świadczy także wprost treść decyzji organu I instancji wskazująca jakoby – wbrew zarzutom skarżącego - skarżący kwestionował liczbę przekroczonych dni wczytywania tachografu, bowiem organ stwierdził, że "w żadnym z przepisów nie ma mowy o dniach roboczych, czy dniach użytkowania pojazdu lub karty." Sąd stwierdza, że organy nałożyły karę pieniężną na przedsiębiorcę w sposób niedopuszczalny, albowiem wskazały jakoby przedsiębiorca naruszył na dzień kontroli – 9 lipca 2015 r. - obowiązek wczytywania danych z tachografu co 90 dni, gdyż nie dokonał tego od 8 grudnia 2014 r., podczas, gdy dysponowały dokumentami wskazującymi, że po pierwsze: kontrolowany pojazd został zarejestrowany na skarżącego przedsiębiorcę w dniu 15 stycznia 2015 r., a po drugie: tachograf był wymieniony w dniu 9 maja 2015 r. z powodu "wewnętrznego błędu zegara tachografu, co skutkowało błędnym naliczaniem czasu czynności zapisywanych na karcie kierowcy i w tachografie oraz błędną datą odczytu danych z tachografu". Z okoliczności tych organy nie wyciągnęły żadnych wniosków. W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje są niezgodne z prawem, gdyż naruszają w sposób oczywisty zarówno przepisy postępowania – wskazane przez skarżącego art. 6 K.p.a. i art. 7 K.p.a. jaki i wskazane wyżej przepisy prawa materialnego, a w szczególności art. art. 92a ust. 1, ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm.) o transporcie drogowym (u.t.d.) w związku z § 3 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. Nr 159, poz. 1128 z późn. zm.) i lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie u.t.d. Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.