III SA/Kr 255/09

Kraków, dnia 28 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Wojewody z dnia 23 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanowił: - 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; - 2) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca – J. W. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody z 23 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. 10 kwietnia 2009 r. nadała listem poleconym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie jej od kosztów sądowych ustanowienie adwokata. Wezwana zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2009 r., przesłanym jej za osobnym pismem z dnia 5 maja 2009 r. w piśmie z dnia 14 maja 2009 r. udzieliła wyjaśnień przedkładając w załączeniu dokumenty w postaci kserokopii rachunku za lekarstwa, zaświadczenia o stanie zdrowia, rachunku za energię elektryczną, kserokopii decyzji o podatku od nieruchomości. Powyższy wniosek został rozpatrzony i postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r.; sygn. akt III SA/Kr 255/09 Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnił ją od kosztów sądowych. W pozostałym zakresie wniosek oddalił. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 czerwca 2009 r. Pismem z dnia 24 czerwca 2009 r., nadanym listem poleconym w Urzędzie Pocztowym, 25 czerwca 2009 r., J. W. wniosła sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia. Podniosła w nim, że logika uzasadnienia postanowienia jest niezrozumiała. Uznając ją za osobę ubogą z jednej strony zwalnia się ją od kosztów sądowych, z drugiej zaś strony odmawia się przyznania jej profesjonalnego pełnomocnika z urzędu stojąc na stanowisku, że jest nią stać na pokrycie kosztów związanych z wyborem tego pełnomocnika. Niezasadne jest również, w jej ocenie, odmawianie przyznania jej pełnomocnika z uwagi na błahość sprawy, nie zasadność skargi i inne okoliczności odnoszące się do meritum sprawy. Taki "przesąd" jest, jej zdaniem niedopuszczalny i godzi w prawo do obrony, do sądów i należytej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie sprzeciw skarżącej został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu. Konsekwencją tego jest, że wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podlega ponownemu rozpatrzeniu. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym, gdy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego do utrzymania siebie i rodziny. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl natomiast art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Oceniając sytuację materialną skarżącej, Sąd stwierdził, że wniosek jej zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Będąc bowiem osobą w podeszłym wieku (82 lata), leczącą się na nadciśnienie tętnicze, cukrzycę i miażdżycę, na które to leczenie, według oświadczenia zawartego w dokumentach, wydaje około 100 zł miesięcznie, utrzymującą się z emerytury w wysokości 856,34 zł i ponoszącą wydatki na utrzymanie w postaci zakupu wyżywienia, ubrania i środków czystości, które wynoszą ją 500 zł miesięcznie, biorąc pod uwagę wysokość wpisu od skargi w kwocie 100 zł, oraz innych wpisów, jak i kwestie związane z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika, nie ma możliwości finansowych ponieść wydatków związanych z kosztami procesu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), orzekł jak w sentencji postanowienia.