III SA/Kr 2124/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Wojewody z dnia 31 października 2014 r. nr [ ] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu pobytu stałego postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że jest osobą samotną. Określając swój majątek uwidocznił brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody swego oszacował na kwotę 1750 zł z umowy o pracę na czas określony. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że prosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata celem złożenia skargi kasacyjnej. W obecnej chwili nie stać go bowiem na pełnomocnika z wyboru. Jego dochody z pracy to najniższa krajowa, przy czym on sam zmuszony jest wynajmować pokój oraz pomieszczenia magazynowe. Do wniosku dołączył wypowiedzenie pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi, wydruk z poczty elektronicznej pisma w którym jego dotychczasowy pełnomocnika określił koszty sporządzenia i wniesienia przez kancelarię skargi kasacyjnej, kopię umowy o pracę z której wynika, że skarżący jest zatrudniony na bardzo krótki czas z wynagrodzeniem brutto wykazanym w oświadczeniu. Wezwany o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie wskazywanych dokumentów źródłowych wyjaśnił, że koszt najmu pokoju to 550 zł miesięcznie plus media. Na tę okoliczność przedkłada kopię umowy. Została przedłużona na krótki czas z uwagi na niestabilną sytuacją zawodową skarżącego. Natomiast koszt wynajęcia garażu gdzie magazynuje swoje rzeczy osobiste to dalsze 100 zł. Umowę zwarł ustną, z kolegą z byłej pracy, do którego należy to pomieszczenie. Pozostałe stałe wydatki obejmują konieczność opłacenia abonamentu telefonicznego. Na tę okoliczność skarżący przedstawił kopię faktury opiewającej na 181,50 zł. Zakupu leków. Skarżący nie zbiera takich faktur. Wyjaśniał jednak u z pomocy jakich specjalistów korzysta przedstawiając na potwierdzenie tego kopie posiadanej dokumentacji medycznej. Skarżący posiada rachunek bankowy w SKOK. Jest ono jednak założone tylko do obsługi kredytu konsumpcyjnego zaciągniętego w wysokości 3000 zł min. na zapłatę wynagrodzenia dla dotychczasowego pełnomocnika. Kredyt spłaca regularnie w ratach po 200 zł. Przedłożył umowę. Wynagrodzenie przelewane jest na rachunek bankowy matki skarżącego, z którego za jej zgodą korzysta. Przedstawioną sytuację skarżący wyjaśnia tym, że w ten sposób może funkcjonować. Boryka się bowiem z egzekucją komorniczą z czego wypływają określone konsekwencje. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył wymagane oświadczenie, przedstawiając na potwierdzenie swych twierdzeń odpowiednie dokumenty źródłowe. Wezwany udzielił żądanych, dodatkowych wyjaśnień. Oświadczenia skarżącego są spójne i logiczne. Wystarczają do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób zamożnych. Nie posiada żadnego majątku. Ma niestabilną sytuację zawodową. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wystarczają po opłaceniu wykazanych wydatków związanych z opłaceniem wynajętego pokoju i magazynu, zapłatą rat kredytowych i uregulowaniu abonamentu za telefon na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Nie można również zapominać o sygnalizowanym stanie zdrowia skarżącego i związanych z tym wydatkach oraz o wzmiankowanej egzekucji komorniczej. Odnotować również wypada, że gdy mógł to starał się ponosić we własnym zakresie koszty sądowe i także opłacać własnym sumptem pełnomocnika z wyboru. Aktualnie nie jest jednak w stanie ponieść takich kosztów postępowania. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu w takim zakresie pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.