III SA/Kr 23/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-04-13
Skład orzekający: Piotr Lechowski, Dorota Dąbek, Elżbieta Kremer
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy śmierć Rzecznika Praw Obywatelskich powoduje utratę zdolności sądowej przez stronę skarżącą i skutkuje zawieszeniem postępowania sądowoadministracyjnego, nawet jeśli Zastępca Rzecznika posiada upoważnienie do działania w imieniu Rzecznika?Ratio decidendi
Śmierć Rzecznika Praw Obywatelskich powoduje utratę zdolności sądowej przez ten organ, co skutkuje zawieszeniem postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 PPSA. Zastępcy Rzecznika Praw Obywatelskich, mimo posiadania upoważnienia do działania w postępowaniach, nie mogą wykonywać praw strony w sytuacji śmierci Rzecznika, gdyż nie przewidują tego przepisy Konstytucji ani ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich, a Rzecznik nie jest organem władczym ani częścią administracji publicznej.Stan faktyczny
Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowie dotyczącą zasad wynajmowania lokali mieszkalnych. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego przedstawił upoważnienie do działania w imieniu Zastępcy Rzecznika Praw Obywatelskich. Sąd z urzędu ustalił, że Rzecznik Praw Obywatelskich zmarł w katastrofie lotniczej. Sąd rozważał, czy śmierć Rzecznika wpływa na zdolność sądową strony i możliwość działania jego zastępcy.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Dorota Dąbek spr. WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 października 2007 r. nr : [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej postanawia : z a w i e s i ć p o s t ę p o w a n i e s ą d o w e
postanowienia WSA w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2010r.
Upoważniony przez Rzecznika Praw Obywatelskich Zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich pismem z dnia 2 grudnia 2009r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na § 16 ust. 12 oraz § 12 ust. 3 uchwały Rady Miasta Krakowa Nr XXIV/288/07 z dnia 24 października 2007r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków (Dz. Woj. Małop. z 2007r. Nr 850, poz. 5589 z późn. zm.), w brzmieniu ustalonym uchwałą Rady Miasta Krakowa Nr LXII/804/09 z dnia 7 stycznia 2009r. w sprawie zmiany uchwały Nr XXIV/288/07 Rady Miasta Krakowa z dnia 24 października 2007r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków (Dz. Woj. Małop. z 2009r. Nr 66, poz. 471).
Na rozprawę wyznaczoną na dzień 13 kwietnia 2010r. stawiła się Pani S. K. jako pełnomocnik upoważniony dnia 7 kwietnia 2010r. przez Zastępcę Rzecznika Praw Obywatelskich do występowania w sprawie.
Sąd z urzędu stwierdził, że powszechnie znanym faktem jest, iż w dniu 10 kwietnia 2010r. w katastrofie lotniczej zginął dr Janusz Kochanowski – Rzecznik Praw Obywatelskich. Na pytanie Sądu o wykazanie legitymacji do działania imieniem Rzecznika pełnomocnik skarżącego złożył do akt odpis Zarządzenia Rzecznika Praw Obywatelskich nr 7/2007 z dnia 31 października 2007r. w sprawie określenia zadań Zastępców Rzecznika Praw Obywatelskich. W myśl §3 tego Zarządzenia Zastępcy Rzecznika Praw Obywatelskich są upoważnieni do wnoszenia prawnych środków zaskarżenia oraz występowania z wnioskami, o których mowa w art. 14 i art. 16 ustawy o rzeczniku Praw Obywatelskich. W tej regulacji pełnomocnik upatrywał ciągłości działania Rzecznika Praw Obywatelskich i skuteczności umocowania do zastępowania Rzecznika w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a ), w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru tego przedstawiciela, sąd zawiesza postępowanie z urzędu.
W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą Rzecznika Praw Obywatelskich ulega zawieszeniu z urzędu na podstawie art. 124 §1 pkt 1 p.p.s.a. wobec utraty przez stronę – Rzecznika Praw Obywatelskich zdolności sądowej do czasu ustania przeszkody, to jest do czasu powołania Rzecznika Praw Obywatelskich w trybie przewidzianym ustawą z dnia 15 lipca 1987r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (tj. Dz. U. z 2001r., nr 14, poz. 147 z późn. zm.; zwana dalej jako ustawa o rpo).
W świetle brzmienia przepisu art. 32 w związku z art. 8 p.p.s.a. wniesienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich skargi w niniejszej sprawie uczyniło ten Organ stroną sprawy sądowoadministracyjnej. Stanowisko takie doznaje potwierdzenia w piśmiennictwie (por. np. W. Chróścielewski, "Strony i uczestnicy postępowania sądowoadministracyjnego" , PiP z 2004r., nr 9, s. 40 oraz M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. II, Wolters Kluwer 2006, s. 62).
Zdolność sądowa stanowi przymiot przysługujący danemu podmiotowi, a pozwalający na występowanie przed sądem administracyjnym w charakterze strony (argument z art. 25 §1-4 p.p.s.a). Podkreślone jest w piśmiennictwie (por. M. Niezgódka-Medek, j.w.), że przymiot zdolności sądowej służy także Rzecznikowi Praw Obywatelskich.
