III SA/Kr 26/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowić dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną nie uwidocznił kogokolwiek z kim pozostawałaby we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek podał, że należy do niego tylko nieruchomość rolna o powierzchni 1 h nieużytków. Nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody skarżący oszacował na 812 zł renty. Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest rencistą z wykazaną wysokością miesięcznych poborów. Podał, że pozostaje w leczeniu psychiatrycznym. Na leki przeznacza ok. 50 zł miesięcznie, na czynsz 300 zł, na media ok. 150 zł. Z uwagi na chorobę nie może podjąć żadnej pracy a renta stanowi jedyny jego środek utrzymania. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Skarżący złożyła wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób zamożnych. Należy do niego co prawda wykazana rola ale nie można tracić z pola widzenia tej części oświadczeń skarżącego z których wynika, że są to nieużytki. Równocześnie z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie skarżący ma do dyspozycji z renty wystarczają w zasadzie na opłacenie wykazanych stałych wydatków i opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Uwzględniając to wszystko a także akcentowany stan zdrowotny, udzielono więc skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej rodziny w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.