III SA/Kr 239/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-03-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Janusz Bociąga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji odmawiające zmniejszenia liczby punktów karnych jest dopuszczalna bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji odmawiające zmniejszenia liczby punktów karnych jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał uprzednio organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o podjęciu czynności. Brak takiego wezwania stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Stan faktyczny
W. R. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji o anulowanie punktów karnych. Komendant odmówił, informując o prawidłowości naliczenia 26 punktów. W. R. wniósł skargę do WSA, domagając się uchylenia pisma Komendanta. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niejednoznaczność wniosku i prawidłowość naliczenia punktów.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 200 zł tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 27 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmniejszenia liczby punktów karnych postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi Wnioskiem z dnia 13 listopada 2013 r. W. R. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji o anulowanie punktów karnych naliczonych bezpodstawnie oraz o zmniejszenie liczby punktów karnych w związku z odbytym szkoleniem. Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. nr [...] poinformował wnioskodawcę, że brak jest podstaw by anulować wniosek o sprawdzenie kwalifikacji oraz wniosek o skierowanie na badania psychologiczne. Wskazał na zasadność i prawidłowość naliczenia punktów w łącznej liczbie 26. Wyjaśnił, że przepis § 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego dotyczy sytuacji, gdy załącznik nie przewiduje punktów za naruszenie będące przyczyną spowodowanego zagrożenia w ruchu – wówczas wpisuje się 6 punktów, bądź też sytuacji, gdy załącznik nie przewiduje punktów za naruszenie będące przyczyną spowodowanego zagrożenia więcej niż 6 punktów – wówczas wpisuje się do ewidencji tę większą liczbę punktów. Pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. W. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na wyżej wymieniony akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 grudnia 2013 r., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu przedstawił swoją interpretację przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym i wydanych w oparciu o nią rozporządzeń wykonawczych. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie bądź o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że treść wniosku z dnia 13 listopada 2013 r. jest niejednoznaczna, ale bezsprzecznym jest, że liczba punktów przypisana W. R. jest prawidłowa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 grudnia 2013 r. nr [...], którym odmówiono W. R. usunięcia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego sześciu punktów z tytułu odbytego w dniu 24 października 2013 r. szkolenia. W ocenie Sądu przedmiotowe pismo wydane w sprawie ustalenia punktów karnych należy traktować jako akt z zakresu administracji publicznej - art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.). Obliczenie punktów przez organy Policji odbywało się, w dniu wydania zaskarżonej czynności, w oparciu o delegację ustawową przewidzianą w regulacji Działu V Rozdziału I ustawy dotyczącego Kontroli ruchu drogowego i uprawnień Policji zawartej w art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a skonkretyzowanej w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 488). Dla tej czynności nie jest przewidziana forma decyzji administracyjnej. Zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie przeważa pogląd, iż możliwość załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej winna wynikać z przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę prowadzonego przez organ postępowania. Bezsporne jest, iż obowiązujące przepisy nie przewidują takiej formy rozstrzygnięcia wniosku o ponowne ustalenie punktów karnych. Jednakże pismo, którego ustaleniem jest liczba punktów karnych w sposób prawnie wiążący wpływało na sytuację skarżącego, stanowiło więc czynność z zakresu administracji publicznej, a informacja o prawidłowości naliczenia punktów karnych była formą zakończenia określonej czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. skargę na tą czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący nie dopełnił wskazanego obowiązku i nie wezwał organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne z powodu nie wezwania Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o podjęciu przez niego spornej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Z tych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 3 P.p.s.a orzeczono o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło