III SA/Kr 230/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 11 lutego 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną postanawia: umorzyć postępowanie sądowe, Zaskarżoną decyzją z dnia 11 lutego 2004r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] .12.2003r. odmawiającą uznania skarżącego za osobę bezrobotną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący podnosił , że nie domagał się uznania go za osobę bezrobotną , a chciał być zarejestrowany (jako rencista) w charakterze poszukującego pracy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o umorzenie postępowania sądowego i z powołaniem na przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazywał, że uwzględnił skargę w całości , gdyż decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. [...] uchylił zaskarżoną decyzję własną z dnia 11 lutego 2004r. oraz decyzję organu I instancji z [...] .12.2003r. i umorzył postępowanie w sprawie uznania skarżącego za osobę bezrobotną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Postępowanie sądowe ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 11 lutego 2004r. opisaną w sentencji postanowienia ulega umorzeniu z powodu bezprzedmiotowości. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), organ , którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej działalności uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia sprawy. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w sprawie, gdyż Wojewoda [...] uznając skargę za uzasadnioną decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. orzekł w sposób wyżej określony. Na decyzję z dnia [...] .04.2004r. skarżącemu służy skarga do WSA. Rozpoznanie sprawy ze skargi na decyzję z dnia 11 lutego 2004r. stało się bezprzedmiotowe. Z tych przyczyn postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. O zwrocie kosztów postępowania nie orzeczono, gdyż skarżący nie poniósł opłaty od skargi.