III SA/Kr 246/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: odrzucić skargę Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, została przekazana z sądu powszechnego, zgodnie z właściwością, sprawa z powództwa Z. P. (dalej: skarżący) przeciwko Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie o zapłatę kwoty 8252,09 zł wraz z odsetkami, tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Istota pozwu sprowadzała się do zakwestionowania przez skarżącego, dokonanego przez organ potrącenia środków pieniężnych z ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Zdaniem organu potrącenie było zasadne gdyż ww. środki zostały uprzednio skarżącemu nienależnie wypłacone. W dniu 4 lutego 2025 r. sprawa została zarejestrowana w tutejszym sądzie jako skarga na czynność, w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt III SAB/Kr 146/24 wynika, że 5 marca 2025 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wydał decyzję nr 1/2025/WF-KWP/AS, mocą której odmówił skarżącemu wypłaty środków pieniężnych z przyznanego dnia 16 marca 2023 r. ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy w wysokości 8252,09 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia następującego po dniu zwolnienia ze służby. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie. Z pisma z 1 kwietnia 2025 r. (k. 31 a.a.) wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania w trybie art. 133 k.p.a. i przekazał odwołanie Komendantowi Głównemu Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi, zobowiązany jest ustalić jej dopuszczalność. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z cytowanego przepisu wyraźnie wynika, że przesłanką dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że po przekazaniu sprawy z sądu powszechnego i zarejestrowaniu jej w tutejszym sądzie (4 lutego 2025 r.), postanowieniem z 18 lutego 2025 r. Komendant Główny Policji uznał, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z 16 maja 2024 r. o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy w wysokości 8252,09 zł (tj. kwota objęta pozwem). W konsekwencji, 5 marca 2025 r. została wydana przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie decyzja odmawiająca skarżącemu wypłaty środków pieniężnych z przyznanego dnia 16 marca 2023 r. ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy w wysokości 8252,09 zł wraz z odsetkami. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł od niej odwołanie do Komendanta Głównego Policji. Sąd zaznacza w tym miejscu, że na tle przepisów ustawy o Policji ukształtował się w orzecznictwie pogląd, że ekwiwalent za niewykorzystany urlop przyznawany jest w drodze czynności materialno-technicznej (to jest przez wypłatę), zaś odmowa przyznania tego świadczenia powinna przybrać formę decyzji administracyjnej (przywołano wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 542/13). Zatem przyjąć należało, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona nie tyle bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia ale zanim zostało wydane rozstrzygnięcie, które mogłoby być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi do sądu administracyjnego. Dopiero więc wydanie decyzji przez Komendanta Głównego Policji, na skutek rozpoznania wniesionego przez skarżącego odwołania, otworzy skarżącemu drogę do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia przed właściwym sądem administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jedną z takich przyczyn jest sytuacja gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia lub gdy wystąpi brak przedmiotu zaskarżenia (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, red. prof. dr hab. Roman Hauser, prof. dr hab. Marek Wierzbowski, 2023, Legalis). Mając na uwadze powyższe sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie cytowanych wyżej przepisów.