III SA/Kr 228/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 24 grudnia 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej wraz z odsetkami p o s t a n a w i a ustanowić dla A. C. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. C. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 24 grudnia 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej wraz z odsetkami. Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną G. C. Ich miesięczny dochód brutto wynosi 1.934,36 zł i stanowi go renta inwalidzka skarżącego w wysokości 1.364,97 zł i renta inwalidzka jego żony w wysokości 569,39 zł. Świadczenia wnioskodawcy i jego żony są w części zajęte przez komornika: z renty skarżącego potrącana jest kwota 341,24 zł, zaś z renty małżonki kwota 205,59 zł. Wysokość świadczenia rentowego wypłacanego skarżącemu wynosi zatem 806,88 zł, a jego małżonce 363,80 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi udział ½ we własności drewnianego domu o powierzchni 78 m², udział ½ we własności nieruchomości rolnej wielkości 0,0620 ha stanowiącej drogę dojazdową do domu. Skarżący jest ponadto właścicielem nieruchomości rolnej o areale 0,4375 ha oraz garażu. Nie dysponuje on natomiast zasobami pieniężnymi, jak również przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy A. C. podniósł, iż nie jest w stanie opłacić wynagrodzenia radcy prawnego bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Sprawa jest skomplikowana pod względem faktycznym i prawnym, dlatego wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie jej prowadzić. Średnie miesięczne koszty utrzymania skarżącego wynoszą 659,93 zł i przedstawiają się następująco: gaz 212,18 zł, energia elektryczna 111,42 zł, wywóz nieczystości płynnych 16 zł, odpady komunalne 8,20 zł, opłaty TV 9,90 zł, internet 55 zł, leki wnioskodawcy i jego żony 247,23 zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje. Z dyspozycji art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa. Powinno mieć zatem miejsce jedynie w tych sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Dokonując zatem analizy wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę realne możliwości zabezpieczenia przez niego środków niezbędnych do pokrycia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru w niniejszej sprawie. W ocenie orzekającego skarżący skutecznie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przemawia za tym trudna sytuacja finansowa skarżącego. Wprawdzie wnioskodawca oraz jego żona uzyskują stałe miesięczne dochody z tytułu renty inwalidzkiej, jednakże kwota tych świadczeń nie jest wysoka na skutek zajęć komorniczych. Miesięczny dochód małżonków C. wynosi 1.170,68 zł i z trudem wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny. Skarżący nie posiada jakichkolwiek oszczędności. W tej sytuacji nie jest on w stanie pokryć we własnym zakresie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w utrzymaniu własnym i małżonki. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).