III SA/Kr 242/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2025 r. sprawy ze sprzeciwu S. Ł. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 18 grudnia 2024 r., nr SKO.UP/4121/57/2024 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odrzucić sprzeciw Skarżący S. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 18 grudnia 2024 r., w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Sprzeciw został wniesiony jako załącznik do pisma wniesionego w formie dokumentu elektronicznego, przy czym załącznik ten nie został opatrzony popisem elektronicznym, zaufanym lub osobistym. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 3 lutego 2025 r. skarżący został wezwany za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-PUAP) do usunięcia braku formalnego sprzeciwu, poprzez jego podpisanie i uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Z Urzędowych Poświadczeń Doręczenia (UPD) zarządzeń o wezwaniu do usunięcia braków formalnych sprzeciwu (k. 35) oraz o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k.34) wynika, że pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłek utworzono w 14 marca 2025 r., a wobec nieodebrania pism, po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, tj. 22 marca 2025 r., przesłano powtórne zawiadomienie. Dokumenty zostały uznane za doręczone 29 marca 2025 r. W terminie siedmiodniowym skarżący nie usunął wskazanego wyżej braku formalnego i fiskalnego sprzeciwu. Z notatki urzędowej sporządzonej 22 kwietnia 2025 r. wynika, że do 18 kwietnia 2025 r. nie stwierdzono wpłaty wpisu sądowego do przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W świetle art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Ponadto wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale I FPS 2/21 z 6 grudnia 2021 r., podjętej w składzie siedmiu sędziów, stwierdził, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Tym samym pismo będące skargą winno być przysłane jako odrębne pismo i podpisane podpisem kwalifikowanym. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania chyba, że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zgodnie, z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobligowany skargę odrzucić. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W realiach niniejszej sprawy, pismo stanowiące wezwanie do usunięcia braku formalnego i fiskalnego sprzeciwu nastąpiło w trybie art. 74a § 8 p.p.s.a., tj. w tzw. trybie zastępczym - przez przyjęcie fikcji prawnej doręczenia. Zgodnie z art. 74a § 3 p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). W przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone sąd umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego w systemie teleinformatycznym sądu przez okres co najmniej trzech miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 3 i 6 (art. 74a § 9 p.p.s.a.). Treść znajdujących się w aktach sprawy Urzędowych Poświadczeń Doręczenia (k. 34 i 35) dowodzi, że do skarżącego zostały przesłane dwukrotnie zawiadomienia o możliwości odbioru skierowanych do niego pism w formie dokumentu elektronicznego (14 marca 2025 r. oraz 22 marca 2025 r.). Pisma te nie zostały odebrane w terminie 14 dni od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. W związku z powyższym, na podstawie art. 74a § 8 p.p.s.a., skierowane do skarżącego pisma w postaci elektronicznej należało uznać za doręczone. Skutek doręczenia nastąpił z upływem dnia 28 marca 2025 r. W tych okolicznościach zakreślony siedmiodniowy termin do wykonania wezwania minął z dniem 4 kwietnia 2025 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków sprzeciwu. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 2a oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.