III SA/Kr 260/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M.- K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. M. – K. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W złożonym dnia 1 października 2010 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwoma synami. Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego wnioskodawczyni oszacowała na kwotę 2626 zł wskazując, że składa się na to 613 zł renty syna P. plus 200 zł przyznanych mu alimentów oraz wynagrodzenie syna D. w kwocie 1813 zł. Zaznaczyła, że syn D. ma umowę o pracę na czas określony do dnia 31 grudnia 2010 r. Wnioskodawczyni nie osiąga dochody z działalności gospodarczej. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i adwokackich bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu swojej rodziny. Podniosła, że z uwagi na perturbacje przy rejestracji działalności gospodarczej nie może w pełni zająć się pracą. Nadto opiekuje się niepełnosprawnym synem. Aktualnie stałe wydatki określiła w ten sposób, że na czynsz i wodę przeznaczać musi ok. 450 zł, na prąd 202 zł, na gaz 263-335 zł (w dwumiesięcznych okresach rozliczeniowych), na telefon 70 zł. Do tego dochodzi konieczność opłacenia 350 zł składki ZUS, 70 zł składki do Izby Architekta ( z czym zalega za ostatnich pięć miesięcy), wykupu lekarstw dla syna za ok. 70 zł, spłacenia 600 zł rat pozaciąganych kredytów, zarezerwowania ok. 1000 zł na czesne za studia drugiego z synów. Wyjaśniła, że niepełnosprawny syn ma orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy. Drugi z synów kończy natomiast płatne studia zaoczne. Wnioskodawczyni podnosi, że sama wychowuje synów i opiekuje się niepełnosprawnym. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Przed złożeniem obecnego wniosku skarżąca domagała się wcześniej zwolnienia od kosztów sądowych które na mocy postanowienia z dnia 30 kwietnia 2001 r. sygn. akt III SO/Kr 7/10 uzyskała (k. 75). Z akt sprawy nie wynika aby przyznane stronie w tym zakresie prawo pomocy zostało cofnięte. W konsekwencji uznania, że skarżąca korzysta już ze zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków – obecny wniosek skarżącej jest w tym zakresie bezprzedmiotowy. Nie sprzeciwia się to jednak rozpoznaniu jej wniosku o ustanowienie adwokata z tym wszak zastrzeżeniem, że obecny wniosek skarżącej należy rozpatrywać nie pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym lecz pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym a więc z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 ppsa. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że ewentualne ustanowienie dla strony adwokata przy wcześniejszym jej zwolnieniu od kosztów sądowych wpisuje się w dyspozycję art. 245 §2 ppsa. Przyjęciu odmiennej optyki stoją na przeszkodzie argumenty jakie daje się wywieźć z porównania zakresów logicznych przepisów art. 245 §3 i §2 ppsa a także zapatrywanie, że obniżenie standardów w takim przypadku, stanowi nieuzasadnione uprzywilejowanie wnioskodawcy składającego dwa następujące po sobie wnioski w stosunku do wnioskodawców żądających od razu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na podstawie złożonego wraz z wnioskiem (art. 243 ppsa) oświadczenia o jakim mowa w art. 252 ppsa, które należy uznać za wystarczające po uzupełnieniu ich o informacje znane orzekającemu z urzędu w związku z wcześniejszymi wyjaśnieniami skarżącej oraz przedłożonymi kopiami dokumentów źródłowych –- i opierając się na argumentacji zbieżnej z powołaną wcześniej należy stwierdzić, że możliwości płatnicze strony są znikome. Rodzina nie należy do zamożnych. Tak bowiem wypada postrzegać osoby bez majątku, z dochodem którego większą cześć pochłaniając bieżące koszty utrzymania. Z przedstawionego przez skarżącą zestawienia wynika, że miesięczne obciążenia per saldo sięgają kwoty ok. 1930 zł. W konsekwencji na zakup żywności i opędzenie innych podstawowych potrzeb tej trzyosobowej rodzinie pozostaje niespełna 700 zł (2626-1930). Uwzględniając poziomo obowiązujących aktualnie cen produktów i usług jest to kwota pozwalająca na skromną egzystencję. W dalszym ciągu nie można tracić z pola wiedzenia, że dochody rodziny nie są stabilne. Syn D. ma cały czas tylko umowę o pracę na czas określony a sygnalizowana przez skarżącą konieczność pomocy i doglądania niepełnosprawnego syna w sposób naturalny ogranicza sferę jej aktywności zawodowej. Sytuację rodziny pogarsza wreszcie i konieczność cyklicznego opłacania studiów jednego z synów oraz problemy zdrowotne drugiego. Wiąże się to bowiem nie tylko z wydatkami na jego leki lecz także - o czym była już mowa - znajduje bezpośrednie przełożenie na sferę aktywności zawodowej wnioskodawczyni. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów.