III SA/Kr 23/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. P. – Z. R. Z. i T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 12.11.2008r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Z. R. Z. i T. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23.12.2008r. wniesionej na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z 12.11.2008r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2008r. nr [...] nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 4.500 zł za naruszenie przepisu art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym ( Dz. U. z 2007r., Nr 125, poz. 8740) – zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek, odniósł się do odwołania od decyzji i instancji, w którym stwierdził, iż "niesłuszne uiszczenie wysokiej kary grzywny może spowodować nieodwracalne skutki finansowe dla firmy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek J. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Z. R. Z. i T., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ppsa ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, o ile skarżący w uzasadnieniu wniosku wskaże okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazane wyżej przesłanki należy wiązać z sytuacją, mającą miejsce gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Istotne jest przy tym, że wykazanie istnienia przedmiotowych przesłanek spoczywa na stronie, która w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił tych przesłanek. W sposób lakoniczny odwołał się do mogących nastąpić nieodwracalnych skutków finansowych dla firmy, nie odnosząc się przy tym w sposób bardziej szczegółowy do okoliczności związanych z kondycją finansową prowadzonej działalności, w związku z czym nie można stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo, iż wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu. Natomiast jeżeli strona nie wskaże tych okoliczności we wniosku to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (podobnie postanowienie NSA z 05.06.2008 r. sygn. I FSK 238/08). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.