III SA/Kr 218/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Bożenna Blitek (spr.) Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2016 r. sprawy ze skargi B. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego B. Ś. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I. Decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] Burmistrz Miasta uznał B. Ś. za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Po rozpoznaniu odwołania B. Ś., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...]. Prawomocnym wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1743/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B. Ś. na wyżej wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. II. Decyzją z dnia [...] 2015 r. nr [...] Starosta, działając na wniosek Burmistrza Miasta, zatrzymał B. Ś. prawo jazdy kat. B, BE, C, CE nr [...], druk D0466593. Jako podstawę prawną swojej decyzji Starosta wskazał art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. W odwołaniu B. Ś. podniósł, że regularnie płaci co najmniej 50% zasądzonych alimentów, a zatem nie ma podstaw do zatrzymania mu prawa jazdy. Dodał również, że pracuje jako kierowca i zatrzymanie prawa jazdy odbierze mu możliwość zarobkowania. Decyzją z dnia 27 listopada 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 5 ust. 3, 3a, 3b i 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 859 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2015 r. nr [...]. Kolegium wskazało, że z uwagi na treść art. 5 ust. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, właściwy w sprawie organ administracji publicznej, w przypadku wpłynięcia uzasadnionego wniosku właściwego organu wraz z powołaniem się na ostateczną decyzję w przedmiocie uznania dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, nie może podjąć innej decyzji niż o zatrzymaniu prawa jazdy. Taka właśnie sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Kolegium dodało, że przepisy w/w ustawy nie pozwalają na wzięcie pod uwagę takich okoliczności jak sytuacja życiowa, czy zawodowa dłużnika alimentacyjnego. Kolegium uznało również, że organ I instancji spełnił wszystkie wymogi formalne, jakim powinna odpowiadać decyzja administracyjna, a postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie decyzji zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. Ś. wniósł o jej uchylenie. Skarżący podniósł, że nie wiedział, iż potrącane z jego wynagrodzenia kwoty były nieznacznie niższe niż 50% należnych alimentów. Gdy został o tym poinformowany dobrowolnie dopłacał niezbędną kwotę. Zdaniem skarżącego, zatrzymanie prawa jazdy uniemożliwi mu wykonywanie pracy jako kierowca i spowoduje, że nie będzie mógł regulować zobowiązań alimentacyjnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. W dniu 12 września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 września 2016 r., do którego dołączono decyzję Starosty z dnia [...] 2016 r. nr [...] o uchyleniu decyzji z dnia [...] 2015 r. nr [...] o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy. Z uzasadnienia decyzji uchylającej decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy wynika, że ustały przesłanki uzasadniające jego zatrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa) organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zdaniem Sądu, skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu. Procedura zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu uregulowana została w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 859 z późn. zm.). Przed wydaniem takiej decyzji organ zobligowany jest zbadać, czy nie zachodzi przesłanka negatywna określona w art. 5 ust. 3a ustawy. Zgodnie bowiem z tym unormowaniem, decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych nie wydaje się, jeżeli przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się on w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów. Ustawodawca w art. 5 ust. 6 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów przewidział również możliwość uchylenia przez organ swojej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu, co w niniejszej sprawie nastąpiło. Należy także zauważyć, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący podniósł, że regularnie płaci co najmniej 50% zasądzonych alimentów. Również w skardze skarżący oświadczył, że nie wiedział, iż potrącane z jego wynagrodzenia kwoty były nieznacznie niższe niż 50% należnych alimentów, a gdy został o tym poinformowany dobrowolnie dopłacał niezbędną kwotę. Organ II instancji nie odniósł się jednak do tych argumentów skarżącego i nie zweryfikował jego twierdzeń. Konieczne zatem stało się uchylenie decyzji organu II instancji, gdyż nie można wykluczyć, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji wystąpiła przesłanka uchylenia decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, określona w art. 5 ust. 6 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Potwierdza to stanowisko Starosty, który decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] uchylił swoją decyzję z dnia [...] 2015 r. nr [...] o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy, gdyż – jak stwierdził w uzasadnieniu decyzji - ustały przesłanki uzasadniające jego zatrzymanie. Ponownie rozpoznając odwołanie organ II instancji ustali, czy występują przesłanki do uchylenia decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy z art. 5 ust. 6 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, biorąc pod uwagę stan na dzień wydania nowej decyzji w sprawie. Jeżeli okaże się, że przesłanki takie zaistniały, organ odwoławczy rozważy możliwość umorzenia postępowania. Za niecelowe z uwagi na ekonomikę postępowania uznać bowiem należy wszczynanie odrębnego postępowania na podstawie art. 5 ust. 6 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w sytuacji tożsamości podmiotu występującego z wnioskiem w trybie tegoż przepisu z podmiotem orzekającym w przedmiocie uchylenia decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. - jak w punkcie I wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. – jak w punkcie II wyroku.