III SA/Kr 227/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2014 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 22 listopada 2013 r. [...] w przedmiocie nakazu wypłaty byłemu pracownikowi należności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Decyzją z dnia 22 listopada 2013 r. [...] Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nakaz Inspektora pracy z dnia [...] 2013 r., którym nakazano wypłatę byłemu pracownikowi przysługującej należności. Pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. strona skarżąca wniosła skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Na uzasadnienie strona skarżąca podniosła, że jej zdaniem wskazana wierzytelność nie istnieje. Ponadto pracownik w dniu 2 grudnia 2013 r. złożył oświadczenie o dokonaniu wzajemnego potracenia, dlatego też zdaniem strony skarżącej wymóg wypłaty wierzytelności wskazanej w nakazie jest nieaktualny. Strona skarżąca podniosła również, iż konieczne jest zminimalizowanie dotychczas wyrządzonej szkody i zapobieżenie powstaniu dalszego uszczerbku w jej majątku. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zdaniem Sądu, żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez stronę skarżącą uprawdopodobniona. Strona skarżąca nie uzasadniał istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ograniczając się do lakonicznego stwierdzenia, iż konieczne jest zminimalizowanie dotychczas wyrządzonej szkody i zapobieżenie powstaniu dalszego uszczerbku w jej majątku. Zdaniem Sądu wypłata kwoty 4228.45 zł, dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego towarów i zatrudniającego 80 osób, nie jest kwotą mogącą spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.