III SA/Kr 260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. – K. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej postanawia: odrzucić skargę W dniu 22 lutego 2010r. D. M. – K. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie skargę na działanie Urzędu Miasta, Wydział Spraw Administracyjnych, Referat Ewidencji Działalności Gospodarczej uniemożliwiające skarżącej zarejestrowanie działalności gospodarczej zgodnie z jej wnioskiem z dnia 2 grudnia 2009r. i pismem z dnia 30 grudnia 2009r. Skarżąca wyjaśniła, iż w dniu 28 października 2009r. złożyła wniosek o wpis do ewidencji działalności gospodarczej na druku EDG-1, gdzie w rubryce 11 – opis nietypowego miejsca lokalizacji wpisała: adres działalności jednoosobowej – K., ul. A, działalność będzie wykonywana u klienta i praca własna pod adresem do korespondencji. W rubryce 15 – adres do korespondencji skarżąca wpisała: K. ul. B. Jednak urzędnik przyjmujący wniosek kazał skarżącej skreślić to, co wpisała w rubryce 11. W związku z tym skarżąca była zmuszona zarejestrować działalność w miejscu zamieszkania, czyli K., ul. B. Nie pomogła nawet rozmowa z Kierownikiem Oddziału Obsługi Przedsiębiorcy, Urzędu Miasta. Skarżąca stwierdziła, iż ponownie złożyła pismo z dnia 28 października 2009r. z prośbą o zarejestrowanie działalności zgodnie z jego treścią. Pismem z dnia 30 października 2009r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez złożenie przedmiotowego wniosku na druku urzędowym EDG-1 pod rygorem wydania decyzji o odmowie zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Skarżąca uzupełniła podane w piśmie braki i wniosek na druku EDG-1 z potwierdzeniem jej podpisu przez notariusza, a następnie wniosek ten wysłała pocztą. Skarżąca stwierdziła, iż zamiast szukać zleceń dla swojej działalności, musiała zajmować się działaniami, które powinien załatwić za nią urząd w ramach pomocy dla przedsiębiorcy. Następnie zaświadczeniem z dnia 10 grudnia 2009r. skarżąca została poinformowana o dokonaniu zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. W rubryce miejsce zamieszkania i adres przedsiębiorcy, adres zakładu głównego oraz inne adresy i miejsca wykonywania działalności wpisano adres zamieszkania, tj. K., ul. B. Z kolei jako adres zakładu głównego oraz inne adresy i miejsca wykonywania działalności wpisano K., ul. A. W odpowiedzi na pismo skarżącej, że zaświadczenie jest niezgodne z jej wnioskiem organ poinformował skarżącą, iż zaświadczenie zostało wydane, ponieważ jej wniosek spełniał wymogi określone przepisami prawa. Natomiast decyzja zostałaby wydana, gdyby skarżąca nie usunęła braków formalnych. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ stwierdził, że zgodnie z art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przed wniesieniem skargi należy wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa przyjmując, iż przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności organu administracyjnego w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. Ponieważ jednak skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, to zdaniem organu, skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Prezydent Miasta podniósł również, iż w dniu 15 marca 2010r. została wydana decyzja nr [...] o odmowie dokonania zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie wpisania dodatkowych danych nie przewidzianych przepisami prawa. Tym samym w ocenie organu, skarga D. M. – K. jest przedwczesna, gdyż nie wyczerpuje administracyjnego toku instancyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta według art. 3 § 2 p.p.s.a.: "obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a." Na podstawie analizy treści skargi D. M. – K. z dnia 22 lutego 2010r. Sąd stwierdza, iż nie jest to skarga na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 15 marca 2010r. nr [...] o odmowie dokonania zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, gdyż została wniesiona przed wydaniem tej decyzji. Nie jest to też skarga na jakikolwiek inny akt z zakresu administracji publicznej wymieniony w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie jest to również skarga na bezczynność Prezydenta Miasta, gdyż taki zarzut nie został w niej podniesiony. W ocenie Sądu, jest to natomiast skarga w rozumieniu przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – Kodeks postępowania administracyjnego (kpa). w którym to Dziale VIII zatytułowanym "Skargi i wnioski", w Rozdziale 2 pod tytułem "Skargi" umieszczony jest art. 227, zgodnie z którym: "Art. 227. Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.." Zdaniem Sądu, rozpatrywana skarga dotyczy więc nienależytego wykonywania zadań organu administracyjnego (Prezydenta Miasta) przez pracowników tego organu. Sąd zauważa, że skargi z Działu VIII kpa nie należą do kognicji sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy zaskarżone w niniejszej sprawie przez D. M. – K. czynności Prezydenta Miasta polegające na uniemożliwieniu skarżącej zarejestrowania działalności gospodarczej zgodnie z jej wnioskiem nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a. W zakresie tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielił ustalone orzecznictwo sądownictwa administracyjnego, a w szczególności stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 31 grudnia 2007 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (sygn. akt III SA/Lu 586/07): "Stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego." (opubl. Wspólnota 2008/3/47), postanowieniu z dnia 24 listopada 2006 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 948/06): "Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.) (...), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych." (opub. LEX nr 295005), postanowienie z dnia 14 września 2005 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt III SAB/Wa 80/05): "W przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania." (opubl. LEX nr 205439). Na marginesie Sąd zauważa, że organy administracji publicznej działają w granicach i na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Jeżeli więc organ uzna, że brak jest podstaw prawnych do spełnienia żądania strony, to jego obowiązkiem jest poinformowanie o tym strony wraz ze wskazaniem ewentualnych innych sposobów załatwienia sprawy. Skoro więc w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych nie mieszczą się skargi na czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawach skarg i wniosków z Działu VIII kpa, a w szczególności na niesatysfakcjonujące stronę załatwianie spraw przez różnego rodzaju organy albo przez ich pracowników, a do takich spraw należy niniejsza skarga, to skargi te ulegają odrzuceniu z powodu niedopuszczalności. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.: "Art. 58. § 1. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; (...) § 3. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o przytoczone wyżej przepisy orzekł jak w sentencji.