III SA/Kr 254/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestniczce Z. D. w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Wojewody z dnia 9 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialnotechnicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały postanawia: oddalić wniosek. Ustanowiony dla uczestniczki na mocy postanowienia z dnia 18 września 2009r. adwokat (k. 52) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa M. W. (zarządzenie k. 88), któremu uczestniczka udzieliła pełnomocnictwa (k. 91) w piśmie datowanym na dzień 18 lutego 2010 r. wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestniczce z urzędu wobec nie uiszczenia ich w żadnej części. Do wniosku dołączył kopię oświadczenia swojej mandantki z dnia 16 lutego 2010 r. z którego wynika, iż wskutek analizy akt jej sprawy i dwukrotnego spotkania z nią w siedzibie swej kancelarii w dniach 3 i 16 lutego 2010 r. uczestniczka zrezygnowała z domagania się sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 lipca 2009 r. Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.). Gdy zaś chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi rodzaj czynności i wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 rozporządzenia. Wskazując na powyższe zwrócenia uwagi wymaga, że w złożonym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestniczce z urzędu adwokat M. W. nie określił rodzaju czynności za którą domaga się od Skarbu Państwa wynagrodzenia. Wyjaśnienie tej treści, iż wskutek analizy akt sprawy i dwukrotnego spotkania z uczestniczką w siedzibie swej kancelarii uczestniczka zrezygnowała z domagania się sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 lipca 2009 r. (k. 27) jest przy tym na tyle enigmatyczne, że nie wynika z niego w sposób jednoznaczny czym w istocie powodowana była taka a nie inna decyzja uczestniczki. Nie tłumaczy tego także w sposób czytelny przedłożona kopia oświadczenia uczestniczki. Nie można zaś tracić z pola widzenia, że wynagrodzenie ze środków budżetowych pozostających w dyspozycji sądu należy się adwokatowi ustanowionemu z urzędu nie za samo nakłonienie strony do odstąpienia od żądania sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika czy też odmowę jej sporządzenia lecz wyrażenie przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§18 ust. 1 pkt. 2 lit. b rozp.) sporządzonej przy zachowaniu standardów fachowości gdzie adwokat przedstawia i wyjaśnia stronie swoje racje oraz powody dla których nie chce, bo nie widzi szans na wdrożenie tego postępowania. Ponieważ pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem stronie pomocy prawnej powinien też wykazać, że stosowna opinia została sporządzona i przekazana stronie. "Sporządzenie" opinii ze swej istoty zawiera się w substracie materialnym. Przy ustalaniu czy taka pomoc prawna została stronie udzielona sąd a wcześniej referendarz mogą jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika o udzieleniu pomocy prawnej stronie w tej formie, zwłaszcza gdy odpis takiej opinii został sądowi przedłożony i jeśli równocześnie z akt sprawy nie wynika by strona zakwestionowała fakt udzielenia jej pomocy prawnej w tej formie. W realiach rozstrzyganego przypadku tego wszystkiego brak. Adwokat nie skonkretyzował w sposób dostatecznie jasny za co domaga się wynagrodzenia a z oświadczenia uczestniczki "iż nie domaga się sporządzenia skargi kasacyjnej" nie wynika by jakakolwiek opinia o braku podstaw do jej wniesienia została sporządzona i przekazana uczestniczce. Biorąc pod uwagę, że wniosek pochodził od profesjonalisty trudniącego się zawodowo tego rodzaju czynnościami nie istniała możliwość nadania z urzędu złożonemu pismu adwokata treści, których był pozbawiony i nie było potrzeby wzywania go o złożenie dodatkowych wyjaśnień co do nieodzownych elementów uzasadnienia stanowiących przesłankę do przyjęcia, że adwokat swoją pracę wykonał. Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji.