III SA/Kr 228/19

|Sygn. akt III SA/Kr 228/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 czerwca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bożenna Blitek, Sędziowie: WSA Halina Jakubiec (spr.), WSA Hanna Knysiak-Sudyka, Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2019 r., sprawy ze skargi L. H. i W. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych objętych modernizacją ewidencji gruntów, budynków i lokali skargę oddala wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 czerwca 2019 r. Decyzją z dnia 27 grudnia 2018 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z [...] 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów wniesionych w piśmie z dnia 26 lipca 2018 r. (data wpływu 30 lipca 2018 r.) przez L. i W. H. (dalej również jako: skarżący), zam. D, do danych objętych modernizacją ewidencji gruntów, budynków i lokali w obrębie D, jednostka ewidencyjna W, w szczególności dotyczących przebiegu granicy działki nr [...] karta mapy 2 (dalej skrótowo jako: "km.") z działką nr [...] km.2 oraz granicy działki nr [...] km.2 z działką nr [...] km.2 w punktach [...] i [...], zgodnie z dokumentacją techniczną wpisaną do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 24 lipca 2018r. pod nr [...] - identyfikator ewidencyjny materiału zasobu [...]. Jako podstawa prawna decyzji został wskazany art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2018 r., poz. 2096) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity - Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm., dalej jako: p.g.i.k.) Powyższa decyzja została podjęta w następujących okolicznościach: W oparciu o przepisy art. 24a p.g.i.k. została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów, budynków i lokali w obrębie D, jednostka ewidencyjna W. Wykonawcą modernizacji było Przedsiębiorstwo Usług Geodezyjnych [...], reprezentowane przez geodetę uprawnionego mgr inż. T. P., posiadającego odpowiednie uprawnienia w tym zakresie. Zlecenie obejmowało wykonanie ewidencji budynków, aktualizację i pomiar użytków gruntowych w terenach zabudowanych oraz ustalenie przebiegu granic działek na terenach, gdzie brak jest pomiaru stanu władania oraz działek, których punkty graniczne nie spełniają kryteriów dokładności. Zawiadomieniem z dnia 23 maja 2018 r., znak: [...] Burmistrz poinformował, że w lokalu Urzędu Miasta i Gminy Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami, pokój 227 w terminie od 11 czerwca 2018 r. do dnia 2 lipca 2018 r. w godzinach od 10.00 - 14.00 zostanie wyłożony do wglądu osób zainteresowanych projekt operatu opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków obrębu D w jednostce ewidencyjnej Gmina W. Informacja taka na 14 dni przed dniem wyłożenia została wywieszona na tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa Powiatowego, w Urzędzie Miasta i Gminy W, na tablicach ogłoszeń we wsi D oraz umieszczona w prasie o zasięgu krajowym. Zgodnie z art. 24a ust. 8 p.g.i.k. po upływie tego terminu projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się obowiązującym operatem ewidencji gruntów i budynków, co w przypadku obrębu D nastąpiło z dniem 3 lipca 2018 r. i zostało ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Województwa w dniu 1 sierpnia 2018 r. (Dz. Urz. z dnia 1 sierpnia 2018 r., poz. 5387). W dniu 30 lipca 2018 r. skarżący wnieśli zarzuty do danych operatu ewidencji gruntów i budynków po modernizacji. Dotyczyły one wykonanej modernizacji we wsi D dot. granic działki nr [...] z działką nr [...] oraz granicą działki [...] w punktach nr [...] i [...]. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego ustalono, że ewidencja gruntów i budynków dla obrębu D została założona w 1967 r. w oparciu o protokół ustalenia stanu władania sporządzony w dniach od 12 maja 1957 r. do 7 czerwca 1957 r. W trakcie wykonywania przedmiotowej pracy wykonane zostały pomiary działek oraz ustalono stan władania. Operat założenia ewidencji gruntów i budynków został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...]. W rejestrze gruntów i budynków w pozycji rejestrowej [...] wpisana została między innymi działka o nr [...] km. 2 o powierzchni 1.1526 ha, a jako osobę władającą wpisano M. H. s. F. W 1974 roku działka nr [...] km. 2 uległa podziałowi na działki [...] o powierzchni 0.0088ha i [...] o powierzchni 1.1438 ha. Działka nr [...] km. 2 została przeniesiona do pozycji rejestrowej [...] w której wpisano jako osobę władającą [...]. W 1973 roku (między innymi) działka nr [...] km. 2 o powierzchni 1.1438 ha została objęta postępowaniem uwłaszczeniowym, w wyniku którego został wydany przez Urząd Powiatowy, Wydział Rolnictwa, Leśnictwa i Skupu Akt Własności Ziemi Nr [...] z dnia 20 stycznia 1973 r. (decyzja ostateczna z dniem 5 marca 1974 r.) na rzecz W. H. s. M. i B. oraz jego żony L. H. c. S. i J., obejmujący między innymi działkę nr [...] km. 2 o powierzchni 1.1438 ha. Postanowieniem Nr [...] z dnia 11 września 2002 r. zostały sprostowane błędy pisarskie w/w akcie własności ziemi tj. nazwisko H. na H. oraz wpisano prawidłową datę urodzenia L. H. Na podstawie w/w aktu własności ziemi oraz załączonej dokumentacji geodezyjnej w Sądzie Rejonowym w Wydziale V Ksiąg Wieczystych urządzona została księga wieczysta nr [...], w której wpisana jest własność skarżących, obejmująca między innymi działkę o nr [...]. W czasie prac modernizacyjnych przedmiotem ustaleń na gruncie w dniu 5 marca 2018 r. była granica działki nr [...] km. 2 z działką nr [...]. Wszystkie strony postępowania zostały prawidłowo zawiadomione o terminie czynności ustalenia granic. Skarżący zawiadomienie o czynnościach ustalenia granic przedmiotowych działek odebrali w dniu 02.02.2018 r. Zawiadomienie kierowane do J. H. zostało doręczone w dniu 29.01.2018 r. W czynnościach uczestniczyli wszyscy właściciele działek nr [...] km. 2 i [...] km. 2. Granica działki nr [...] z drogą powiatową oznaczoną numerem ewidencyjnym [...] została wyznaczona na podstawie operatu technicznego KERG [...] wpisanego do ewidencji zasobu gminnego w dniu 19 czerwca 2006 r. sporządzonego na zlecenie Sądu Rejonowego Zamiejscowy VI Wydział Grodzki do sprawy sądowej sygn. akt [...]. Natomiast granica działki nr [...] km. 2 z działką [...] km. 2 została określona na podstawie mapy ewidencyjnej oraz szkiców z założenia ewidencji gruntów obrębu D z 1957 r. w oparciu o odszukaną i przetransformowaną osnowę ewidencyjną. Od punktu [...] wzdłuż fundamentu ogrodzenia przez punkt [...] oraz [...]. Z punktu [...] granica biegnie linią prostą do punktu [...] i dalej w kierunku wschodnim do punktu [...] przez punkt [...]. Punkty [...], [...] oraz [...] w obecności stron zostały zamarkowane drewnianymi palikami. Ustaloną granicę strony zaakceptowały bez zastrzeżeń składając podpisy na szkicu granicznym oraz w protokole granicznym. Działkę nr [...] km. 2 wyznaczają punkty graniczne nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - źródłem pochodzenia tych punktów (ZRD) są geodezyjne pomiary poprzedzone ustaleniem granic (wartość atrybutu 1) oraz punktów nr [...] i [...] - źródłem pochodzenia tych punktów (ZRD) są inne niż ZRD1-ZRD8 źródła danych, w tym wyniki ustaleń i analiz, o których mowa w § 39 ust. 3 rozporządzenia (wartość atrybutu 9). Na podstawie współrzędnych pomierzonych i ustalonych w/w punktów granicznych została obliczona powierzchnia działki nr [...] km. 2. Powierzchnia ta uległa zmianie z dotychczasowej 1.1438 ha na 1.1179 ha (ubytek powierzchni o 259 m2) W zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków dokonano zmiany powierzchni działki, która jest wielkością matematyczną wtórną w stosunku do położenia punktów granicznych. W dniu 18 maja 2018 r. do Urzędu wpłynęło pismo skarżącego informujące, że nie zgadza się na dokonane pomiary w czasie modernizacji tj. od strony drogi powiatowej [...] - działki nr [...] i wnosi o kontrolną korektę. Również w dniu 18 czerwca 2018 r. podczas wyłożenia projektu ewidencyjnego operatu opisowo-kartograficznego J. K. - działając na podstawie upoważnienia od swojego teścia W. H. złożył uwagi do przebiegu granicy działki nr [...] km. 2 z działką nr [...] km. 2 (droga) w punktach [...] i [...] i wnosi o ponowne ustalenie granic, gdyż na gruncie punkty zostały inaczej wskazane. Pismo W. H. z dnia 18 maja 2018 r. oraz wniesione uwagi były przedmiotem rozpatrywania między innymi przez inspektora nadzoru nad modernizacją D dr. inż. J. M. Po przeanalizowaniu zgłoszonych zastrzeżeń brak było podstaw do pozytywnego rozpatrzenia uwagi - uwaga została odrzucona o czym poinformowano pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia 17 lipca 2018 r., znak: [...]. Protokół kontroli operatu modernizacji D z dnia 19 lipca 2018 r. potwierdza, że wykonane przez Przedsiębiorstwo Usług Geodezyjnych [...] w M pomiary terenowe były wykonane w sposób poprawny i z wysoką dokładnością. W dniu 24 lipca 2018 r., do Gminnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W pod numerem [...] ([...]) został przyjęty operat modernizacji ewidencji gruntów, budynków i lokali obrębu D, jednostka ewidencyjna W. Organ pierwszej instancji wskazał, że modernizacja ewidencji gruntów i budynków jest zabiegiem technicznym, którego głównym celem jest modyfikacja bazy danych i jej dostosowanie do wymogów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, o czym stanowi wyraźnie § 55 rozporządzenia Ministra i Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tj. Dz. U.z 2016 r. poz. 1034 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem). Zasadniczym obowiązkiem organów przeprowadzających modernizację jest uzupełnienie baz danych ewidencyjnych i utworzenie pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnych z obowiązującymi przepisami co zostało wykonane. Powołując się na orzecznictwo organ pierwszej instancji podkreślił, że ewidencja gruntów ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny - rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy (por. m. in. Wyrok NSA 766/98, wyrok WSA z 19 września 2007 r., sygnatura akt VIII SA Wa 457/07). Ponadto według p.g.i.k. dokumenty na podstawie których można wprowadzić zmianę danych w operacie ewidencji gruntów to odpisy ostatecznych decyzji, prawomocnych orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych. Ewidencja gruntów pełni funkcję informacyjno-techniczną i nie rozstrzyga kwestii prawa własności nieruchomości. Przed wydaniem decyzji, organ umożliwił stronom zapoznanie i wypowiedzenie się co do zgromadzonego materiału, zgodnie z art. 10 k.p.a. Skarżący w dniu 26 września 2018 r. zapoznał się z dokumentacją i zażyczył sobie kserokopii niektórych dokumentów co zostało mu udostępnione. W związku z powyższym po przeprowadzeniu analizy zgromadzonych dokumentów oraz mając na uwadze, że przebieg granicy przedmiotowych działek został ustalony w oparciu o dokumenty zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, organ orzekł jak w sentencji decyzji. Od powyższej decyzji w dniu 17 października 2018 r. odwołanie wnieśli skarżący, wyrażając generalne niezadowolenie z jej treści. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpoznaniu odwołania, wydał opisaną na wstępie decyzję. Organ drugiej instancji podkreślił, że podstawowym obowiązkiem starosty w zakresie prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, o czym stanowi przepis § 44 rozporządzenia. Starosta może także zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych w trybie art. 24a p.g.i.k. W trakcie modernizacji każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (art. 24a ust. 6 ustawy). Następnie, kiedy projekt operatu opisowo- kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (art. 24a ust.9 p.g.i.k.). Organ odwoławczy podkreślił, że podziela ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych, że "Użyte w przepisie art. 24a ust. 9 ustawy sformułowanie, że każdy (...) może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8 (tj. o tym, iż projekt stał się operatem), zgłaszać zarzuty do tych danych nie wyłącza skutecznego wniesienia zarzutów do operatu, o których uwzględnieniu lub odrzuceniu starosta rozstrzyga decyzją, przed obwieszczeniem powyższej informacji. Przewidziany art. 24a ust. 9 termin 30 dni do wniesienia zarzutów od operatu, ma charakter terminu końcowego, po upływie którego złożone zarzuty traktowane są już jako wnioski o zmianę danych." (por. m.in. wyrok WSA w Krakowie z 07.02.2008r. sygn. akt III SAB/Kr30/07). Zatem pismo skarżących z 26 lipca 2018 r., wniesione do Urzędu 30 lipca 2018 r. czyli przed dniem ogłoszenia informacji o modernizacji, ale po dniu (24 lipca 2018 r.), w którym dane zawarte projekcie operatu opisowo-kartograficznego stały się danymi ewidencyjnymi należy uznać jako zgłoszenie zarzutów do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym o którym mowa w art. 24a ust. 9 p.g.i.k. W związku z wniesionymi zarzutami oraz przepisem art. 24a ust. 10 p.g.i.k., zgodnie z którym: "O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji" Burmistrz Miasta i Gminy W zobligowany był do przeprowadzenia postępowania administracyjnego z uwzględnieniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego -dalej k.p.a., a w szczególności art.: 7, 10, 77, 80, zakończonego wydaniem stosownej decyzji. Zarówno z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i akt sprawy oraz z warunków technicznych modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu D wynika, że modernizacja obejmowała ewidencję budynków, aktualizację i pomiar użytków gruntowych w terenach zabudowanych oraz ustalenie i pomiar przebiegu granic działek w terenach zabudowanych a także działek, których punkty graniczne nie spełniają kryterium dokładności. Operat techniczny nr [...] z tej modernizacji został wpisany do ewidencji materiałów zasobu w dniu 24 lipca 2018 r. Analiza przedłożonych do akt dokumentów źródłowych, w procesie modernizacji ewidencji gruntów budynków wykazała, iż z powodu braku materiałów wymienionych w § 36 rozporządzenia, pozwalających na określenie przebiegu granic na mapie numerycznej z odpowiednią dokładnością i wiarygodnością, spełniony został podstawowy warunek zawarty w § 37 ust. 1 rozporządzenia, otwierający możliwość pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych w drodze terenowych pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic na gruncie, zgodnie z przyjętymi warunkami technicznymi. W związku z powyższym, zaszły okoliczności do ustalenia w trybie § 39 rozporządzenia, przebiegu granic działek ewidencyjnych, co nastąpiło na podstawie czynności z dnia 5 marca 2018 r. Organ odwoławczy podkreślił, iż treść uwagi zgłoszonej do projektu operatu opisowo-kartograficznego była zgodna z treścią zarzutów zawartych w piśmie z 26 lipca 2018 r., a dotyczących operatu opisowo-kartograficznego. Organ I instancji zwrócił się do wykonawcy prac modernizacyjnych o zajęcie stanowiska w zakresie kwestionowanego ustalenia przebiegu granic. Wykonawca nie znalazł podstaw do ponownego pomiaru geodezyjnego kwestionowanego przebiegu granic działki nr [...] z działkami nr [...] i [...] (drogą). Organ odwoławczy wskazał, iż zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji, w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, nie zasługują na uwzględnienie. Organ odwoławczy podkreślił, że na gruncie w dniu 5 marca 2018 r., geodeta uprawniony mgr inż. T. P. w obecności właścicieli nieruchomości dokonał ustalenia przebiegu granic ww. działek w trybie § 39 ust. 1 rozporządzenia. Właściciele ww. działek taki przebieg granic zgodnie wskazali na gruncie, co potwierdzili złożeniem zgodnych oświadczeń do protokołu ustalenia przebiegu granic. Organ odwoławczy podkreślił, iż ww. protokół nie ma charakteru aktu ugody zawartej przed uprawnionym geodetą, w rozumieniu art. 31 ust. 4 ustawy, postępowaniu rozgraniczeniowym. Oświadczenie złożone w trybie art. 39 ust. 1 rozporządzenia stanowi tylko element postępowania ustalenia przebiegu granic działek dla celów ewidencyjnych, poprzedzający terenowy pomiar geodezyjny lub fotogrametryczny i mieści w sobie elementy oświadczenia wiedzy co do przebiegu tej granicy. Zatem złożone przez skarżących do protokołu w dniu 5 marca 2018 r. oświadczenie było zgodne z oświadczeniem drugiego uczestnika i dawało podstawę do dokonania dalszych czynności w postępowaniu o ustalenie przebiegu granicy ewidencyjnej, które zakończyło się z chwilą opracowania operatu technicznego i przyjęcia go do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. To operat techniczny jest dokumentem stanowiącym podstawę decyzji, a nie oświadczenie skarżącego. Biorąc pod uwagę powyższe oraz liczne orzeczenia sądów administracyjnych "cofnięcie" oświadczenia złożonego w dniu 5 marca 2018 r. nie może wywoływać oczekiwanych przez stronę skarżącą skutków prawnych w postaci niemożności wprowadzenia zmiany danych w operacie ewidencyjnym. Zaznaczyć również należy, że złożone do protokołu przed geodetą oświadczenie nie nadaje przebiegowi granic ewidencyjnych, charakteru granic prawnych uzgodnionych i nie wyłącza rozstrzygnięcia sporu o zasięg prawa własności pomiędzy właścicielami sąsiadujących działek w trybie postępowania o rozgraniczenie. Oznacza to, że granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] ustalona w postępowaniu ewidencyjnym nie ma charakteru granicy prawnej. Tym samym, jeżeli skarżący uważają, że zasięg ich prawa własności do nieruchomości jest odmienny od przebiegu granicy ewidencyjnej ustalonej w trybie ewidencyjnym, to dokonane ustalenie nie stanowi przeszkody do ewentualnego wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego na wniosek zainteresowanych. Przy czym organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie posiada kompetencji do podejmowania takich czynności, należą one do organów prowadzących postępowanie rozgraniczeniowe (wójt, burmistrz prezydent miasta) i do sądów powszechnych. Przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wyraźnie rozróżniają te regulacje prawne, (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 stycznia 2015r. sygn. akt III SA/Kr 1766/14) W przedmiotowym postępowaniu, w ocenie organu odwoławczego, skoro skarżący wraz z drugą stroną J. H. zgodnie wskazali na gruncie przebieg granic pomiędzy działkami nr [...] i [...], to przebieg tych granic będący przedmiotem operatu nr [...] został określony bezspornie. Organ odwoławczy stwierdził, że skarżący swoich praw, nie mogą dochodzić w postępowaniu modernizacyjnym (ewidencyjnym), lecz mogą skorzystać z instytucji regulującej zasięg własności nieruchomości tj. rozgraniczenia nieruchomości. Istota ewidencji, jak sama nazwa wskazuje, polega na spisywaniu istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku. W żadnym razie rolą ewidencji i prowadzących ją organów nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych, a więc dotyczących takich kwestii jak to, komu przysługuje prawo własności, jaki jest jego zasięg lub jakie są jego ograniczenia. Błędne jest zatem zdaniem organu odwoławczego oczekiwanie skarżących, że w ramach postępowania mającego na celu modernizację danych ewidencyjnych dojdzie do załatwienia sporu o granice. Organy ewidencyjne nie są uprawnione do rozstrzygania tego rodzaju kwestii, lecz jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadne jest dokonanie aktualizacji istniejących w ewidencji wpisów. Organy ewidencyjne są tylko rejestratorem, tych zmian prawnych, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a mogą tego dokonać wyłącznie w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją gruntów. Naczelną zasadę wiarygodności danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków należy rozumieć w kategoriach dążenia do zgodności danych ze stanem faktycznym i stanem prawnym, który znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale źródłowym, który zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa może stanowić podstawę do wprowadzenia zmiany