Statuowana przepisami rozdziału IX Konstytucji RP instytucja Rzecznika Praw Obywatelskich znajduje się w Konstytucji poza rozdziałami określającymi ustrój Państwa oraz centralne i zdecentralizowane organy władzy publicznej. Konstytucja przesądza przepisami rozdziału IX, iż Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem ochrony prawa, któremu, co podkreślono także w literaturze (por. R. Hauser, J. Drachal, E. Mzyk, "Dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne", Warszawa-Zielona Góra 2003, s. 83) nie przysługują uprawnienia władcze w zakresie ochrony praw i wolności obywatelskich. Rzecznik nie ma więc uprawnień do rozstrzygania spraw administracyjnych. W orzecznictwie wyrażono stanowisko, że biorąc pod uwagę zakres kompetencji Rzecznika, pozostaje on poza systemem organów administracji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2007r., II SA/Wa 1528/07, LEX nr 549493).
Konstytucja i ustawa o rpo przewidują, że Rzecznik Praw Obywatelskich jest organem jednoosobowym. Przewidziany ustawą o rpo tryb powoływania Rzecznika Praw Obywatelskich spośród osób spełniających określone kwalifikacje dowodzi, iż zdolność sądowa Rzecznika Praw Obywatelskich jest nierozerwalnie związana ze spełnianiem warunków zdolności sądowej przewidzianych w ustawie przez osobę, która ma tę funkcję piastować. Należy zatem przyjąć, że przymiot zdolności sądowej Rzecznika Prawo Obywatelski na płaszczyźnie spraw sądowoadministracyjnych jest nierozerwalnie związany z istnieniem zdolności sądowej podmiotu, który tę funkcję sprawuje. W ocenie Sądu śmierć Janusza Kochanowskiego - Rzecznika Praw Obywatelskich spowodowała w niniejszej sprawie utratę przez stronę skarżącą zdolności sądowej do czasu wyboru nowego Rzecznika Praw Obywatelskich.
Powstaje natomiast kwestia, czy z przepisów prawa można wywieść uprawnienie innej osoby do wykonywania określonych przepisem art. 14 pkt 6 ustawy o rpo kompetencji Rzecznika Praw Obywatelskich w postępowaniu sądowoadministracyjnym po śmierci Rzecznika Praw Obywatelskich, a więc po utracie zdolności sądowej przez ten Organ. Ani Konstytucja, ani ustawa o rpo nie wskazuje osoby lub podmiotu, który miałby pełnić czynności Rzecznika na wypadek wygaśnięcia mandatu Rzecznika wskutek śmierci osoby sprawującej tę funkcję.
W świetle art. 20 ust. 3 ustawy o rpo powołanie Zastępców Rzecznika Praw Obywatelskich przez Marszałka Sejmu na wniosek Rzecznika ma charakter fakultatywny, a do Rzecznika należy kompetencja określenia zadań dla jego Zastępców. Na taki akt w postaci Zarządzenia nr 7/2007 Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 31 października 2007 w sprawie określenia zadań Zastępców Rzecznika Praw Obywatelskich, a w szczególności na § 3, powołał się na rozprawie pełnomocnik umocowany dnia 7 kwietnia 2010r. do występowania w sprawie. Należy podkreślić, że Zastępcy Rzecznika Praw Obywatelskich nie są powoływani w tym samym trybie i przez ten sam organ co Rzecznik. Art. 20 ust. 4 ustawy o rpo upoważnia Rzecznika Praw Obywatelskich tylko do określenia zakresu zadań swoich Zastępców, natomiast ustawa nie przyznaje im bezpośrednio żadnych kompetencji. Zarówno z regulacji Statutu Biura RPO ustalonego Zarządzeniem nr 2 Marszałka Sejmu z 26 lutego 2003r. ze zm. z dnia 19 lipca 2007 r. (paragrafy 2, 3 4 i 8) oraz z Regulaminu organizacyjnego stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr 6 Recznika Praw Obywatelskich z dnia 31 sierpnia 2007r. , a także z powołanego już powyżej Zarządzenia nr 7/2007 z dnia 31 października 2007 w sprawie określenia zadań Zastępców Rzecznika Praw Obywatelskich, nie wynikają żadne regulacje dotyczące wykonywania przez Zastępców Rzecznika Praw Obywatelskich kompetencji w postępowaniu sądowoadministracyjnym na wypadek śmierci Rzecznika. Przewidziane w tych przepisach zasady dotyczą jedynie upoważnień do wykonywania w postępowaniach sądowoadministracyjnych czynności w przypadku nieobecności Rzecznika. Zdaniem Sądu regulacje te nie dają żadnej podstawy, znajdującej oparcie w Konstytucji lub ustawie o rpo, do przyjęcia umocowania Zastępców Rzecznika Praw Obywatelskich do działania w sprawach sądowoadministracyjnych w takiej sytuacji . Prowadzi to do konkluzji, że w wypadku śmierci Rzecznika Praw Obywatelskich, a więc utraty zdolności sądowej przez ten organ w następstwie wygaśnięcia mandatu, Zastępcy Rzecznika Praw Obywatelskich nie mogą wykonywać praw strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W ocenie Sądu znana w doktrynie prawa administracyjnego koncepcja organizacyjno-przedmiotowa, zapewniająca trwałość organu administracji publicznej (por. m.in. B. Adamiak, "O podmiotowości organów administracji publicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym", PiP z 2006r., nr 11, s. 43; por. także wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 września 2008r., V Sa/Wa 1526/08), nie może znaleźć zastosowania wobec organu, jakim jest Rzecznik Praw Obywatelskich, z uwagi na wyżej podniesioną okoliczność, iż nie jest to organ wyposażony we władztwo administracyjne i pozostaje poza strukturą organów administracji publicznej.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zawiesić postępowanie sądowe.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło