III SA/Kr 260/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. – H. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi 21 marca 2011 r. w dniu w sprawie ze skargi M. D. – H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 sierpnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 11 stycznia 2011 r. M. D. – H. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 sierpnia 2010r. znak: [...] wydaną w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów. Decyzję doręczono skarżącej 12 sierpnia 2010r. Uzasadniając swój wniosek, skarżąca podniosła, że została wprowadzona w błąd treścią zaskarżonej decyzji, ponieważ w punkcie pierwszym sentencji decyzji orzeczono o uchyleniu decyzji organu l instancji. Dlatego skarżąca uznała, że decyzja organu odwoławczego była dla niej korzystna i nie wniosła na nią skargi do sądu administracyjnego, oczekując na kolejną decyzję Starosty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 § 1 i 2 ppsa żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Z akt administracyjnych wynika, że decyzja WINGiK z dnia 5 sierpnia 2010r. w punkcie pierwszym rzeczywiście orzekała o uchyleniu w całości decyzji Starosty. Jednak punkt drugi decyzji WINGiK zawierał jednoznaczne orzeczenie o wprowadzeniu zmian przedmiotowych w części kartograficznej i opisowej operatu ewidencyjnego. Ponadto pouczono strony o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. W świetle tych okoliczności nie można mówić o tym, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, zaś właśnie brak winy jest podstawową przesłanką do przywrócenia terminu. Przez brak winy należy rozumieć zaistnienie takich okoliczności, w których strona nawet przy włożeniu największego wysiłku nie była w stanie dokonać czynności w terminie. Taką okolicznością może być np. błędne pouczenie ze strony organu o środkach zaskarżenia, nagła ciężka choroba itp. W kontrolowanym postępowaniu decyzja organu odwoławczego zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi. Jeżeli zaś sama treść orzeczenia zawartego w decyzji WINGiK nie była dostatecznie jasna dla skarżącej, to jako osoba należycie dbająca o swoje interesy powinna była ona podjąć odpowiednie kroki w celu upewnienia się, czy należycie rozumie treść otrzymanej decyzji. Skarżąca tego nie uczyniła i błędnie oczekiwała na ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny pierwszej instancji, a więc nie dochowała należytej staranności. Dlatego też Sąd uznał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z winy skarżącej i brak jest podstaw do przywrócenia terminu. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ppsa.