III SA/Kr 222/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. z 8 sierpnia 2017 r. o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskiem skarżącego z 8 sierpnia 2017 r. W dniu 8 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego sądu sporządzony na obowiązującym formularzu PPF wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata (k. 87-90). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Po pierwsze. Strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 §1 pkt. 1 lit. a) ppsa (vide: zarządzenie z 22.02.2017 r. k. 1). Po drugie. Na rzecz skarżącego ustanowiono już adwokata (vide: postanowienie z 9 marca 2017 sygn. j.w. k. 22), którego Okręgowa Rada Adwokacka ustanowiła obecnie w osobie mecenasa M. B. (k. 32). W świetle tych ustaleń przyznanie skarżącemu po raz kolejny prawa pomocy w takim samym zakresie nie jest możliwe, gdyż prawo to zostało już skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08). Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.