III SA/Kr 243/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. B. na czynności Wojewody [...] w przedmiocie nałożenia grzywny ` postanawia : 1. skargę odrzucić w części dotyczącej sposobu działania Wojewody [...], 2. odmówić nałożenia grzywny na Wojewodę [...] , 3. przyznać od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi R. P. kwotę 240 ( dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług , tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , póz. 1270 ) sąd rzuca skargę , jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądów administracyjnych została określona w art. 3 w/w ustawy stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrole działalności administracji i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Art. 231 fc.p.a., odnoszący się do tzw. trybu skargowego, stanowi, że w przypadku kiedy organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, [przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. Przepis ten nie przewiduje możliwości wydania przez organ jakiegokolwiek aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Również żaden inny przepis działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie Przewiduje takiej możliwości. Wojewódzki i Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kwestią zasadniczą w rozpatrywanej sprawie jest ocena, czym w istocie jest ocena czym jest pismo skarżącego skierowane do Wojewody [...] . Analiza pierwszej części pisma, w której skarżący podnosi, iż jest to skarga na mości w przedmiocie "niedostosowania się Wojewody do przepisów działu VIII k.p.a." pozwala na stwierdzenie, iż jest to skarga w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.) Dodatkowym argumentem przemawiającym za słusznością takiego rozumowania jest powołanie się przez Z. B. w skardze na przepis art. 35-38 oraz art. 225, 229, 231, 232, 233, 236, 237, 238 i art. 240 k.p.a. w związku z art. 304 k.p.a. Mając na względzie przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami a administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) stanowiący, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, czy też wydaniem innych aktów lub dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, należy uznać, iż w postępowaniu skargowo-wnioskowym brak jest podstaw prawnych do rozstrzygania skargi skierowanej do Wojewody [...] w formach przewidzianych we wspomnianym wyżej przepisie. Obszerne w tym zakresie wypowiedzi orzecznictwa wskazują, że "skoro skargi nie podlegają rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargi te jako niedopuszczalne należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach dotyczących trybu skargowego, w tym także w sprawie przekazania skargi według właściwości, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego( Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r. l SA/Wa 1271/04, LEX nr 191974). Podobnie w postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004r. (II SAB/Wa 193/04,LEX nr 165916) rozstrzygnięto, iż "do skarg i wniosków (uregulowanych w Dziale VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. (odrzuceniu." Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 wskazanej wyżej ustawy , Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W tych okolicznościach brak było podstaw do przekazania przez organ skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a w konsekwencji do nałożenia przez Sąd grzywny przewidzianej art.55 p.p.s.a. , dlatego postanowiono jak w pkt.2. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a w związku z §18 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. Nr 163 póz. 1348 z późn.zm.).