III SA/Kr 246/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. J. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia 16 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania za niezdolnego do służby w Policji postanawia: przywrócić D. J. termin do wniesienia skargi na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia 16 grudnia 2014 r. nr [...] Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych orzeczeniem z dnia 16 grudnia 2014 r. nr [...], wydanym po uchyleniu w trybie nadzoru przez Centralna Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w dniu [...] 2014 r. orzeczenia nr [...] wydanego przez OKL MSW dnia [...] 2014 r., stwierdziła niezdolność D. J. do służby w Policji. Orzeczenie z dnia 16 grudnia 2014 r. nr 329/K/2014 zostało odebrane przez skarżącego w dniu 16 grudnia 2014 r. Nie zawierało pouczenia o przysługujących skarżącemu środkach zaskarżenia. Skarżący wystąpił do Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o uchylenie orzeczenia z dnia 16 grudnia 2014 r. nr [...]. W piśmie z dnia 21 stycznia 2015 r. znak [...] Centralna Komisja Lekarska poinformowała skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia skargi na orzeczenie z dnia 16 grudnia 2014 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w terminie 30 dni od otrzymania pisma. Pismo zostało doręczone skarżącemu dnia 26 stycznia 2015 r. Skarżący w dniu 19 lutego 2015 r. wysłał pocztą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przesyłkę zawierającą skargę na orzeczenie z dnia 16 grudnia 2014 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wniosek uzasadnił faktem reformy orzecznictwa w sprawach służb mundurowych wprowadzonej ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1822), zgodnie z którą złożenie skargi do sądu administracyjnego jest obecnie jedynym środkiem zaskarżenia tego typu orzeczeń. Zasadność przywrócenie terminu uzasadnił także brakiem pouczenia w zaskarżonym orzeczeniu, który to brak nie może szkodzić stronie. Wiedzę co do właściwego toku postępowania powziął w dniu 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje Wniosek podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.": skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie zaskarżone orzeczenie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 16 grudnia 2014 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 15 stycznia 2015 r. Wniesienie skargi w dniu 19 lutego 2015 r. oznacza, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W sprawie organ nie pouczył skarżącego o przysługującej mu skardze i terminie jej wniesienia. Centralna Komisja Lekarska poinformowała skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Jednak CKL błędnie pouczyła skarżącego o tym, że termin nie rozpoczął biegu i może on w terminie 30 dni od otrzymania pisma CKL skutecznie wnieść skargę. Działając w zaufaniu do ww. pouczenia skarżący sądził zatem, że termin do wniesienia skargi upływa 25 lutego 2015 r. W ocenie Sądu, warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione. Chwilą ustania przyczyny jest zgodnie ze wskazaniem skarżącego 18 lutego 2015 r. Wobec tego należy uznać, że termin wskazany w art. 87 § 1 P.p.s.a. został dochowany. Skarżący wraz z wnioskiem wniósł skargę, czym uczynił zadość art. 87 § 4 P.p.s.a. W kwestii braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, zauważyć należy, że polega ona na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Skarżący działał w zaufaniu do organów państwa. Stosownie do art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.", błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W niedochowaniu terminu nie można upatrywać winy skarżącego. Po powzięciu wiedzy o właściwym toku postępowania podjął czynności procesowe skutecznie i bez zwłoki, zachowując termin określony w art. 87 § 1, wobec czego nie można w jego działaniu upatrywać winy w znaczeniu przyjętym przez art. 86 P.p.s.a. Dlatego też Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.