ewidencyjnej. Tak więc ewentualne zmiany przebiegu przedmiotowych granic, będących wynikiem dokonanego rozgraniczenia będą mogły zostać ujawnione w operacie ewidencyjnym W odrębnym postępowaniu lub zarejestrowane w ramach czynności materialno-technicznych. Istota ewidencji, jak sama nazwa wskazuje, polega na rejestrowaniu istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku. Organy ewidencyjne są tylko rejestratorem, tych zmian prawnych, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a mogą tego dokonać wyłącznie w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją gruntów. Rejestr ma więc charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. W ocenie organu drugiej instancji operat techniczny nr [...], przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z 24 lipca 2018r., określający między innymi dane ewidencyjne dla działki nr [...] położonej w obrębie D, w pełni spełnia bowiem wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych i nie wymaga ich uzupełnienia. Jego wnikliwej oceny dokonał również inspektor nadzorujący prace modernizacyjne dr inż. J. M. i organ I instancji. Zatem zarzuty skarżących wniesione w piśmie z 26 lipca 2018 r. do danych objętych modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu D, jednostka ewidencyjna W w zakresie przebiegu granic działki nr [...] z działkami nr [...] i [...] zostały zasadnie odrzucone. Przebieg kwestionowanych granicach określają punkty graniczne ustalone i wykazane w operacie technicznym, uznane jako dane wiarygodne, dla których wartości współrzędnych zostały bezwzględnie zachowane i nie zmienione w pracach modernizacyjnych. W świetle przytoczonych powyżej faktów sprawy, organ odwoławczy stwierdził, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji, jednocześnie podkreślając, że zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli skarżący – L. H. i W. H. Skarżący w skardze opisali dotychczasowy przebieg postępowania i wyrazili niezadowolenie z jego przebiegu. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, podnosząc, że w sprawie zaszły ogromne nieścisłości i nieprawidłowości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu. Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga L. i W. H. nie podlega uwzględnieniu, gdyż zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie narusza przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena legalności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 grudnia 2018 r. utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W z dnia [...] 2018 r., w przedmiocie odrzucenia zarzutów wniesionych przez W. H. i L. H. w piśmie z dnia 26 lipca 2018 r. do danych objętych modernizacją ewidencji gruntów i budynków dla obrębu D, jednostka ewidencyjna W, w szczególności dotyczących przebiegu granicy działki nr [...] km. 2 z działką nr [...] km.2 oraz granicy działki nr [...] km.2 z działką nr [...] km.2 w punktach [...] i [...] - zgodnie z dokumentacją techniczną wpisaną do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 24 lipca 2018r. pod nr [...] - identyfikator ewidencyjny materiału zasobu [...]. Decyzja została wydana na podstawie przepisu art. 24 a ust. 9 ustawy p.g.i.k. stanowiącego, że każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych. Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i literaturze zgodnie przyjmuje się, iż z regulacji prawnej przedmiotowej ustawy, a zwłaszcza z art. 20, art. 22 i art. 24 p.g.i.k. wynika charakter prawny prowadzonej przez organy administracji publicznej ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełni funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzygając sporów o prawo, ani nie nadając czy ujmując owych praw. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w definicji ustawowej ewidencji gruntów i budynków. Według art. 2 pkt 8 p.g.i.k. ilekroć w ustawie jest mowa o ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości), rozumie się przez to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Ewidencja pełni jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Stąd też przez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtują one nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdzają stan prawny wynikający z dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1718/13, wyrok NSA z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt I OSK 157/10, E. Stefańska, w: J. Lang (red), P.g.i.k. Komentarz, Lex 2013, t. 37 do art. 20). Organy ewidencyjne nie są uprawnione do rozstrzygania sporów o prawo własności, o granice czy powierzchnie ich działek, lecz jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadne jest dokonanie zmian istniejących w ewidencji wpisów (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 565/15). Postępowanie mające na celu modernizację czy aktualizację operatu ewidencyjnego ma charakter rejestrowy, czyli wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. W razie powstania sporu co do tego, czyją własnością jest nieruchomość, ujawniona w operacie gruntów, powinno najpierw dojść do rozstrzygnięcia takiego sporu w drodze odpowiedniego procesu cywilnego, a dopiero potem do ujawnienia zapadłego w takim procesie wyroku w operacie ewidencyjnym. Modernizacja czy aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje bowiem poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (por. wyrok NSA z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 719/07). Techniczny charakter ewidencji powoduje, że osoba kwestionująca jej zapisy nie może doprowadzić do modyfikacji stanu prawnego nieruchomości poprzez wprowadzenie zmian w ewidencji, a dopiero zmiana tego stanu w innym przewidzianym przez prawo trybie powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie w ewidencji gruntów i budynków. Właśnie z uwagi na techniczno-rejestracyjny charakter ewidencji niedopuszczalne jest odwrócenie wyżej przedstawionej kolejności. Istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się zatem do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, to jest zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi (tak m.in. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 20 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 202/08, LexPolonica nr 2154794). Zgodnie z przepisami art. 24a ustawy starosta (tj. Burmistrz Miasta i Gminy W – w oparciu o porozumienie z 3 czerwca 2002 r. zawarte ze Starostą, o którym była mowa wyżej) może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych (ust. 1). Organ podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków (ust. 2). Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 3). Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust. 5). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (ust. 6). Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający stosowne uprawnienia, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa (ust. 8). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10). Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (ust. 11). Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (ust. 12). Skarżący W. i L. H. w terminie, o którym mowa w art. 24a ust. 9 ustawy, wnieśli zarzuty do operatu modernizacji ewidencji. Zarzuty te zostały w prawidłowy sposób rozpatrzone przez organy obu instancji. Przy orzekaniu w sprawie organy dochowały obowiązków wynikających z art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., to jest w wyczerpujący sposób wyjaśniły stan faktyczny sprawy, zebrały i rozpatrzyły zgromadzony materiał dowodowy, a także uzasadniły faktyczne i prawne przesłanki wydania rozstrzygnięcia. Należy podkreślić, że ustawodawca definiuje modernizację jako zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: 1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia, 2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu (zob. § 55 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1034; zwane dalej rozporządzeniem). Jak wynika z § 56 rozporządzenia przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków przepisy rozdziału 2, z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43, stosuje się odpowiednio. Projekt operatu opisowo-kartograficznego, wykładany do wglądu osób zainteresowanych na podstawie art. 24a ust. 4 p.g.i.k., może być utrwalony na tradycyjnych nośnikach danych, takich jak papier, kalka, folia, lub na elektronicznych nośnikach danych. Fakt zapoznania się przez zainteresowanych z projektem operatu opisowo-kartograficznego dokumentuje się w formie adnotacji zamieszczonych w rejestrach i kartotekach tego operatu albo na wypisach z tych rejestrów i kartotek. Rozdział 2 reguluje zaś problematykę zakładania ewidencji gruntów i budynków i obejmuje § 19 - § 43. W § 36 rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, wskazano, że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. W świetle § 37, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, może nastąpić w oparciu o zobrazowania lotnicze, satelitarne lub ortofotomapę, jeżeli te zobrazowania lub ortofotomapa charakteryzują się rozdzielczością zapewniającą wizualizację szczegółów sytuacyjnych, które mogą mieć znaczenie przy ustaleniu przebiegu tych granic. Zgodnie z § 38 rozporządzenia o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca zawiadamia wszystkich właścicieli oraz użytkowników wieczystych tych działek, a także osoby władające tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania. Zawiadomienie o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oprócz danych adresowych podmiotu, do którego jest ono kierowane, powinno zawierać następujące informacje: 1) dzień, godzinę i miejsce rozpoczęcia tych czynności; 2) oznaczenia i ewentualne dane adresowe działek ewidencyjnych, których będą dotyczyć te czynności, a także numery ksiąg wieczystych, jeżeli księgi takie są prowadzone dla tych działek; 3) pouczenie o konieczności posiadania dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości osoby deklarującej swój udział w tych czynnościach oraz o tym, że udział w tych czynnościach leży w interesie podmiotu i że nieusprawiedliwione niewzięcie w nich udziału nie będzie stanowić przeszkody do ich przeprowadzenia. Zawiadomienia o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych doręcza się podmiotom, o których mowa w ust. 1, za zwrotnym poświadczeniem odbioru lub za pokwitowaniem, nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem. W przypadku gdy właściciele, użytkownicy wieczyści oraz władający, o których mowa w ust. 1, nie są znani lub nie jest znane ich miejsce zamieszkania, na wniosek wykonawcy starosta zamieszcza na stronach internetowych Biuletynu Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń starostwa powiatowego przez okres co najmniej 14 dni informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, z tym że ostatni dzień tego okresu powinien nastąpić nie później niż 8 dni przed wyznaczonym terminem rozpoczęcia czynności podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Jak wynika zaś z § 39 rozporządzenia ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W przypadku, gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa wyżej, przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. W przypadku gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Ustalane punkty graniczne wykonawca oznacza na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała stabilizacja tych punktów może nastąpić wyłącznie z inicjatywy i na koszt zainteresowanych i może dotyczyć wyłącznie punktów ustalonych w oparciu o zgodne oświadczenie. Wyniki ustaleń przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca utrwala w protokole, którego wzór z przykładowymi wpisami zawiera załącznik nr 3 do rozporządzenia. Integralną częścią protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych są szkice graniczne, sporządzone przez wykonawcę, które zawierają: 1) adres położenia działek, których granice są ustalane; 2) usytuowanie punktów granicznych w stosunku do szczegółów terenowych położonych na ustalanych granicach lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, takich jak budynki, ogrodzenia, słupy oraz miedze, przedstawione w sposób graficzny i doprecyzowane opisem lub danymi określającymi odległości tych punktów do szczegółów terenowych; 3) numery działek ewidencyjnych; 4) podpisy osób biorących udział w czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic lub adnotację wykonawcy o odmowie złożenia podpisu; 5) podpis osoby, która sporządziła szkic graniczny. W przypadku, gdy ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych odbywa się na podstawie zobrazowań lotniczych, satelitarnych lub ortofotomapy, informacje i podpisy, o których mowa w ust. 6, są treścią kopii tych zobrazowań lub ortofotomapy. Informacje o spornych odcinkach granic działek ewidencyjnych ujawnia się w bazie danych ewidencyjnych oraz na wyrysach z mapy ewidencyjnej. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że kwestionowane granice wykazano w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z dokumentacją przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ponownie należy podkreślić - granica działki nr [...] z drogą powiatową oznaczoną numerem ewidencyjnym [...] została wyznaczona na podstawie operatu technicznego KERG [...] wpisanego do ewidencji zasobu gminnego w dniu 19 czerwca 2006 r.; sporządzenie operatu zostało zlecone przez Sąd Rejonowy Zamiejscowy VI Wydział Grodzki do sprawy sądowej sygn. akt [...] (była to więc granica ustalona sądownie). Z kolei granica działki nr [...] km. 2 z działką [...] km. 2 została określona na podstawie mapy ewidencyjnej oraz szkiców z założenia ewidencji gruntów obrębu D z 1957 r. w oparciu o odszukaną i przetransformowaną osnowę ewidencyjną. Nie znajdują więc żadnego uzasadnienia zarzuty skargi dotyczące (wedle założenia skarżących nieprawidłowego) ustalenia "przebiegu granicy działki [...] z działką [...] (droga), oraz granicą z działką [...] w punktach [...] i [...]" gdyż "na gruncie zostały inaczej wskazane". Zmiana granic i powierzchni działek dotyczy stanów własnościowych. Nie można więc dokonywać żadnych zmian własnościowych, a do takich należą zmiany granic (czego domagają się skarżący) i zmiany powierzchni działek, poprzez zmiany w ewidencji gruntów na podstawie dokumentów nie przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ewidencja gruntów jest bowiem tylko publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej. Powinna być ona utrzymywana w stałej aktualności, nie tylko co do stanu faktycznego, ale i prawnego. Tak więc w niniejszej sprawie organy ewidencyjne zarejestrowały jedynie stan prawny ustalony w innym trybie i przez inne organy orzekające. Ten kierunek wykładni potwierdza także orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (II SA 566/99, Lex 46217; II SA 810/98, Lex 41304). Nie znajdują także uzasadnienia zarzuty w zakresie braku informowania skarżących o czynnościach geodezyjnych geodetów oraz pozbawieniu ich możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Wskazać należy, że brak jest podstaw prawnych do każdoczesnego informowania stron o czynnościach geodezyjnych geodetów, takiego przepisu prawa nie wskazali również skarżący. Po wszczęciu procedury związanej z modernizacją ewidencji gruntów i budynków podejmowane są przez geodetów czynności i dopiero gdy zostanie sporządzony dany operat czy inna niezbędna dokumentacja geodezyjna – strony są o tym informowane, wskazywane są im terminy do zgłoszenia ewentualnych zarzutów do tych dokumentów. Analiza akt administracyjnych w tej sprawie prowadzi do wniosku, że organy w sposób prawidłowy podejmowały czynności procesowe w tym zakresie, udostępniały zainteresowanym stronom niezbędne dokumenty, udzielały pisemnych odpowiedzi na ich pisma, wreszcie wskazać należy, że skarżący potwierdzili do protokołu ustalenie przebiegu granic na gruncie w dniu 5 marca 2018 r. Kolejno istotne jest zauważenie, że protokół kontroli operatu z dnia 19 lipca 2018 r. w sposób jednoznaczny potwierdza, że operat jest kompletny, poprawny i nadaje się do odbioru. Organy, które wydały zaskarżone rozstrzygnięcia nie naruszyły przepisów normujących modernizację ewidencji gruntów i budynków, dlatego nie można mówić o niezgodności z prawem wydanych decyzji. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd dokonuje oceny jedynie w zakresie dochowania norm regulujących postępowanie modernizacyjne, w szczególności w zakresie zagwarantowania wszelkich praw procesowych stron oraz ustala, czy nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego regulujące daną kwestię. Przedstawione regulacje pozwalają na zgłoszenie zarzutów w ściśle określonym czasie i tylko co do danych zawartych w modernizowanym operacie opisowo-kartograficznym i wyłącznie w zakresie własnego interesu prawnego. Interes prawny to taki, który został wzięty przez prawo pod ochronę polegającą na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcie zaistniałego zagrożenia. Musi być osobisty, indywidualny i znajdować podstawę w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. W rozpoznawanej sprawie obowiązkiem organów było rozpoznanie zarzutów spełniających tylko takie kryteria. Fakt, że w toku postępowania modernizacyjnego nie doszło do ustalenia granic zgodnie z wolą skarżących nie oznacza jeszcze wadliwości zaskarżonej decyzji. Jeszcze raz należy podkreślić, że postępowanie modernizacyjne prowadzone jest w określonym trybie i na podstawie wskazanych przepisów prawa, których w ocenie Sądu organy nie naruszyły. Jak wyjaśniono wyżej tryb i dokumenty, na podstawie których wykazuje się przebieg granic określa § 36 – § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisów tych wynika, że podstawą przeprowadzenia modernizacji są dane przyjęte do zasobu geodezyjnego i tylko w oparciu o nie może być takie postępowanie prowadzone. Dlatego też do przeprowadzenia modernizacji przyjęto jako podstawę dane uwidocznione w dokumentach geodezyjnych. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że postępowanie aktualizacyjne wobec przebiegu granic działek skarżących - nr [...] km. 2 z działką nr [...] km.2 oraz granicy działki nr [...] km.2 z działką nr [...] km.2 w punktach [...] i [...] - zostało przeprowadzone zgodnie z prawem. Podstawą wprowadzenia nowych danych do ewidencji stały się dokumenty, które ww. rozporządzenie określiło jako źródło zmian wprowadzanych do ewidencji gruntów i budynków. Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że decyzja ta nie narusza prawa, zatem brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Należy podnieść, że przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozstrzygające sprawę zarzutów zgłoszonych w postępowaniu modernizacyjnym w zakresie ewidencji gruntów i budynków. Tak określony zakres sprawy wyznacza przedmiot kontroli. W istocie Sąd na skutek wniesienia skargi był zobowiązany do ustalenia czy postępowanie w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków było prowadzone zgodnie z prawem. Dla postępowania modernizacyjnego istotne jest ustalenie, czy spełnia ona warunki określone w art. 24a p.g.i.k. Kontrolując zaskarżone rozstrzygnięcie pod tym kątem Sąd stwierdził, że organy geodezyjne nie naruszyły zawartych w tej regulacji postanowień, zatem nie można przyjąć, że ich rozstrzygnięcia są niezgodne z prawem. Sąd w pełni podziela również przedstawione powyżej stanowisko wynikające z orzecznictwa sądów administracyjnych, zgodnie z którym nie jest rolą organów ewidencyjnych rozstrzyganie sporów własnościowych, o granice czy też powierzchnie działek; tego rodzaju spory winny być rozpoznawane w odrębnym trybie - w ramach postępowania rozgraniczeniowego, ostatecznie przed sądem cywilnym. Postępowanie modernizacyjne ma charakter techniczno-rejestrowy i nie może prowadzić do zmiany stosunków własnościowych, czego w istocie domagali się skarżący w toku całego postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.